Επιστήμονες "βρήκαν" πότε συνέβη η μνηστηροφονία από τον Οδυσσέα ...!

"Υπάρχει ιστορικός πυρήνας στο μύθο"!

Ο Όμηρος "ακολούθησε" ... τα άστρα ...!

Μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης. Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

«Πιστεύουμε ότι ο μύθος εξυφαίνεται γύρω από πραγματικά γεγονότα», λέει ευθέως η κ. Παναγιώτα Πρέκα-Παπαδήμα, καθηγήτρια Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ίδια μαζί με διεπιστημονική ομάδα, η οποία και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πιστεύουν ότι μερικά από τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν στ’ αλήθεια και αποδεικνύουν ότι τα φυσικά φαινόμενα που αναφέρονται συμπίπτουν με τον χρόνο της αφήγησής τους.

  

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΘΥΓΡΆΜΜΙΣΗ  ΗΛΙΟΥ -ΣΕΛΗΝΗΣ- ΓΗΣ ....30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1207 π.Χ.

«Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 25 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. Πέντε μέρες αργότερα έγινε έκλειψη ηλίου σε ποσοστό 75%, η οποία σκέπασε το Ιόνιο Πέλαγος και τότε συνέβη και η μνηστηροφονία», λέει η κ. Παπαδήμα,διευκρινίζοντας ότι η πεποίθηση για την αλήθεια του συμβάντος είναι προσωπική. Η έκλειψη ηλίου όπως και μερικά από τα γεγονότα που αναφέρονται αποδείχθηκαν με χάρτες της NASA, οι οποίοι περιγράφουν τα προβλέψιμα φυσικά φαινόμενα από το 4500 π.Χ. έως το 10.000 μ.Χ.

«Από το 1300 π.Χ. ώς το 1130, που είναι τα χρόνια στα οποία τοποθετούνται τα δύο έπη, έγιναν 14 εκλείψεις ηλίου. Ορατές στο Ιόνιο ήταν μόνο πέντε και δύο από αυτές είχαν ποσοστό απόκρυψης του ηλίου 2%, επομένως δεν έγιναν αντιληπτές.

Άλλη μία έγινε με τη Δύση του ηλίου, επομένως μας αφορούν μόνο δύο» εξηγεί η κ. Παπαδήμα.

Μια ολική έκλειψη ηλίου έγινε το 1143, δηλαδή πολύ κοντά στην παρακμή των Μυκηναϊκών κέντρων και γι’ αυτό αποκλείσθηκε από τους επιστήμονες.

........................................................................................................................................................
ΧΑΡΤΕΣ NASA

Σ.Σ.ΑΡΧΑΙΓ.+ ΕΜΕΙΣ ΠΑΝΤΟΣ ΜΠΟΡΕΣΑΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ 

.......................................................................................................................

 Η δεύτερη όμως έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1207, από τις δυόμισι το μεσημέρι ως τις πέντε και μισή το απόγευμα και αυτή θεωρούν ότι αποτυπώνεται στην Οδύσσεια.

Η έκλειψη ηλίου που περιγράφεται στην Οδύσσεια
έγινε στις 30 Οκτωβρίου 1.207 π.Χ., λένε οι ερευνητές.

Στη ραψωδία Υ, λίγο πριν από το φονικό, ο Όμηρος βάζει τον Θεοκλύμενο τον «θεοδιωματάρη», όπως τον αποκαλεί ο Καζαντζάκης στη μετάφραση, να λέει στους μνηστήρες: «Σαν τι κακό σας δέρνει, δύστυχοι, κι έχουν ζωστεί με νύχτα και οι κεφαλές σας και τα πρόσωπα και χαμηλά τα γόνα; Κι άναψε σύθρηνο, και γέμισαν τα μάγουλά σας δάκρυα, και ραντισμένοι οι τοίχοι μ’ αίματα και τα ώρια μεσοδόκια· ίσκιους πλημμύρισε κι η αυλόπορτα, κι η αυλή πλημμύρισε ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν, κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη, κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!».

