Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αμερικανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αμερικανός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Τόμας Έντισον Αμερικανός εφευρέτης

Γεννήθηκε ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1847
Ο πολυεφευρέτης Τόμας Έντισον - Ο άνθρωπος που άλλαξε τον κόσμο. Δημιούργησε το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδότησε με ηλεκτρισμό τη Νέα Υόρκη και εξελίχθηκε στη γνωστή γιγαντιαία εταιρία General Electric
O πολυεφευρέτης Τόμας Έντισον

Η επιτομή του σύγχρονου εφευρέτη και του πολυμήχανου πνεύματος, ο Έντισον πατεντάρισε στην καριέρα του περισσότερες από 1.000 εφευρέσεις, κάποιες από αυτές άγνωστες, άλλες γνωστότερες και μερικές που θα άλλαζαν τον κόσμο!

Ο άνθρωπος που ευθύνεται για την έλευση του ηλεκτρισμού στα σπίτια του κόσμου και τη φωταγώγηση των πόλεων έμελλε να μεταμορφώσει δραστικά τις ζωές των ανθρώπων και την απτή καθημερινότητά τους. 

Η ηλεκτρική εποχή που εγκαινίασε θα έκανε τη ζωή στη Δύση απλούστερη, φέρνοντας τα πάνω-κάτω στην κοινωνία: ο νέος τρόπος ζωής δεν είχε τίποτα κοινό με όλα όσα είχε ζήσει μέχρι τότε η ανθρωπότητα. 

Και βέβαια δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον φωνόγραφο, τον ηλεκτρικό λαμπτήρα, τον βελτιωμένο τηλεφωνικό πομπό και τις βάσεις φυσικά για τον κινηματογράφο. Ασχολήθηκε σχεδόν με τα πάντα και άφησε το στίγμα του σχεδόν στα πάντα. 

Όσο για το επιχειρηματικό του δαιμόνιο, έμελλε να παίξει και αυτό τον ρόλο του στην ιστορία της επιστήμης, καθώς και πάλι αυτός ήταν ο πρώτος που θα εγκαινίαζε την έννοια του ερευνητικού εργαστηρίου για βιομηχανικούς σκοπούς. 

Ας δούμε όμως αναλυτικότερα την καριέρα του κορυφαίου εφευρέτη...

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1847 στο Milan του Οχάιο, ο Τόμας Άλβα Έντισον ήταν το τελευταίο από τα 7 παιδιά της οικογένειας του εξόριστου πολιτικού ακτιβιστή από τον Καναδά Σάμιουελ Έντισον και της δασκάλας Νάνσι Έντισον. Η οστρακιά που έπληξε τον Τόμας σε τρυφερή ηλικία θα του άφηνε προβλήματα ακοής και στα δυο του αυτιά, συμφορά που θα τον άφηνε σχεδόν κουφό στην ενήλικη ζωή του.

Το 1854, η οικογένεια μετακομίζει στο Μίσιγκαν, με τον νεαρό Έντισον να πηγαίνει στο σχολείο για μόλις 12 εβδομάδες, καθώς το υπερκινητικό και δύσκολο παιδί με τις «καταστροφικές τάσεις» έκανε τη ζωή των δασκάλων του κόλαση. Η μητέρα του αναλαμβάνει λοιπόν εκπαιδευτικά καθήκοντα, διδάσκοντας τον Τόμας στο σπίτι. 

Σε ηλικία 11 ετών, ο Τόμας είχε πλέον αναπτύξει αγάπη για τα γράμματα και ακόρεστη δίψα για γνώση, συνήθεια που δεν θα τον εγκατέλειπε σε όλη του τη ζωή...

Πρώιμη καριέρα

Σε ηλικία 12 ετών, ο πολυμήχανος πιτσιρικάς αποφασίζει να κάνει τις γνώσεις του πράξη: πείθει τους γονείς του να του επιτρέψουν να μοιράζει εφημερίδες στον σιδηροδρομικό σταθμό, απασχόληση που θα τον βάλει στα άδυτα του Τύπου και σύντομα θα του επιτρέψει να εγκαινιάσει τη δική του μικρή εφημερίδα. Την ονόμασε «Grand Trunk Herald» και γνώρισε αρκετή επιτυχία μεταξύ των ταξιδιωτών, ενώ έμελλε να είναι η πρώτη μόνο από μια μακρά σειρά επιχειρηματικών περιπετειών του αεικίνητου Έντισον. 

