Θεραπευτικές ιδιότητες «κρύβουν» τα απαράμιλλης ομορφιάς σπήλαια, που βρίσκονται σε κάθε γωνιά της χώρας μας. Σύμφωνα με μελέτες, τα σπήλαια δεν έχουν μόνο γεωλογικό, τουριστικό, αρχαιολογικό, παλαιοντολογικό, λαογραφικό και ιστορικό ενδιαφέρον, αλλά και ιαματικό.
Κάπου στα 1980, Τσεχοσλοβάκοι σπηλαιοθεραπευτές επισκέφθηκαν το σπήλαιο του Κιλκίς με σκοπό να εφαρμόσουν μέσα σ' αυτό τη θεραπεία του βρογχικού άσθματος.
Οι ξένοι επιστήμονες πραγματοποίησαν μια θεραπευτική προσπάθεια για δύο εβδομάδες με παιδιά που νοσηλεύονταν στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.
Η ομάδα των ξένων επιστημόνων εργαζόταν στο κέντρο του τμήματος Αλλεργικής και Κλινικής Ανοσολογίας του Νοσοκομείου στο Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας.
Θεραπευτικές ιδιότητες «κρύβουν» τα απαράμιλλης ομορφιάς σπήλαια, που βρίσκονται σε κάθε γωνιά της χώρας μας. Σύμφωνα με μελέτες, τα σπήλαια δεν έχουν μόνο γεωλογικό, τουριστικό, αρχαιολογικό, παλαιοντολογικό, λαογραφικό και ιστορικό ενδιαφέρον, αλλά και ιαματικό.
Η επίσκεψη σε ένα σπήλαιο μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στην υγεία του ανθρώπου, γεγονός το οποίο οφείλεται στις θεραπευτικές ιδιότητες που φαίνεται να έχει το περιβάλλον του σπηλαίου, αλλά και στα ιαματικά νερά των πηγών και των ποταμιών που υπάρχουν σε πολλά από αυτά, τα οποία μπορούν να συμβάλλουν θετικά στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών, όπως το άσθμα, οι αλλεργίες, τα αρθριτικά, οι ρευματισμοί και οι οσφυαλγίες. Επίσης, η λάσπη του σπηλαίου μπορεί να θεραπεύσει το έκζεμα.
Όπως εξηγούν οι σπηλαιολόγοι, στο περιβάλλον του σπηλαίου υπάρχει υψηλή περιεκτικότητα διοξειδίου του άνθρακα που διεγείρει τα αναπνευστικά κέντρα και ωθεί σε βαθύτερες αναπνοές, γεγονός που βοηθά τον ασθενή να εισπνέει μεγαλύτερες ποσότητες των θεραπευτικών στοιχείων που υπάρχουν εκεί. Εξάλλου, οι ιαματικές ιδιότητες των σπηλαίων οφείλονται, όπως εξηγούν οι σπηλαιολόγοι, στα ιχνοστοιχεία του μικροκλίματος τους. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τόσο από τους απλούς πολίτες, όσο και από τους ειδικούς επιστήμονες, σχετικά με το πρόβλημα αξιοποίησης (χρήσης) των χώρων μέσα στα σπήλαια, για τη διατήρηση και την ενδυνάμωση της υγείας του ανθρώπινου οργανισμού.
Ο άνθρωπος βεβαίως, πριν από πολλά χρόνια, είχε καταλάβει ότι ορισμένοι υπόγειοι χώροι διαθέτουν τέτοιες φυσικο-χημικές ιδιότητες, που στο σύνολο τους επιδρούν θεραπευτικά σε μία σειρά από ασθένειες του ανθρώπινου οργανισμού.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι μέσα στα σπήλαια θεραπευτικές ιδιότητες έχουν κυρίως η θερμότητα του αέρος και τα ρεύματα που δημιουργεί, οι αλλαγές και η σχετική υγρασία, η μη παρουσία όζοντος, το χαμηλό ή και μηδενικό περιεχόμενο μικροοργανισμών, τα ραδιενεργά σωματίδια (προϊόντα ραδίου και ακτίνες γάμμα), και η μη παρουσία σκόνης, ενώ υπάρχουν τα μικρά σταγονίδια υγρασίας, το όξινο περιβάλλον και η παρουσία ασβεστίου και μαγνησίου και μια σειρά άλλοι παράγοντες, φυσικοί και χημικοί, των σπηλαίων που επιδρούν θετικά στην κλιματοθεραπεία.