«Πρόκειται για μια περιγραφή της έκλειψης η οποία έκρυβε τα 3/4 του ηλιακού δίσκου» λέει η κ. Παπαδήμα. «Η ημερομηνία της έκλειψης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ., είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις ομηρικές περιγραφές για τις καιρικές συνθήκες, τη φθινοπωρινή αγροτική ζωή και τη μεσημεριανή ώρα δολοφονίας των μνηστήρων», σύμφωνα με την κ. Παπαδήμα.

Η διεπιστημονική ομάδα που ερευνά τα έπη αποτελείται από τους καθηγητές Σ. Παπαμαρινόπουλο, Π. Πρέκα-Παπαδήμα, επίκουρη καθηγήτρια Αστροφυσικής στο ΕΚΠΑ και τους ερευνητές Π. Αντωνόπουλο, Φυσικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Π. Μητροπέτρο, φιλόλογο και εκπαιδευτικό, Ε. Μητροπέτρου, φιλόλογο και αρχαιολόγο, Α. Τσιρώνη, επίσης φιλόλογο-αρχαιολόγο και Γ. Σαραντίτη, συγγραφέα, ηλεκτρ. μηχανικό.

«Υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο»

Το βασανιστικό ερώτημα είναι αν τα γεγονότα που περιγράφονται στα έπη είναι μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Την απάντηση για την κ. Πρέκα-Παπαδήμα τη δίνει ο Πλούταρχος, ο οποίος εξηγεί ότι Φυσική Επιστήμη, Θεολογία και Μυθολογία ταυτίζονται στην Αρχαία Ελλάδα. «Το φαινόμενο στην Οδύσσεια το δημιουργεί η Αθηνά και στην Ιλιάδα ο Απόλλωνας. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο», λέει η ίδια.

Προς επίρρωσιν, αναφέρει την εμφάνιση μιας βροχής πεφταστεριών που περιγράφεται ως εξής: «Ως άρα οι ειπόντι επέπτατο δεξιός όρνις, κίρκος, Απόλλωνος ταχύς άγγελος· εν δε πόδεσσι τίλλε πέλειαν έχων, κατά δε πτερά χεύεν έραζε μεσσηγύς νηός τε και αυτού Τηλεμάχοιο».

«Το γεράκι που περιγράφει ο Όμηρος, το οποίο είναι αδύνατον να είδε με λεπτομέρεια μέσα στο σκοτάδι, και μάλιστα από μακριά, τοποθετείται στη θέση που βρίσκεται ο αστερισμός Κόρακας. Βρίσκεται ανατολικά (δεξιά το βλέπει) και είναι αγγελιοφόρος του Απόλλωνα, σύμφωνα με τον Ερατοσθένη.

Στα πόδια του –δηλαδή αντιδιαμετρικά από τον Κόρακα– βρίσκεται το σμήνος των πλειάδων (πελειάδες στα αρχαιοελληνικά, που σημαίνει αγριοπεριστέρες), που βρίσκονται στον αστερισμό του Ταύρου. Από εκεί λέει ότιπέφτουν πούπουλα, δηλαδή αστέρια, μια ποιητική περιγραφή του ουρανού και της πορείας του ταξιδιού», εξηγεί η ίδια.

Ανατρέχοντας στους χάρτες της NASA, οι επιστήμονες βρήκαν ότι πράγματι υπήρξε βροχή διαττόντων αστέρων στις 28 Οκτωβρίου, ημέρα της επιστροφής του Τηλέμαχου από το ταξίδι στην Πύλο και τη Σπάρτη. 

Ο Κόρακας, όμως, είναι απεσταλμένος του Απόλλωνα και καλός οιωνός για τον Τηλέμαχο, που αναζητάει τον πατέρα του. Η 30ή Οκτωβρίου ήταν ημέρα της γιορτής του Απόλλωνα, κατά την οποία μάλιστα λάμβανε χώρα εκατόμβη (θυσία εκατό βοδιών), πράγμα που σημαίνει ότι όλο το νησί είχε πάει να την παρακολουθήσει. Οι μνηστήρες βρέθηκαν στην τέλεια παγίδα και φονεύθηκαν με τη βοήθεια των δύο θεών, της Αθηνάς και του Απόλλωνα. 

Κατά τους επιστήμονες, δύο τόσο σημαντικές ειδήσεις, όπως η δολοφονία όλων των διαδόχων στην Ιθάκη και η έκλειψη, δεν μπορεί παρά να διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλη την Ελλάδα ως ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΤΣΙΜΙΤΑΚΗΣ 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ -kathimerini.