Τον ίδιο καιρό, μετατρέπει ένα εγκαταλειμμένο βαγόνι τρένου του σταθμού σε εργαστήριο, επιδιδόμενος σε χημικά πειράματα, κάνοντας πράξη τις γνώσεις που αποκόμιζε από το «ιδιαίτερο» με τη μητέρα του. Η φωτιά ωστόσο που έπιασε το βαγόνι από πείραμά του λίγο έλειψε να του στερήσει τη ζωή, με τους ιθύνοντες του σταθμού να τον πετάνε μια και καλή έξω από τον σιδηρόδρομο. 

Ένα σχεδόν τραγικό περιστατικό έμελλε να αλλάξει τη μοίρα του νεαρού Έντισον, όταν έσωσε ένα τρίχρονο παιδί από βέβαιο θάνατο. Ο ευγνώμων πατέρας του μικρού αντάμειψε τον Τόμας διδάσκοντάς του πώς να λειτουργεί τον τηλέγραφο. Μέχρι τα 15, ο Έντισον ήταν ξεφτέρι στον τηλέγραφο, γεγονός που θα του επέτρεπε πλέον να εργαστεί ως χειριστής τηλεγράφου, περνώντας τα επόμενα 5 χρόνια της ζωής του οργώνοντας τη χώρα. Την ίδια εποχή αναπτύσσει και το ενδιαφέρον του για τα «ηλεκτρικά φαινόμενα», μελετώντας και κάνοντας πειράματα. 


Το 1866, σε ηλικία 19 ετών, ο Έντισον μετακομίζει στο Λούισβιλ του Κεντάκι για να εργαστεί στο Associated Press. Η νυχτερινή του βάρδια του επέτρεπε να μελετά τα πρωινά και να πειραματίζεται, αυξάνοντας τις γνώσεις του σε πολλούς επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς. 

Το 1868, ο Έντισον επέστρεψε στο σπίτι του για να βρει την πολυαγαπημένη του μητέρα χτυπημένη από ψυχική ασθένεια και τον πατέρα του άνεργο, με την οικογένεια να είναι σχεδόν άπορη. Ο Τόμας ένιωσε ότι ήταν ώρα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, αλλάζοντας και πάλι τόπο κατοικίας: πήγε στη Βοστόνη για να δουλέψει για λογαριασμό της Western Union, με τη Βοστόνη της εποχής να είναι το αδιαφιλονίκητο επιστημονικό και πολιτιστικό κέντρο των ΗΠΑ. 

Στον ελεύθερο χρόνο του, άρχισε να αναπτύσσει το ενδιαφέρον του για τις εφευρέσεις. Πρώτη του πατενταρισμένη εφεύρεση, ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την ταχύτατη καταμέτρηση των ψήφων, με τους νομοθέτες της Μασαχουσέτης να μη συγκινούνται ωστόσο καθόλου...

Έντισον ο εφευρέτης

Το 1869, ο Έντισον μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και αναπτύσσει την πρώτη του πετυχημένη εμπορικά εφεύρεση, το Universal Stock Printer: ένα βελτιωμένο σύστημα καταμέτρησης των χρηματιστηριακών συναλλαγών, που μπορούσε και συνδύαζε δεδομένα από πολυάριθμες συναλλαγές. Η εταιρία Gold and Stock Telegraph Company εντυπωσιάστηκε τόσο από την πατενταρισμένη εφεύρεση που του πλήρωσε 40.000 δολάρια για τα δικαιώματα! Ο 22χρονος Τόμας παραιτήθηκε από τη δουλειά του για να αφιερωθεί ολόψυχα στις εφευρέσεις, με τα χρήματα που αποκόμισε να του εξασφαλίζουν μια καλή περίοδο «χάριτος».

Το 1870, στήνει το πρώτο του εργαστήριο με κατασκευαστικές δυνατότητες στο Νιούαρκ της Νέας Υόρκης και προσλαμβάνει μερικούς μηχανικούς. Ως ανεξάρτητος κατασκευαστής, ο Έντισον σύναψε μπόλικες συνεργασίες και συμφωνίες, αναπτύσσοντας τα προϊόντα του για λογαριασμό του εκάστοτε πλειοδότη. Η ολοένα και αυξανόμενη οικονομική του πρόοδος θα του επέτρεπε να ασχολείται με πιο φιλόδοξα σχέδια, με τον ίδιο να γνωρίζει προσωπική φήμη ως εφευρέτης, κατασκευαστής και επιχειρηματίας. 

