Λουκιανός Κηλαηδόνης: Έφυγε ο αγαπημένος τραγουδιστής και τραγουδοποιός

Έφυγε τα ξημερώματα, ΣΗΜΕΡΑ 7 Φλεβάρη 2017, σε ηλικία 73 ετών, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας. 

"... βαρέθηκα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς πρόβλημα έχω και είπα "Αυτός είμαι, όσο ζήσω, όσο πάει!" (VIDEO και ΤΑΙΝΙΕΣ).

Με ανακοίνωσή της η σύζυγός του, Άννα Βαγενά, ενημέρωσε τον Τύπο για την απώλεια του αγαπημένου τραγουδιστή και τραγουδοποιού, Λουκιανού Κηλαηδόνη. 

Η πορεία και το έργο ενός σπουδαίου καλλιτέχνη

Πέθανε τα ξημερώματα της Τρίτης ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, όπως ανακοινώθηκε από την οικογένεια του. Ο μεγάλος συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής ήταν 73 ετών. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, πέθανε "λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας".

Η ανακοίνωση της οικογένειας του Λουκιανού Κηλαηδόνη, όπως δόθηκε στη δημοσιότητα από τη σύζυγο του, Άννα Βαγενά:

"Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.

Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμόGR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη".

Το 1994 είχε υποβληθεί σε επέμβαση by pass. Το 2002 είχε νέο καρδιακό επεισόδιο, ενώ τον Οκτώβρη του 2016 εισήχθη στο νοσοκομείο για να ακολουθήσει μια θεραπεία για την καρδιά του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα Real, είχε αναφέρει: "Κατ' αρχήν, το '94 μου έκανε ένα μπαϊμπάς ο υπέροχος Γιακούμπ. Από τότε μέχρι τον περασμένο Γενάρη (σ.σ. του 2012), οπότε είχα το καινούργιο επεισόδιο με την καρδιά μου, οι γιατροί μου έλεγαν, "περπάτα, κόψε το τσιγάρο, μην πίνεις". Αλλά εγώ συνέχισα να κάνω αυτά που ήξερα και δεν άλλαξα τίποτα στη ζωή μου, βαρέθηκα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς πρόβλημα έχω και είπα "Αυτός είμαι, όσο ζήσω, όσο πάει!". Το '94 είχαν φράξει μερικές βασικές αρτηρίες, τις οποίες αντικατέστησαν στο χειρουργείο.

Και ορισμένες από αυτές έφραξαν ξανά. Υπάρχει όμως, μια καλή, η οποία λειτουργεί ακόμα. Μου είπε πρόσφατα μια καρδιολόγος: "Ρε συ, Λουκιανέ, έχεις κλειστή τη Συγγρού και τη Σταδίου, αλλά υπάρχει ακόμα η Πανεπιστημίου η οποία δουλεύει. Μπορείς να κόβεις δρόμο από κει.". Από το '94 και μετά έπαθα και καρκίνο στον πνεύμονα, αλλά ούτε σ' αυτή την περίπτωση μάσησα".

Το βιογραφικό του μεγάλου καλλιτέχνη

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (Θεσσαλονίκη), καθώς και στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο (Αθήνα), χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, αφού από πολύ νωρίς φαινόταν ότι θα τον κέρδιζε ολοκληρωτικά η μουσική.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου "Η Πόλη μας". Τα τραγούδια στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς.

Ακολούθησε ο δίσκος "Κόκκινη Κλωστή" σε στίχους Νίκου Γκάτσου με την Δήμητρα Γαλάνη και τον Μανώλη Μητσιά. Το 1973 κυκλοφόρησαν σε κόκκινο βινύλιο τα "Μικρoαστικά" σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη, όπου για πρώτη φορά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ερμήνευσε δικές του συνθέσεις. Πρόκειται για ένα άλμπουμ ορόσημο για την ελληνική μουσική, καθώς τα "Μικροαστικά" πριν εκδοθούν σε δίσκο κυκλοφορούσαν παράνομα στη διάρκεια της δικτατορίας και έγιναν σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά.

Επόμενη δισκογραφική δουλειά του Κηλαηδόνη ήταν τα "Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας", πάλι σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη.

Το 1976 ο Λουκιανός έγραψε τη "Media Luz" τον μοναδικό του δίσκο με ορχηστρική μουσική, που ήταν το soundtrack μιας υποθετικής ταινίας "Film Noir".