ΠΗΓΗ: http://hellenes-romaion.blogspot.gr/

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΠΩΛΕΙΤΑΙ ο Οδυσσέας, ο σκύλος του ο Άργος, βυζαντινά silver plates ...

Ο βρεττανικός οίκος Bonham's συνεχίζει τις πωλήσεις 

Ο Οδυσσέας καλωσορίζεται στη πατρίδα από τον σκύλο του, τον Άργο, ερχόμενος από τον Τρωικό Πόλεμο ... ΠΩΛΕΙΤΑΙ στις 2 Οκτωβρίου στο Λονδίνο ...

A stunning Byzantine silver plate bearing an illustration of a happy homecoming - Odysseus welcomed home from the Trojan wars by his dog Argus - leads Bonhams sale of Antiquities on 2nd October in London.

The touching reunion scene of the hero and his faithful hound is beautifully worked into this silver Byzantine plate which is estimated to sell for £200,000 to £250,000. It is believed to date from around the mid-6th to mid-7th Century A.D. and possibly originates from Constantinople. It measures 9¼in (23.5cm) diam; 865g weight.

Odysseus, the great eponymous hero of Homer's epic poem The Odyssey was the king of Ithaca and the plate depicts the end of his ten-year journey home from the Trojan Wars. Homer tells us that at the goddess Athena's suggestion, Odysseus disguises himself as a beggar to ascertain the loyalty of his household. This plate captures the moment that Odysseus, accompanied by the servant Eumaeus, is recognized by his dog Argus despite his master's disguise of the long unkempt hair of a beggar. The goddess Athena looks on to watch the culmination of her protection of Odysseus.

The shallow dish is double-skinned with a rounded rim and a short circular foot. The interior has a finely incised and chased relief scene which has been identified as depicting Odysseus dressed as a beggar greeting Argus the dog on his arrival home. The hero is shown seated in front of a tree wearing long drapery with sandals tied at his calves, holding a spear in his left hand, and holding out a lock of hair between thumb and forefinger of his right hand, his long hair falling to his shoulders.

Argus the dog wears a collar and leaps up with his front paws resting on his master's knees. A servant Eumaeus stands to the left of the scene wearing a short tunic and boots, a sack over his left shoulder. A bust of the goddess Athena emerges from clouds above. The reverse of the plate shows a finely chased profile head of a man, probably Alexander the Great.

This type of impressive luxury silver 'picture dish' has its origins in Roman Imperial silver 'show plates' of the 1st Century A.D. found in a number of hoards from throughout the Roman Empire. Later Roman hoards of luxury silver ware from the 4th and 5th Centuries have contained pagan iconography alongside Christian inscriptions and themes, demonstrating the continuation of traditional mythological subjects well into the Early Christian and Byzantine eras.

NOTES FOR EDITORS

Bonhams, founded in 1793, is one of the world's largest auctioneers of fine art and antiques. The present company was formed by the merger in November 2001 of Bonhams & Brooks and Phillips Son & Neale. In August 2002, the company acquired Butterfields, the principal firm of auctioneers on the West Coast of America. Today, Bonhams offers more sales than any of its rivals, through two major salerooms in London: New Bond Street and Knightsbridge; and a further three in the UK regions and Scotland. Sales are also held in San Francisco, Los Angeles, Carmel, New York and Connecticut in the USA; and Germany, France, Monaco, Hong Kong and Australia. Bonhams has a worldwide network of offices and regional representatives in 25 countries offering sales advice and valuation services in 60 specialist areas. For a full listing of upcoming sales, plus details of Bonhams specialist departments go to www.bonhams.com

ΠΗΓΗ: https://www.bonhams.com/press_release/17499/


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ... silver plate Βυζαντινό του Οδυσσέα και πιθανολογείται ότι είναι από Κωνσταντινούπολη ...

    

A Byzantine silver plate 

Circa mid-6th to mid-7th Century A.D.