Το 1871, ο Έντισον θα παντρευτεί τη 16χρονη Μέρι Στίλγουελ, υπάλληλο σε μια από τις εταιρίες του. Κατά τη διάρκεια της 13χρονης συνύπαρξής τους, θα αποκτήσουν 3 παιδιά, τη Μάριον, τον Τόμας και τον Ουίλιαμ, ο οποίος ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα ως εφευρέτης. Η Μέρι θα πέθαινε σε ηλικία 29 ετών (το 1884) πιθανότατα από καρκίνο. 

Εκτόξευση στη φήμη

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Έντισον φιγούραρε ως ένας από τους κορυφαίους εφευρέτες της Αμερικής, με την οικονομική του επιτυχία να του επιτρέπει να αλλάξει έδρα επεκτείνοντας τις επιχειρήσεις του: το 1876, ο όμιλος πλέον του Έντισον θα εγκατασταθεί στο Νιου Τζέρσεϊ, με τις νέες εγκαταστάσεις να διαθέτουν πολυάριθμα ερευνητικά εργαστήρια και χώρους βιομηχανικής παραγωγής.

Τον ίδιο χρόνο, ο καλός του πλέον πελάτης Western Union τον ενθάρρυνε να αναπτύξει μια τηλεπικοινωνιακή συσκευή για να ανταγωνιστεί το τηλέφωνο του Γκράχαμ Μπελ. Δεν το έκανε ποτέ, βελτίωσε απλώς τον πομπό της συσκευής του Μπελ εκτοξεύοντας τις πωλήσεις της! Τον Δεκέμβριο του 1877 έκανε ωστόσο κάτι άλλο: ανέπτυξε μια μέθοδο καταγραφής της φωνής, που θα έμενε γνωστή ως... φωνόγραφος! Παρά το γεγονός ότι δεν θα γινόταν εμπορική επιτυχία παρά έπειτα από μια δεκαετία, η εφεύρεσή του αυτή θα του έφερνε διεθνή φήμη...

Εταιρία ηλεκτροδότησης


Στη δεκαετία του 1880 ο Έντισον ήταν πολύ απασχολημένος. Αφού πατεντάρισε τον ηλεκτρικό του λαμπτήρα τον Ιανουάριο του 1880, έβαλε σκοπό να ιδρύσει μια εταιρία που θα έφερνε τον ηλεκτρισμό σε κάθε σπίτι και θα φωταγωγούσε τις πόλεις της Αμερικής. Τον ίδιο κιόλας χρόνο εγκαινιάζει την Edison Illuminating Company, η οποία αργότερα θα μετονομαζόταν σε General Electric Corporation. 

Το 1881, εγκατέλειψε τις εγκαταστάσεις του στο Τζέρσεϊ για να αναπτύξει χώρους σε διάφορες πόλεις, εγκαθιστώντας παράλληλα γραμμές ηλεκτρισμού. Το 1882, ο σταθμός παραγωγής της Pearl Street παρείχε ηλεκτρικό ρεύμα 110 βολτ σε 59 πελάτες του Μανχάταν. Η επανάσταση στην καθημερινότητα των πελατών δεν είχε όμοιό της! 

Προσωπική ζωή 

Το 1884, η σύζυγος του Έντισον πέθανε και δύο χρόνια αργότερα θα ξαναπαντρευόταν, αυτή τη φορά τη Μίνα Μίλερ, που ήταν κατά 19 χρόνια μικρότερή του. 

Το 1887, θα εγκαινιάσει ένα ερευνητικό εργαστήριο ειδικά για τον ηλεκτρισμό στο Νιου Τζέρσεϊ, που λειτουργούσε ως στρατηγείο για τις ηλεκτροδοτικές του επιχειρήσεις. Ο Έντισον περνούσε πλέον τον περισσότερο καιρό του εκεί, πρωτοστατώντας στην ανάπτυξη της ηλεκτρικής τεχνολογίας και ελέγχοντας διεξοδικά κάθε βήμα της νέας και εν πολλοίς άγνωστης εφεύρεσης. 