Οι σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, σχετικές με την επίδραση του σπηλαιολογικού περιβάλλοντος στον άνθρωπο, αποδεικνύουν ότι τα σπήλαια συμβάλλουν στη θεραπεία ασθενειών, αλλά και στην αυξημένη ικανότητα αναζωογόνησης του οργανισμού, επιδρώντας θετικά στην υγεία και συμβάλλοντας στη φυσική κατάσταση του ατόμου.
Σημαντικός θεραπευτικός παράγοντας είναι και τα μόρια-σωματίδια, φορτισμένα με αρνητικό ηλεκτρισμό (γεννιούνται με την επίδραση της βαλλοηλεκτρικής του Λενάρντ). Τα σωματίδια αυτά κυκλοφορούν στο περιβάλλον του σπηλαίου και, κατά την επαφή με τις βλέννες του ανθρώπινου οργανισμού, συγκρούονται με το θετικό ηλεκτρισμό των πυρήνων στις μεμβράνες. Παράλληλα, η υψηλή συγκέντρωση ασβεστούχων ιονιδίων (ιόντων ασβεστίου) επηρεάζει θετικά τη σταθερότητα των κυττάρων του οργανισμού. Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις γίνεται σημαντική θεραπεία των αλλεργικών ασθενειών, όπως είναι το άσθμα.
Το υψηλό περιεχόμενο μαγνησίου είναι και αυτό που φέρνει ευεργετικά αποτελέσματα. Στα φαινόμενα που μέχρι στιγμής ανεπαρκώς έχουν ερευνηθεί και στα οποία δίνεται σημαντική σημασία ανήκει και η σταθερότητα του ηλεκτρικού πόλου, διότι ο πετρώδης όγκος επιδρά σαν κλουβί του Φαρανταίη, μη επιτρέποντας ηλεκτρομαγνητικές αστάθειες της εξωτερικής ατμόσφαιρας.
Το υγρό περιβάλλον στους χώρους των σπηλαίων έχει όξινη αντίδραση, γεγονός που από πλευράς μικροβιολογικής σημαίνει ότι οι χώροι των σπηλαίων είναι απολύτως ακατάλληλοι για πολλαπλασιασμό-ανάπτυξη βακτηριδίων.
Σχετικά λίγο γνωστή είναι και η σημασία της ραδιενέργειας που ανακαλύφθηκε, αν και σε ελάχιστες ποσότητες, στα περισσότερα σπήλαια. Στο ερευνητικό κέντρο "Τρέσιν" του Ολόμουτς Μοραβίας, όπου συνεργάζονται οι ειδικοί της πανεπιστημιακής κλινικής και η έδρα Ιατρικής του Πανεπιστημίου, οι μελέτες απέδειξαν ότι οι παράγοντες αυτοί έχουν και επιδρούν θεραπευτικά, ενώ βοηθούν στην άμυνα του οργανισμού.
Αρκετά μεγάλη είναι και η θεραπευτική συνεισφορά των νερών που υπάρχουν στα σπήλαια, τα οποία, όπως έχει αποδειχτεί, έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Οι ιαματικές πηγές μπορεί να θεραπεύσουν δερματικές παθήσεις, αρθριτικά και ρευματισμούς, ενώ η λουτροθεραπεία εντός του σπηλαίου θεραπεύει το βρογχικό άσθμα.
Τα ιαματικά λουτρά σε θερμές πηγές ήταν γνωστά από την αρχαιότητα, μιας και σε πολλές από αυτές παρατηρούνται ερείπια αρχαίων λουτήρων. Σήμερα, αν και αμφισβητούνται από ορισμένους γιατρούς - ενώ από άλλους συνιστώνται - εξακολουθούν να ανακουφίζουν εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς ετησίως. Νερά πλούσια σε θειούχα, ασβεστούχα, αλλά και ραδιενεργά άλατα βρίσκονται παντού στον κόσμο, αρκετά και στην Ελλάδα.