Possibly from Constantinople, of shallow form, double-skinned with a rounded rim and a short circular foot, the interior with a scene in relief, the details finely incised and chased, possibly depicting Odysseus dressed as a beggar greeting Argus the dog on his arrival home, the hero shown in front of a tree with leaves and a small lizard crawling up the trunk, seated on an altar with his legs crossed wearing long drapery with sandals tied at his calves, a spear in his left hand, holding out a lock of hair between thumb and forefinger of his right hand, his long hair falling to his shoulders, Argus the dog wearing a collar and leaping up with his front paws resting on his master's knees, the servant Eumaeus (or possibly Odysseus's son Telemachus) standing to the left of the scene wearing a short tunic and boots, a sack over his left shoulder, his right arm crossed over his body with his left hand held to his forehead, a bust of Athena emerging from clouds at the top right, wearing a crested helmet and cuirass and holding a spear and shield, the reverse with a chased band of acanthus, the underside of the foot with a finely chased profile head of a man with wavy hair and a diadem, probably depicting Alexander the Great, 9¼in (23.5cm) diam; 865g weight

FOOTNOTES

Provenance:

UK private collection, London, acquired in London on 06 September 1976 and accompanied by a copy of the receipt.

Literature:

These types of impressive luxury silver 'picture dishes' have their origins in Roman Imperial silver 'show plates' of the 1st Century A.D. found in a number of hoards from throughout the Roman Empire. Cf D.E. Strong, Greek and Roman Gold and Silver Plate, Cornell University Press, 1966, p. 150. Later Roman hoards of luxury silver ware from the 4th and 5th Centuries have contained pagan iconography alongside Christian inscriptions and themes, demonstrating the continuation of traditional mythological subjects well into the Early Christian and Byzantine eras. 

Such deployment of Classical themes has been interpreted as 'once-potent sacred imagery designed to invoke the fast-vanishing Classical past and the culture of pagan paideia in an already Christian cultural context': J. Elsner, Imperial Rome and Christian Triumph, Oxford, 1998, p. 209. Paideia was a traditional educational programme for the Graeco-Roman elite since the Hellenistic period and its continuity amongst members of the early Byzantine elite is clear in both visual and literary culture of the period. For further discussion, see. R. Leader-Newby, 'Classicism and Paideia in Early Byzantine Silver from the Hermitage', in F. Althaus and M. Sutcliffe, (eds.), The Road to Byzantium: Luxury Arts of Antiquity, London, 2006, pp. 67-73. 

Other plates of a similar period in the State Hermitage Museum, St Petersberg depict comparable mythological subjects. For example Meleager and Atalanta setting off for a hunt (inv. no. ω 1) and the quarrel between Ajax and Odysseus over Achilles's armour with Athena presiding (inv. no. ω 279). Cf. Althaus and Sutcliffe, op. cit., p. 159, nos. 86-7. 

The subject matter of this lot can certainly be seen in the context of paideia and the study of important works of classical literature. Odysseus, the great eponymous hero of Homer's epic poem The Odyssey was the king of Ithaca and the plate depicts the end of his ten-year journey home from the Trojan Wars. Homer tells us that at the goddess Athena's suggestion, Odysseus disguises himself as a beggar to ascertain the loyalty of his household. This plate captures the moment that Odysseus, accompanied by the servant Eumaeus, is recognised by his dog Argos despite his master's disguise of the long unkempt hair of a beggar. The goddess Athena looks on to watch the culmination of her protection of Odysseus.

Outside of traditional paideia, it is also possible to trace the adoption of classical mythological subjects into Christian writings of late antiquity onwards. Gregory of Nazianzus, the 4th Century A.D. Christian Church Father advocated the study of classical literature and Odysseus appears in his homilies with the hero's wanderings given a Christian symbolic interpretation.

It is possible to date this plate to the mid-6th to mid-7th Century A.D. Similar styles of decoration and mythological subjects have been found on plates dated by control stamps to the reign of the emperor Justinian I (A.D. 526-65). For example a silver plate now in the Hermitage (inv. no. ω 277) shows a related seated figure identified as a goatherd, also with a tree and a dog: R. Cormack & M. Vassilaki (eds.) Byzantium 330-1453, Royal Academy of Arts, London, 2008, pp. 88-9, 386, no. 33. The stylistically close aforementioned Meleager and Atalanta plate can be dated from control stamps to A.D. 613-29: Althaus and Sutcliffe, op. cit., pp. 58-9, no. 87. There is also a silver plate probably from Constantinople, now in the Bayerisches Nationalmuseum in Munich (inv. L.56/113) depicting Meleager wearing very similar boots to Odysseus: L. Wamser, Die Welt von Byzanz - Europas östliches Erbe, Munich, 2004, pp. 244-5, no. 358. 