Εκεί ήταν που τελειοποίησε και τον φωνόγραφο, ενώ στο ίδιο μέρος θα κάνει άλλες δύο από τις κορυφαίες του εφευρέσεις: την κινηματογραφική μηχανή λήψης (κινητοσκόπιο) και την αλκαλική μπαταρία! 

Ο βιομήχανος Έντισον

Τις επόμενες δεκαετίες, ο Έντισον θα έβαζε στην άκρη τον ρόλο του ως εφευρέτη για να προωθήσει τον ρόλο του ως επιχειρηματία. Διέκρινε ότι η επιχείρηση του ρεύματος παραήταν μεγάλη για να κυβερνηθεί από έναν άνθρωπο, άρχισε λοιπόν να αναπτύσσει ένα δίκτυο ανθρώπων και παράλληλες δομές ελέγχου για την εύρυθμη λειτουργία του ομίλου του. 

Παρά το γεγονός ότι ο χρόνος του καταναλωνόταν πλέον στα καθήκοντά του ως διευθυντή, δεν ξέχασε την αγάπη του για τις εφευρέσεις. Την ώρα που η αυτοκινητοβιομηχανία άρχισε να επεκτείνεται, ο Έντισον ανέπτυξε μια λειτουργική μπαταρία για ηλεκτρικά οχήματα. Παρά το γεγονός ότι ο βενζινοκινητήρας θα επικρατούσε τελικά, το 1912 ο Έντισον θα πουλήσει την εφεύρεσή του στον φίλο και θαυμαστή του Χένρι Φορντ, ο οποίος ήθελε το σύστημα εκκίνησης για το νέο του μοντέλο, το περίφημο Model T! Το σύστημα του Έντισον θα χρησιμοποιούταν στην αυτοκινητοβιομηχανία για δεκαετίες ολόκληρες. 

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου, η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από τον Τόμας Έντισον να ηγηθεί του διοικητικού συμβουλίου του Ναυτικού, το οποίο εξέταζε μαζικά εφευρέσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε στρατιωτικούς σκοπούς. Ο Έντισον εργάστηκε σε πολλά σχέδια, με την ειρηνική του ωστόσο στάση ζωής και την απέχθεια που ένιωθε για τη βία να τον κάνουν να ξεκαθαρίζει τη θέση του εξαρχής: συνέβαλε στον έλεγχο και τον σχεδιασμό αποκλειστικά αμυντικών συστημάτων! 

Τελευταία χρόνια

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1920, ο 80χρονος πλέον Έντισον μείωσε κάπως ρυθμούς, όχι βέβαια προτού αιτηθεί για την τελευταία από τις 1.093 πατενταρισμένες εφευρέσεις του! Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ασχολούταν ακόμα με πιθανές εφευρέσεις, την ώρα που περνούσε τον χρόνο του με τη δεύτερη γυναίκα του, Μίνα, και τον καλό του φίλο, κροίσο της αυτοκινητοβιομηχανίας Χένρι Φορντ, στο χειμερινό του ησυχαστήριο. 

Ο Έντισον πέθανε από επιπλοκές της νόσου του διαβήτη που τον ταλαιπωρούσε στις 18 Οκτωβρίου 1931 στην οικία του, το «Glenmont», στο Νιου Τζέρσεϊ, σε ηλικία 84 ετών. Πολλές εταιρίες και κοινότητες σε όλο τον κόσμο αναβόσβησαν τα φώτα τους ή διέκοψαν για σύντομο χρονικό διάστημα την παροχή του ηλεκτρικού ως φόρο τιμής στον άνθρωπο που άλλαξε τις ζωές τους. 

Κληρονομιά

Η ζωή του Τόμας Έντισον είναι από αυτές που δεν θα άφηναν τον κόσμο ίδιο μετά το πέρασμά του. Η ηλεκτροδότηση των πόλεων έμελλε να αλλάξει δραστικά την καθημερινότητα των πολιτών της Δύσης αρχικά, με τον ίδιο να αποτελεί λαϊκό ήρωα των ΗΠΑ. 

Μέχρι τον θάνατό του, υπηρέτησε την τεχνολογική πρωτοπορία από την πρώτη κυριολεκτικά γραμμή του πυρός, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά την αμερικανική (και δυτική κατόπιν) τεχνολογική επανάσταση και θέτοντας τις βάσεις για τον σύγχρονο ηλεκτρικό κόσμο. 