Από το 1978 και μέχρι το 1991 κυκλοφόρησαν πέντε προσωπικοί του δίσκοι : "Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόϋ", "Ψυχραιμία Παιδιά", "Χαμηλή πτήση", "Τραγούδια για κακά παιδιά", "Γιατί θα γίνω μαραγκός" και ένας δίσκος με τραγούδια της δεκαετίας του ’50 με τίτλο "Fifties και ξερό ψωμί".

Το 1993 κυκλοφόρησε το διπλό του άλμπουμ με τίτλο : "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" που αποτελούσε μια καταγραφή της μουσικής πορείας της Ελλάδας τα τελευταία 50 χρόνια. Στην δουλειά αυτή παρουσιάστηκαν δισκογραφικά για πρώτη φορά κατηγορίες τραγουδιών που ανήκουν στο χώρο της προφορικής παράδοσης. Όπως σχολικά, τραγούδια της γειτονιάς, του δρόμου, της κατασκήνωσης, του κατηχητικού, προσκοπικά και ακόμη επτανησιακά, καντάδες, ελαφρά και ρεμπέτικα.

Παράλληλα, έγραφε θεατρική και κινηματογραφική μουσική. Για δέκα συνεχή χρόνια ήταν υπεύθυνος για τη μουσική για το "Ελεύθερο Θέατρο" – "Ελεύθερη Σκηνή" (Μουσική από τις παραστάσεις αυτές κυκλοφορεί και σε διπλό άλμπουμ με τίτλο : "Πάμε μαέστρο") και ήταν βασικός συνθέτης των παραστάσεων του "Θεσσαλικού Θεάτρου" της πρώτης περιόδου.

Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Θέατρο, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με το Λαϊκό Θέατρο του Λ. Τριβιζά, καθώς και με την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου.

Ο Κηλαηδόνης έγραψε μουσική για τις ταινίες : "Οι κυνηγοί" και "Ο θίασος" του Θόδωρου Αγγελόπουλου, "Ελευθέριος Βενιζέλος" του Παντελή Βούλγαρη και "Οι Αθηναίοι" του Βασίλη Αλεξάκη, καθώς και μουσική για πολλές τηλεοπτικές εκπομπές.

Το πάρτι που έμεινε στην ιστορία

Ο Κηλαηδόνης έκανε μεγάλες ζωντανές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Κύπρο. Γνωστότερη από αυτές είναι το περίφημο "Πάρτι στη Βουλιαγμένη", που έγινε το 1983 και που συγκέντρωσε περίπου 70.000 κόσμο, με πολλούς να μιλάνε για 100.000 θεατές. Το "Πάρτι στη Βουλιαγμένη" θεωρήθηκε το ελληνικό "Woodstock" και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με αυτήν την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα σε φυσικούς χώρους.

Πηγαινοερχόμουν έξι μήνες. Μέτρησα τα πάντα. Το μόνο που δεν προέβλεψα ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου

Περίπου έναν χρόνο προγραμμάτιζε τη συναυλία ο Λουκιανός Κελαηδόνης. Έπρεπε όχι μόνο να κλείσει την πλαζ για το βράδυ της 25ης Ιουλίου, αλλά να τη μεταμορφώσει σε συναυλιακό χώρο. Στο πάρτι αυτό εμφανίστηκαν διαδοχικά οι Διονύσης Σαββόπουλος, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Βαγγέλης Γερμανός, Γιώργος Νταλάρας, Αφροδίτη Μάνου και Μαντώ, αποβιβαζόμενοι με ταχύπλοα στην πλωτή εξέδρα.

Ολόκληρη η συναυλία όπως είχε προβληθεί από την κρατική τηλεόραση:

Στην πορεία, εμπλούτισε τις συναυλίες του με πολλά θεατρικά και εικαστικά στοιχεία κάνοντάς τες περισσότερο μουσικές θεατρικές παραστάσεις, με αποκορύφωμα την παράσταση του "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" στο Θέατρο Λυκαβηττού το καλοκαίρι του 1993, που ονομάστηκε το πρώτο ελληνικό λαϊκό μιούζικαλ και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στην Κύπρο, τη Ρόδο και την Νέα Υόρκη με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ακόμα σημαντικές του εμφανίσεις στο Λυκαβηττό ήταν η "Σκοτεινή πλευρά" και το "Cocktail Party". Άλλη θεατρική του δουλειά ήταν η παράσταση : "Τα καλύτερά μας χρόνια" σε κείμενο Βαγγέλη Γκούφα.