The chased acanthus frieze on the reverse is very close to that on a silver bowl from Constantinople, now in the Hermitage (inv. no. ω 280) also dated to the reign of Justinian: Exhibition Catalogue, Alexander the Great. The Road to the East, The State Hermitage, Saint Petersburg, 2007, p. 356, no. 393. The underside of the foot of this plate is decorated with a chased depiction of a horse as opposed to the profile head, probably of Alexander the Great, on the reverse of the Odysseus plate. The subject and style of this decoration can be seen as very much in accordance with the classicising subject of the main plate.

Other details of the Odysseus plate can also be paralleled in Byzantine art of differing media. For an early 6th Century marble relief fragment from Constantinople, now in Berlin, depicting a servant with very similar headwear and drapery to the youth on the Odysseus plate cf. L. Wamser, Die Welt von Byzanz - Europas östliches Erbe, Munich, 2004, p. 216, no. 314.

ΠΗΓΗ: https://www.bonhams.com/auctions/21928/lot/142/

ΟΔΥΣΣΕΑΣ: η συμβολική της μυθικής ζωής του ως πνευματικός σπινθήρας

Αποσυμβολισμός στη Μυθική Ζωή του Οδυσσέα

Ο Οδυσσέας ζει αρμονικά στο βασίλειό του με τη γυναίκα του Πηνελόπη και το γιο του Τηλέμαχο. Έχουμε να κάνουμε με μια ολοκληρωμένη πνευματική τριάδα, ένα είδος θεϊκού τριγώνου σε αρμονική ισορροπία. 

Η αναζήτηση της Ελένης είναι η αφορμή της εκστρατείας του Οδυσσέα μαζί με τους υπόλοιπους βασιλιάδες στην Τροία. Η Τροία με τη σειρά της είναι ένα πλούσιο βασίλειο που αναπαριστάνει την ιδέα της έλξης του υλικού πεδίου. Σε αυτό το σημείο βλέπουμε πως ο Οδυσσέας προσπαθεί να αποφύγει την εκστρατεία. Αυτό συμβολίζει την άρνηση της ψυχής να ενσαρκωθεί, γιατί γνωρίζει τον πόνο που η ίδια προδιαγράφει μέσα στη μορφή. 

Δέκα χρόνια απαιτούνται για την κατάληψη της Τροίας, της γήινης σφαίρας, που φέρει επίσης τον αριθμό δέκα. 

Με την άλωση της πόλης ολοκληρώνεται το έργο στο υλικό πεδίο και αρχίζει η πορεία της επιστροφής στο πνεύμα. Από αυτή την άποψη, η επιστροφή του Οδυσσέα αντιπροσωπεύει την επιστροφή του πνευματικού σπινθήρα στην κατάσταση της πρωταρχικής ηρεμίας, εμπλουτισμένου με τις εμπειρίες των πεδίων που διέτρεξε. 

Για να γυρίσει στην Ιθάκη απαιτούνται άλλα δέκα χρόνια γεμάτα περιπέτειες, κατά τις οποίες απορρίπτει σταδιακά τα φορτία που τον δεσμεύουν στην ύλη. Στην προσπάθειά της να ταυτιστεί με το πνευματικό ιδεώδες, η ανθρώπινη συνείδηση, δοκιμάζεται και αντιπαρέρχεται κάθε λογής εμπόδια μέχρι την επίτευξη του σκοπού. 

Ο πρώτος σταθμός του ήρωα είναι η χώρα των Λωτοφάγων, ένας επίγειος παράδεισος γεμάτος καρπούς, που προκαλούσαν τη λήθη σε όποιον τους έτρωγε. Ορισμένοι από τους συντρόφους του Οδυσσέα τρώνε τους καρπούς, συμβολίζοντας με αυτή την πράξη ένα μέρος της συνείδησής του που παραμένει προσκολλημένο στη μορφική όψη, ξεχνώντας τον προορισμό της ψυχής. Αυτό, βέβαια, συμβαίνει στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας σήμερα. Η εμμονή στη συσσώρευση υλικών αγαθών και στη δημιουργία του επίγειου παράδεισου, είναι ο λωτός που κάνει τον άνθρωπο να αποστρέφει το πρόσωπό του από τους ουσιαστικούς στόχους της ύπαρξής του. 