Όσο για την επιχειρηματική του δραστηριότητα, ο Έντισον θεωρείται από τους κορυφαίους αμερικανούς κεφαλαιοκράτες, βοηθώντας έμπρακτα στη σφυρηλάτηση της κραταιάς οικονομίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των «ευάλωτων» πρώτων χρόνων της ιστορίας της...


Τόμας Έντισον και ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: http://www.newsbeast.gr/

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Το 1953 "έφυγε" ο Ευγένιος Ο'Νηλ, ο μεγαλύτερος αμερικανός θεατρικός συγγραφέας

Στα έργα του πρωταγωνιστές ήταν: Κατίνα Παξινού, Αιμίλιος Βεάκης, Αλέξης Μινωτής, Τίτος Βανδής, Λυκούργος Καλλέργης, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Έλλη Λαμπέτη ...

Ο Ευγένιος Γκλάντστοουν Ο'Νηλ (αγγλικά Eugene Gladstone O'Neill) (16 Οκτωβρίου 1888, Νέα Υόρκη - 27 Νοεμβρίου 1953, Βοστώνη) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αμερικανούς θεατρικούς συγγραφείς του εικοστού αιώνα. Τέσσερα από τα θεατρικά του έργα τιμήθηκαν με Βραβείο Πούλιτζερ, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1936. Ήταν ο πρώτος αμερικανός δραματουργός που υιοθέτησε στο έργο του τις τεχνικές ρεαλισμού που είχαν χρησιμοποιήσει πριν από αυτόν ευρωπαίοι συγγραφείς όπως ο Άντον Τσέχωφ, ο Ερρίκος Ίψεν και οΆουγκουστ Στρίντμπεργκ. Τα θεατρικά του ήταν από τα πρώτα που γράφτηκαν στην αμερικάνικη ιδιωματική διάλεκτο και πραγματεύονταν περιθωριοποιημένους χαρακτήρες που ενώ είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά, πασχίζουν να διατηρήσουν όνειρα και φιλοδοξίες, φτάνοντας εν τέλει σε απόγνωση. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τραγωδία και απαισιοδοξία, ενώ η μοναδική κωμωδία που έγραψε ήταν το Ω, ερημιά! (Ah, Wilderness).

Πρώτα βήματα
Ο Ο'Νηλ γεννήθηκε σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στην πλατεία Τάιμς, στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης. Ήταν γιος του ιρλανδικής καταγωγής ηθοποιού Τζέφρι Ο'Νηλ και της Μαίρη Έλεν Κουίνλαν. Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του στάλθηκε σε μικρή ηλικία σε οικοτροφείο, όπου βρήκε παρηγοριά στα βιβλία, ενώ περνούσε ξέγνοιαστος τα καλοκαίρια του στο Νέο Λονδίνο του Κονέκτικατ. Κάποιο από εκείνα τα καλοκαίρια εργάστηκε στην εφημερίδα New London Telegraph, γράφοντας ποιήματα σε κάποια της στήλη. Όταν τελείωσε το σχολείο γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, από όπου και τον απέβαλλαν, αναγκάζοντάς τον να στραφεί στη θάλασσα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στα καράβια ο Ο'Νηλ έπεσε σε βαριά κατάθλιψη και έπνιγε τον πόνο του στο αλκοόλ. Οι περιπλανήσεις του στη θάλασσα έληξαν το 1913 όταν νοσηλεύτηκε σε σανατόριο, καθώς είχε προσβληθεί από φυματίωση. Ενώ βρισκόταν στο σανατόριο αποφάσισε να ασχοληθεί με τη συγγραφή θεατρικών έργων.

Πρώιμα έργα
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 10, ο Ο'Νηλ συσχετίστηκε με πολλά μέλη της λόγιας σκηνής του Γκρίνουιτς Βίλατζ στο Μανχάταν και ιδιαίτερα με τον ιδρυτή του κομμουνιστικού εργατικού κόμματος της Αμερικής, Τζον Ριντ. Ο Ο'Νηλ είχε επίσης σύντομη ερωτική σχέση με τη σύζυγο του Ριντ, τη συγγραφέα Λουίζ Μπράιαντ. Αυτή την περίοδο της ζωής του Ο'Νηλ πραγματεύεται η ταινία του Γουόρεν Μπίτι, Οι Κόκκινοι (Reds, 1981), βασισμένη στη ζωή του Ριντ. Στη συγκεκριμένη ταινία στο ρόλο του Ο'Νηλ εμφανίζεται ο Τζακ Νίκολσον.