Σε κάποιες περιοχές υπάρχουν βράχοι που απ' την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ο κόσμος πιστεύει ότι έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Συνηθισμένο είναι το φαινόμενο το πέρασμα μέσα από κάποιο «τρύπιο» βράχο να θεωρείται ιαματικό.
ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΦΑΙΑΣ (ΧΑΪΔΑΡΙ)
 |
| ΣΠΗΛΑΙΟ ΣΧΙΣΤΟΥ: Οπτικό πεδίο από την είσοδο του σπηλαίου: Δυτικά με λατομείο επιχωμάτωσης φωσφορικού γύψου και πέραν αυτού με θάλασσα και Σαλαμίνα. |
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, ΣΠΗΛΑΙΟ ΣΧΙΣΤΟΥ: Βρίσκεται σε περίοπτη θέση στις νοτιοδυτικές υπώρειες του όρους Αιγάλεω, στο ύψωμα που ορίζει τη βόρεια πλευρά του βιομηχανικού πάρκου Σχιστού. Η πρώτη δοκιμαστική έρευνα στο σπήλαιο έγινε το 2000 σε σημείο που είχε χρησιμεύσει πιθανότατα ως αποθέτης. Το υλικό της σύντομης αυτής ανα- σκαφής περιείχε κυρίως κεραμική και ειδώλια ιστορικών χρόνων. Από τη σύνθεση, αλλά και την ποιότητα και ποσότητα του υλικού, καθώς και τη μορφολογία του χώρου φαίνεται ότι το σπήλαιο αποτέλεσε σημαντικό χώρο άσκησης λατρείας κατά την υστεροαρχαϊκή και κυρίως την κλασική περίοδο. Σε ανάμειξη με το υλικό των κλασικών χρόνων εντοπίστηκε και μικρή ποσότητα προϊστορικής κεραμικής της Νεότερης Νεολιθικής Ι και ΙΙ και της πρώιμης εποχής του Χαλκού.
 |
| Η είσοδος ανατολική. Εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά σε συνολικό μήκος άνω των 70 μέτρων. |
Η νέα έρευνα που ξεκίνησε το 2006 και συνεχίζεται έως σήμερα έφερε στο φως ορίζοντα πάχους περίπου 1 μ. Εκτός από ελάχιστα κατάλοιπα των ιστορικών χρόνων, βρέθηκαν καύσεις και κεραμική της Νεότερης Νεολιθικής Ι και ΙΙ, όπως και της ΠΕ ΙΙ. Λίγα όστρακα ανήκουν στη Μέση Νεολιθική, ενώ ιδιαίτερα σημαντική είναι η ανακάλυψη στρωμάτων του τέλους του Πλειστόκαινου και των αρχών του Ολόκαινου (11η έως 7η χιλιετία π.Χ.). Τα βαθύτερα στρώματα της ανασκαφής χρονολογήθηκαν γύρω στο 12.000 π.Χ.
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ
ΤΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΗΓΕΣ:
http://www.koutouzis.gr/http://www.yppo.gr/
Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ο Διοσκουρίδης συνιστούσε ως βέλτιστο έλαιο για την υγεία εκείνο το ελαιόλαδο που αποκαλείτο ωμοτριβές ή ομφάκινο. Μάλιστα συνιστούσε τη χρήση του συγκεκριμένου ελαιολάδου για οδονταλγίες ή κεφαλαλγίες, όπως δηλαδή χρησιμοποιούνται σήμερα τα κλασικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ο Διοσκουρίδης μιλούσε προφανώς για το γνωστό αγουρέλαιο, που παράγεται από ανώριμες ελιές στην αρχή της ελαιοκομικής περιόδου (ωμός ή ομφάκινος είναι ο ανώριμος καρπός). Από την αρχαιότητα, λοιπόν, ήταν γνωστό ότι δεν είχαν την ίδια δραστικότητα για την προστασία της υγείας όλα τα ελαιόλαδα.