Συνεχίζοντας το δρόμο προς τα πίσω ο Οδυσσέας πέφτει πάνω στους Κύκλωπες. Ο Πολύφημος εγκλωβίζει τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του στη σπηλιά του ασυνείδητου. Ο τρομερός κύκλωπας τρέφεται από τα στοιχεία της ψυχής του Οδυσσέα -τους συντρόφους του. Είναι γιος του Ποσειδώνα, προέρχεται δηλαδή από τον αχανή Ωκεανό των συναισθημάτων μας. Ο Οδυσσέας χρησιμοποιεί το νου για να μπορέσει να σωθεί. Μόνο ένας ισχυρός νους μπορεί να εξισορροπήσει αυτές τις αρχέγονες τάσεις που περικλείουμε μέσα μας. Δεν έχει τη δύναμη να τον σκοτώσει, αλλά τον κάνει ανίκανο να εμποδίσει τη φυγή του, γιατί ουσιαστικά ο Κύκλωπας είναι ένα μέρος του εαυτού του. Στο επίπεδο του ασυνείδητου, μέσα στη σπηλιά, ο ήρωας εκμηδενίζεται, χάνει την ταυτότητά του, κάτι που συμβολίζεται από το όνομα που έδωσε ο Οδυσσέας στον Πολύφημο. 

Είναι ο Κανένας. Η τύφλωση του Πολύφημου προκαλεί την οργή του πατέρα του Ποσειδώνα, ο οποίος εδώ ταυτίζεται με την ανεξέλεγκτη και ταραγμένη συναισθηματική μας φύση. Αυτή η συναισθηματική διαταραχή θα είναι το μόνιμο εμπόδιο στην προσπάθεια του Οδυσσέα, όπως και κάθε ψυχής. 

Ο Οδυσσέας φτάνει στο νησί του Αιόλου, του Θεού των Ανέμων. Ο Θεός συμβολίζει το νοητικό στοιχείο και την ορθά κατευθυνόμενη δύναμη, που μπορεί να οδηγήσει στον τελικό σκοπό. Δίνει στον Οδυσσέα ένα ασκί, μέσα στο οποίο βρίσκονται δεμένοι όλοι οι αέρηδες και τον συμβουλεύει να μην το ανοίξει πριν φτάσει στην Ιθάκη. Ο ήρωας πέφτει σε βαθύ ύπνο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Η ψυχή χάνει την επαγρύπνησή της και οι άπληστοι σύντροφοί του ανοίγουν το ασκί, νομίζοντας πως περιέχει δώρα του Αιόλου. Η νοητική σύγχυση που προκαλείται με την απελευθέρωση των ανέμων πισωγυρίζει τη συνείδηση από τον προορισμό της. 

Όπως η Περσεφόνη με τον Ορφέα, έτσι και ο Αίολος δε δίνει άλλη ευκαιρία. Ο ήρωας συνεχίζει με τις δικές του δυνάμεις την περιπλάνηση, έως ότου φτάνει στο νησί των Λαιστρυγόνων. Εκεί έρχεται σε σύγκρουση με τους Γίγαντες, τις τιτανικές όψεις της φύσης του. Από τα 12 καράβια μόνο το δικό του κατάφερε να ξεφύγει. Δώδεκα ήταν τα καράβια του Οδυσσέα, δώδεκα και οι σύντροφοι της Στρογγυλής τράπεζας. Ο ήρωας απογυμνώνεται από τις όψεις που τον συνδέουν με το παρελθόν. 

Έτσι, φτάνει στο νησί της μάγισσας Κίρκης. Η Κίρκη γοητεύει τους συντρόφους του ήρωα και τους μεταμορφώνει σε χοίρους. Εδώ απεικονίζεται η δύναμη του σεξουαλικού ενστίκτου, που μπορεί να μεταβάλλει έναν άνθρωπο σε ζώο, εκδηλώνοντας τα πιο κτηνώδη του ένστικτα. Ο Οδυσσέας βοηθιέται από τον Ερμή -τη δύναμη του νου- και μένει ανεπηρέαστος από την Κίρκη, η οποία αντιπροσωπεύει μια όψη της ψυχής του, έως ότου καταφέρνει να την κάνει βοηθό στο έργο του. Η μεταστοιχείωση των αρνητικών όψεων της ψυχής είναι ένα από τα βασικότερα καθήκοντα του αναζητητή. 