Στα μέσα του 1916, ο Ο'Νηλ πήγε στο Πρόβινσταουν της Μασαχουσέτης με ένα φορτηγό γεμάτο θεατρικά έργα. Η πρεμιέρα του μονόπρακτου έργου του Πλέοντας ανατολικά για το Κάρντιφ (Bound East for Cardiff) από τον τοπικό θίασο (Provincetown Players) έγινε, σύμφωνα με μαρτυρία της συγγραφέως Σούζαν Γκάσπελ, σε μια καλύβα ιδιοκτησίας του συζύγου της που βρισκόταν στην άκρη μιας προβλήτας. Η Γκάσπελ είπε επίσης:

Έτσι ο Γιουτζίν έβγαλε το Πλέοντας ανατολικά για το Κάρντιφ από το φορτηγό και περίμενε στο σαλόνι, όσο ο Φρέντι Μπερτ μας έκανε την πρώτη ανάγνωση του έργου. Μετά το τέλος της ανάγνωσης σπεύσαμε όλοι προς το σαλόνι.

Οι ηθοποιοί του Πρόβινσταουν ερμήνευσαν πολλά από τα πρώιμα έργα του Ο'Νηλ σε συνοικιακά θέατρα του Πρόβινστάουν και του Γκρίνουιτς Βίλατζ του Μανχάταν. Έτσι ερασιτέχνες ηθοποιοί υποδύθηκαν πρώτοι τους χαρακτήρες των έργων του Ο'Νηλ, προτού ανακαλυφθούν από θεατρικούς παραγωγούς του Μπρόντγουέι. Για μερικά από τα πιο πετυχημένα του δράματα ο Ο'Νηλ άντλησε την έμπνευσή του από προσωπικά βιώματα. Σε ένα από τα πρώτα του θεατρικά, τον Αυτοκράτορα Τζόουνς (The Emperor Jones, 1920)πλησίασε τις αρχές του εξπρεσιονισμού φλερτάροντας με το υπερφυσικό στοιχείο. Το 1920 τιμήθηκε με το πρώτο του βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του Πέρα από τον ορίζοντα (Beyond the Horizon, 1918), ενώ την ίδια περίοδο απεβίωσαν οι γονείς του, ο ένας μετά τον άλλο, καθώς και ο αδελφός του Τζέιμι, που πέθανε από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Πρώτες επιτυχίες
Το 1920 έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το Πέρα από τον ορίζοντα (Beyond the Horizon, 1918), που ήταν το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε από εκδοτικό οίκο. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε βραβείο Πούλιτζερ για το Πέρα από τον ορίζοντα, η πρώτη του επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ ήταν το Αυτοκράτορας Τζόουνς, με το οποίο σχολίασε εμμέσως την κατάληψη της Αϊτής από το τάγμα πεζοναυτών των ΗΠΑ. Ακολούθησαν τα έργα του: Άννα Κρίστι (Anna Christie, 1922) με το οποίο τιμήθηκε με δεύτερο βραβείο Πούλιτζερ, Πόθοι κάτω από τις λεύκες (Desire Under the Elms, 1924), Παράξενο Ιντερμέτζο (Strange Interlude, 1928), για το οποίο έλαβε το τρίτο του Πούλιτζερ και η τριλογία Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα (Mourning Becomes Electra, 1931), με επιρροές από την αρχαία ελληνική τραγωδίαΗλέκτρα. Οι επιρροές του από την αρχαία ελληνική τραγωδία είναι εμφανείς στα έργα Ο Λάζαρος γέλασε (Lazarus Laughed, 1925–26) και Ο μέγας θείος Μπράουν(The Great God Brown, 1926) στο οποίο οι ηθοποιοί εμφανίζονται με μάσκες. Το 1933 έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ η μοναδική του κωμωδία Ω, Ερημιά! (Ah, Wilderness!), στην οποία περιέγραφε μια εξιδανικευμένη παιδική ηλικία. Το 1936 τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας και έκανε μια παύση 10 χρόνων για να επανέλθει με το Ο παγοπώλης έρχεται (The Iceman Cometh, 1946). Την επόμενη χρονιά έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους (A Moon for the Misbegotten), το οποίο θεωρήθηκε αποτυχημένο. Το Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους έλαβε την αναγνώριση που του αξίζει δεκαετίες αργότερα.