Επόμενες δισκογραφικές του δουλειές τα: "Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη" που προήλθε από την συνεργασία του με το περίφημο συγκρότημα της Νέας Ορλεάνης Preservation Hall Jazz Band και "Τα φανταρίστικα", πάνω σε στίχους ανώνυμων φαντάρων.

Το 1999 δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του Άννα Βαγενά τον δικό τους χώρο Θεάματος το "Μεταξουργείο". Με την Άννα Βαγενά υπήρξαν παντρεμένοι 45 ολόκληρα χρόνια και μαζί απέκτησαν δύο κόρες.

Από το αρχείο της ΕΡΤ:

Το καλοκαίρι του 2006 συνεργάστηκε με την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ) πραγματοποιώντας συναυλίες στην Ελλάδα, το εξωτερικό καθώς και στο Ηρώδειο από όπου προέκυψε ένα διπλό cd με τίτλο "Μ' Αγιόκλημα και γιασεμιά".

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης δεν δίσταζε να κάνει συνεχώς συνεργασίες. Ανάμεσα σε αυτές ήταν με τον Δ. Σαββόπουλο, με τον Γ. Νταλάρα, με τον Δ. Μούτση, με την Ά. Πρωτοψάλτη, με τον Μ. Μητσιά, με τη Μ. Ζορμπαλά, με τη Δ. Γαλάνη, με την Α. Μάνου, αλλά και με τους Apurimac και τα Ημισκούμπρια, μεταξύ άλλων.

ΠΗΓΗ: http://news247.gr/

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Στον "παγκόσμιο Έλληνα" Ντέμη Ρούσσο που "έφυγε" τα ξημερώματα της Κυριακής (VIDEO)

Ο σπουδαίος καλλιτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 69 ετών, τα ξημερώματα της Κυριακής στην Αθήνα

Πέθανε ο «παγκόσμιος Έλληνας» Ντέμης Ρούσσος

Μέσω Twitter ανακοίνωσε πριν λίγο ο Νίκος Αλιάγας τον θάνατο του Ντέμη Ρούσσου. «Μόλις έμαθα για το θάνατο του φίλου μου Ντέμη Ρούσου, το βράδυ του Σαββάτου, ξημερώματα Κυριακής στην Αθήνα. Βαθύτατη λύπη για έναν μεγάλο καλλιτέχνη» έγραψε συγκεκριμένα.

Ο μεγάλος καλλιτέχνης πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής στην Αθήνα. Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία. Ήταν μόλις 69 ετών. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του νοσοκομείου : «Μετά από μακρόχρονη νοσηλεία στο Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, απεβίωσε ο διεθνούς φήμης καλλιτέχνης Ντέμης Ρούσσος».Οι πρώτες πληροφορίες λένε, ότι ο Ντέμης Ρούσσος παρακολουθείτο τους τελευταίους 12 μήνες, από ομάδα γιατρών της ογκολογικής κλινικής του νοσοκομείου Υγεία. Εισήχθη για τελευταία φορά, σε σοβαρή κατάσταση, την περασμένη Τετάρτη.

Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες της Αιγύπτου. Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1946 και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια. Ο Ντέμης Ρούσσος είχε μεγάλη αγάπη για την Αλεξάνδρεια. Ο ίδιος είχε πει για την γενέτειρα του: «Η Αλεξάνδρεια είναι μία πόλη, πολύ ελληνική. Αν πάμε πίσω, χτίστηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο.Ήταν δυνατή η ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου. Και το Πατριαρχείο μας εκεί, είναι πολύ γερό. Καμιά φορά άμα σκέπτομαι όλες αυτές τις εικόνες των παιδικών μου χρόνων, είναι σαν να βλέπεις ένα φιλμ της Αγκάθα Κρίστι...Από την Αλεξάνδρεια έφερα μαζί μου μία όρεξη για να είμαι πάνω σε μία σκηνή. Η αγάπη μου για τη σκηνή είναι οικογενειακό μας. Το είχε ο πατέρας μου, το είχε η μητέρα μου. Θέλαμε να διασκεδάζουμε τον κόσμο».

Έχασαν τα πάντα και ήρθαν στην Ελλάδα με τις αναταραχές του Σουέζ. Η μητέρα του, Όλγα, ήταν γνωστή καλλιτέχνης με το ψευδώνυμο Νέλλη Μασλούμ.

Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite's Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα ως μπασίστας. Το διακριτικό φωνητικό του ύφος προώθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα με τη συμμετοχή του στον δίσκο 666, ο οποίος έγινε κλασική επιτυχία. Για την επιτυχία που είχε γνωρίσει το συγκρότημα, είχε δηλώσει ο Ντέμης Ρούσσος σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ: «Στη δουλειά τη δική μας, η επιτυχία σχηματίζεται από διάφορους παράγοντες. Το ταλέντο είναι πολύ σημαντικό. Έτσι δεν είναι; Το άλλο είναι το timing. Εμείς ήμασταν τυχεροί γιατί εκείνη την εποχή γινόντουσαν οι μεγάλες απεργίες και οι μεγάλες μάχες στους δρόμους του Παρισιού. Ο Μάης του '68. Εμείς τότε γράψαμε το "Rain and Tears" που πάει να πει βροχή και δάρκυα. Τότε έπεφταν τα δακρυγόνα και τα ραδιόφωνα το έπαιζαν συνεχώς και εμείς κάναμε επιτυχία και πουλήσαμε ένα εκατομμύριο δίσκους. Συμπωματικά είχαμε γράψει αυτό το τραγούδι!».

Μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, συνέχισε διάφορες σποραδικές ηχογραφήσεις. Από τη συνεργασία του με τον άλλο διάσημο φίλο του, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, κυκλοφόρησαν το 1970 τον δίσκο Sex Power, και το 1977 το Magic. Η επιτυχέστερη συνεργασία τους ήταν το Race to the End, μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από το βραβευμένο με Oscar Οι Δρόμοι της Φωτιάς, που κυκλοφόρησε και στα ισπανικά με τον τίτλο Tu Libertad. Το 1982 ο Ρούσσος πήρε μέρος με έκτακτη συμμετοχή στο soundtrack της κινηματογραφικής ταινίας Blade Runner.

Η επιτυχία του ως τραγουδιστής

Ο Ρούσσος άρχισε σόλο καριέρα μετά από τη διάλυση των Aphrodite's Child, αρχίζοντας με το τραγούδι "We Shall Dance". Αρχικά χωρίς ανταπόκριση, περιόδευσε στη νότια Ευρώπη και έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του '70 με πολλούς δίσκους που έγιναν επιτυχίες. Το "Forever and Ever" ανέβηκε σε πολλά ευρωπαϊκά charts το 1973. Σε ερώτηση για το αν αισθάνθηκε ότι δόξασε την Ελλάδα, ο Ντέμης Ρούσσος είχε πει: «Δεν ξέρω αν δόξασα την χώρα μας. Αλλά έκανα ό,τι μπορούσα!». Σε άλλη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην εκπομπή «Προσωπικά» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Άμα είσαι Έλληνας δεν χρειάζεται να έχεις στοιχεία για να είσαι υπερήφανος. Είσαι υπερήφανος. Είμαστε μία ευλογημένη ράτσα».

Το 1974 κυκλοφορεί το "White Sails", μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού "Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε" από τον δίσκο "Συνοικισμός Α΄" του 1972, σηματοδοτώντας μια σύντομη περίοδο συνεργασίας του τραγουδιστή με τον συνθέτη Δήμο Μούτση, ο οποίος θα ακολουθήσει στη συνέχεια ένα μοναχικό μουσικό σταυροδρόμι με έντονες επιρροές από βετεράνους της rock και της folk, όπως ο Eric Clapton, η Joni Mitchell και ο Paul Simon.

Ακολούθησαν τα "My Friend the Wind", "My Reason", "Velvet Mornings", "Goodbye My Love, Goodbye", "Someday Somewhere" και "Lovely Lady of Arcadia". Το 1980 είχε επιτυχία με το "Lost in Love" των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Florence Warner και με τον Dick Morrissey στο σαξόφωνο.

Επανακυκλοφόρησε τα τραγούδια του σε διάφορες γλώσσες και είχε επιτυχία στις χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Στην Αμερική το LP Demis έγινε χρυσός δίσκος.

Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο 'A Question of Weight' ("Είναι θέμα βάρους"), μαζί με την Veronique Skawinska, στο οποίο ασχολήθηκε αμερόληπτα με το θέμα της παχυσαρκίας.

Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του '80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) και συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ.

Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στην Αγγλία.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης 847 της TWA, στις 14 Ιουνίου 1985, ο Ντέμης Ρούσσος, όντας επιβάτης, έπεσε θύμα αεροπειρατείας. Οι αεροπειρατές γιόρτασαν ακόμη και τα γενέθλιά του όταν τον αντιλήφθηκαν ανάμεσα στους ομήρους.

ΠΗΓΗ: http://www.protothema.gr/