Πρόκειται για μια αλχημική διαδικασία, όπου χρησιμοποιεί κάθε απόθεμα της εκδηλωμένης ύπαρξης για να αγγίξει το στόχο. Με βοηθό του την Κίρκη, ο Οδυσσέας μαθαίνει την τέχνη της μαγείας και ετοιμάζεται για το ταξίδι του στον Κάτω Κόσμο. Στον Άδη ο ήρωας μαθαίνει την αιτία της αποτυχίας του. Έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τις αρνητικές όψεις του εαυτού του, που τον εμποδίζουν στο ταξίδι της επιστροφής. Ο μάντης Τειρεσίας, που συμβολίζει την ενορατική ικανότητα της ψυχής του, τον συμβουλεύει, αν θέλει να επιστρέψει στην Ιθάκη, να μην πειράξει τα Βόδια στο νησί του Ήλιου. 

Ο Οδυσσέας επιστρέφει στον επάνω κόσμο και συνεχίζει το ταξίδι της επιστροφής. Χάρη στη βοήθεια της Κίρκης καταφέρνει να αποφύγει την πλανερή γοητεία των Σειρήνων. Προειδοποιημένος δένεται στο κατάρτι του πλοίου του για να μην ενδώσει. Το πλοίο είναι ένα ακόμη σύμβολο του νου που πλέει στη θάλασσα των επιθυμιών για να φτάσει στη μυητική ύπαρξη. Δένεται στο κατάρτι, δηλαδή αγκιστρώνεται νοητικά στο όραμα της ψυχής του, για να αποφύγει την πρόκληση. Η ψυχή επαγρυπνά και το πλοίο περνά μακριά από το νησί για να φτάσει στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. 

Η Χάρυβδη είναι η εσωτερική άβυσσος, έτοιμη να κατασπαράξει όποιον δεν μπορεί να βαδίζει ισορροπημένα πάνω στη λεπτή γέφυρα της ψυχής. Η Σκύλλα αντιπροσωπεύει εκείνη τη στιγμή της εσωτερικής πορείας που ο αναζητητής αναγκάζεται να θυσιάσει κάποια όψη της προσωπικότητάς του, προκειμένου να περάσει σε ανώτερα επίπεδα ύπαρξης. Ο Οδυσσέας αποφασίζει να περάσει από τη Σκύλλα, όπου χάνει μερικούς συντρόφους -όψεις της ύπαρξής του, αλλά καταφέρνει να πλεύσει στο νησί του ήλιου. Εκεί η ψυχή χάνει για άλλη μια φορά την επαγρύπνησή της. Τα βόδια του Ήλιου σκοτώνονται. Μοναδική εξιλέωση η ολοκληρωτική απογύμνωση του ήρωα από κάθε στοιχείο που τον συνδέει με το παρελθόν. 

Έτσι, φτάνει στο νησί της Καλυψούς. Εκεί ο Οδυσσέας περνάει έναν επτάχρονο κύκλο μαζί με τη νύμφη, προσκολλημένος στην υπόσχεση της αιώνιας νεότητας. Σε ένα επίπεδο του σπειροειδούς της εξέλιξης παρουσιάζεται το πρόβλημα της επιθυμίας για αθανασία, που ξεστρατίζει τη συνείδηση από το εσωτερικό όραμα. Τελικά επικρατεί η πνευματική του θέληση και με τη βοήθεια των θεών ελέγχεται η κατώτερη φύση του. Ξαναπαίρνει το δρόμο της επιστροφής, αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή ο Ποσειδώνας εναντιώνεται για άλλη μια φορά και έτσι τα κύματα ξεβράζουν το ναυαγό στο νησί των Φαιάκων. Είναι ένας σταθμός εξάγνισης και αναδρομής του ήρωα σε όλο το ιστορικό της περιπλάνησής του. Εδώ λαμβάνει τέλος η μαθητεία του και ετοιμάζεται για την τελική επιστροφή. 