Οικογενειακή ζωή
Πρώτη σύζυγος του Ο'Νηλ ήταν η Καθλίν Τζένκινς, με την οποία υπήρξε παντρεμένος από το 1909 μέχρι και το 1912 και με την οποία απέκτησε τον πρώτο του γιο τον Ευγένιο (Γιουτζίν) το νεότερο. Το 1917 γνώρισε τη συγγραφέα Άγκνες Μπούλτον, με την οποία παντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα. Οι δυο τους απέκτησαν δυο παιδιά τον Σέιν και την Όονα. Το 1929 οι δυο τους χώρισαν όμως, αφότου ο Ο'Νηλ τους εγκατέλειψε για την ηθοποιό Καρλότα Μόντερεϊ. Ο Ο'Νηλ παντρεύτηκε τη Μόντερεϊ αμέσως μετά την έκδοση του διαζυγίου του από την Μπούλτον κι οι δυο τους πήγανε να ζήσουν στη Γαλλία. Τα πρώτα χρόνια η Μόντερεϊ είχε οργανώσει τη ζωή τους με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνει τον Ο'Νηλ στη συγγραφή, αργότερα όμως εθίστηκε στο βρωμιούχο κάλιο προκαλώντας δυσκολίες στον έγγαμο βίο. Οι δυο τους βρέθηκαν σε διάσταση πολλές φορές χωρίς να χωρίσουν ποτέ, καθώς είχαν μεγάλη ανάγκη ο ένας τον άλλο. Επέστρεψαν στην Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 30 κι από το 1937 εώς το 1944, έζησαν στο Ντάνβιλ της Καλιφόρνια. Το σπίτι του Ο'Νηλ στην Καλιφόρνια, το Tao House, λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Το 1943 αποκλήρωσε την κόρη του Όονα που παντρεύτηκε σε ηλικία 18 χρονών τον 36 χρόνια μεγαλύτερό της Τσάρλι Τσάπλιν. Οι δυο τους δεν ξαναειδώθηκαν ποτέ. Δεν είχε επίσης καλές σχέσεις με κανέναν από τους δυο γιους του. Ο Γιουτζίν ο νεώτερος, που ήταν εθισμένος στο αλκοόλ αυτοκτόνησε το 1950, ενώ ο δευτερότοκός του, ο Σέιν, έκανε χρήση ηρωίνης και αυτοκτόνησε το 1977.

Ασθένεια και θάνατος
Ύστερα από χρόνια πάλη με τον αλκοολισμό και την κατάθλιψη, ο Ο'Νηλ βρέθηκε αντιμέτωπος με συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της νόσου του Πάρκινσον. Τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του, του ήταν αδύνατο να γράψει και προσπάθησε να υπαγορεύει σε άλλους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Είχε ως όνειρο να γράψει μια σειρά θεατρικών που να παρουσίαζαν την αμερικανική οικογένεια από τις αρχές του 1800 μέχρι και τα μέσα του 1900. Από τα 11 θεατρικά που είχε προγραμματίσει να γράψει κατάφερε να ολοκληρώσει μόνο δυο: Το σημάδι του ποιητή (A Touch of the Poet, 1942) και More Stately Mansions. Ενώ η υγεία του χειροτέρευε ο Ο'Νηλ έχανε σιγά σιγά κάθε ενδιαφέρον για το εγχείρημα κι αποφάσισε να ολοκληρώσει τα αυτοβιογραφικά: Ο παγοπώλης έρχεται (The Iceman Cometh, 1946), Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους (A Moon for the Misbegotten, 1943) και Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey Into Night). Το τελευταίο, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ 4 χρόνια μετά το θάνατό του, θεωρείται και το καλύτερό του έργο και βραβεύτηκε με βραβείο Πούλιτζερ. Λίγο πριν αφήσει το Tao House της Καλιφόρνια κατάφερε επίσης να ολοκληρώσει το Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους που παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1946. Τα υπόλοιπα ημιτελή του έργα καταστράφηκαν από τη σύζυγό του έπειτα από παράκλησή του.

Το 1953, ο Ο'Νηλ απεβίωσε στο δωμάτιο 401 του ξενοδοχείου Σέρατον στη Βοστώνη. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν:

Το ήξερα! Το ήξερα! Γεννήθηκα σε δωμάτιο ξενοδοχείου και ανάθεμά με, πεθαίνω σε δωμάτιο ξενοδοχείου.

Η αυτοψία που έγινε μετά το θάνατό του έδειξε ότι ο Ο'Νηλ δεν έπασχε από τη νόσο του Πάρκινσον, αλλά από εγκεφαλική ατροφία.

Κινηματογραφικές μεταφορές των έργων του

Πολλά από τα δράματα του Ο'Νηλ μεταφέρθηκαν τόσο στη μικρή, όσο και στη μεγάλη οθόνη. Οι σημαντικότερες κινηματογραφικές μεταφορές είναι: Η Άννα Κρίστι το 1930 με τη Γκρέτα Γκάρμπο και τον Τσαρλς Μπίκφορντ, το Παράξενο ιντερμέτζο το 1932 με τον Κλαρκ Γκέιμπλ και τη Νορμα Σίρερ, Το μακρύ ταξίδι του γυρισμού το 1940 με τον Τζον Γουέιν, που προβλήθηκε στην Ελλάδα ως Περιπέτεια στον ωκεανό, Ο μαλλιαρός πίθηκος το 1944 με την Σούζαν Χέιγουορντ και τον Γουίλιαμ Μπέντιξ, Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα το 1947 με τη Ρόζαλιντ Ράσελ και την Κατίνα Παξινού, Πόθοι κάτω από τις λεύκες το 1958 με τη Σοφία Λόρεν και τον Άντονι Πέρκινς, Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα το 1962 με την Κάθριν Χέπμπορν και τον Τζέισον Ρόμπαρτς, που προβλήθηκε στην Ελλάδα με τίτλο Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα και Ο παγοπώλης έρχεται το 1976 με το Λι Μάρβιν και τον Τζεφ Μπρίτζες.

Ελληνικές πρεμιέρες των έργων του
Το 1932 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, το έργο του Ευγένιου Ο'Νηλ Άννα Κρίστι, σε σκηνοθεσία Φώτη Πολίτη και σε μετάφραση Κατίνας Παξινού, στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν η Κατίνα Παξινού, ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Αλέξης Μινωτής.

Το 1937 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, η παράσταση Πόθοι κάτω απ' τις λεύκες, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη και σε μετάφραση Κατίνας Παξινού. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν η Κατίνα Παξινού, ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Τίτος Βανδής.

Το 1939 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, η παράσταση Πέρα από τον ορίζοντα, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού και σε μετάφραση Κατίνας Παξινού. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν η Κατίνα Παξινού, ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Αλέξης Μινωτής.

Το 1946 ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης, η παράσταση Οι θάλασσες του Βορρά σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν, με τους: Λυκούργο Καλλέργη, Βασίλη Διαμαντόπουλο και Έλλη Λαμπέτη. Το 1948 ανέβηκε πάλι από το Θέατρο τέχνης και σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν το Όλα τα παιδιά του θεού έχουν φτερά, με το Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Το 1960 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, η παράσταση Τα εκατομμύρια του Μάρκο Πόλο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη και σε μετάφραση Νάνου Βαλαωρίτη. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίστηκε η Αντιγόνη Βαλάκου.

Το 1963 ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης, η παράσταση Ο παγοπώλης έρχεται σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν και σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη.

Το 1965 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, η παράσταση Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν η Κατίνα Παξινού, ο Δημήτρης Χορν και ο Αλέξης Μινωτής.

Το 1971 ανέβηκε στο εθνικό θέατρο, η παράσταση Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα: Ο γυρισμός, σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη και σε μετάφραση Παύλου Μάτεσι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν η Μαίρη Αρώνη και ο Λυκούργος Καλλέργης.

Το 2008 ανέβηκε στο θέατρο Bios, η παράσταση Χιούι, σε σκηνοθεσία και μετάφραση της Άσπας Τομπούλη. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίστηκαν ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (Έρι Σμιθ) και ο Μάνος Σταλάκης (Τσάρλι Χιούζ).