Στην Ιθάκη ξεκαθαρίζει την ύπαρξή του από τους μνηστήρες, δηλαδή όλα εκείνα τα ψεύτικα εγώ που διεκδικούσαν την εξουσία της ψυχής. Τα προσωπεία πέφτουν και ο Οδυσσέας, μετά τα 10 χρόνια περιπλάνησης, αγγίζει την τελειότητα. Ξανατεντώνει το τόξο του απόλυτα κυρίαρχος στην ηλιακή του φύση. Εκείνο που μένει είναι η υπέρτατη θυσία, η οποία έρχεται με τη μορφή του γιου του Τηλέγονου, «εκείνου που γεννήθηκε μακριά», και είναι καρπός της ένωσης του Οδυσσέα με την Κίρκη. Όπως ο Θησέας αμελεί την αλλαγή των πανιών, έτσι και ο Τηλέγονος δεν αναγνωρίζει τον πατέρα του και τον σκοτώνει στις ακτές της Ιθάκης. Τελικά, ως βασιλιάς, παίρνει τη θέση του πατέρα του στο πλευρό της Πηνελόπης. Μαζί με τον αδελφό του Τηλέμαχο και την Πηνελόπη «ταξιδεύουν» τον Οδυσσέα πίσω στο νησί των θαυμάτων. 

Ο πνευματικός σπινθήρας επέστρεψε στην Πρωταρχική Ηρεμία...

ΠΗΓΗ: http://mythagogia.blogspot.gr/2013/11/blog-post_22.html

"Μετανάστευσαν" ... στο ΝΗΣΙ της ΛΗΘΗΣ ... Γιατί άραγε;

Το ζευγάρι που μετανάστευσε στη Γαύδο 

Η Ευτυχία και ο Κωστής μ' ένα κείμενό τους εξηγούν γιατί τα παράτησαν όλα και μετακόμισαν στο νοτιότερο νησάκι της Ευρώπης

«ΜE TA ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΛΙΓΑ, αποφασίσαμε σαν ζευγάρι και σαν όντα ξεχωριστά έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, μπουχτίσαμε και επιλέξαμε αλλαγή στους ρυθμούς της πόλης, με την τόση καταστροφολογία, τη μιζέρια, την άχρηστη πληροφορία και το βρώμικο σύστημα. 

ΕΤΣΙ ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΙ ΟΧΙ ΑΝΑΓΚΗ ναυαγήσαμε στο νησί της Καλυψώς, τη Γαύδο, το νοτιότερο σημείο της Ευρώπης. Μέχρι να συνέλθουμε και να εναρμονιστούμε με τη φύση μάς πήρε καιρό, σαν πολιτισμικό σοκ, σαν ένα τζετ λαγκ. Πώς να μη χρειάζεσαι χρόνο όταν έχεις μάθει στα εύκολα και έτοιμα πακέτα που μας προσφέρει η δήθεν σύγχρονη ζωή μας;. 

Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΑΛΛΑΞΕ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΞΑΝ οι προτεραιότητές μας. Βασικό είναι το νερό, το οποίο το συλλέγουμε από το πηγάδι που υπάρχει στην παραλία κάθε 2 με 3 μέρες, τα μαγειρέματα γίνονται στη φωτιά και ποιοτικός χρόνος αρκετός υπάρχει για τον καθένα χωριστά και για τους δύο μαζί. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ γιατί εξαρτιόμαστε από αυτή και γιατί άλλωστε φύση είμαστε και εμείς. Δεν κόβουμε ζωντανά δέντρα παρά μόνο όσα είναι χάμω για να τα χρησιμοποιήσουμε. Προσπαθούμε η παρουσία μας στη φύση να είναι όσο το δυνατόν πιο διακριτική. 

ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ με χημικά, πλαστικά, σαπούνια, προτιμούμε να πλύνουμε τα πιάτα στην άμμο με τα βοτσαλάκια και τα κοχυλάκια της θάλασσας. Φροντίζουμε τις πηγές και τα πηγάδια της παραλίας, γιατί χωρίς νερό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. 

Η ΜΕΡΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΟΜΟΡΦΑ και δημιουργικά, το τοπίο άχρονο, χωρίς άγχος, μας προλαβαίνει και δεν φτάνουν οι ώρες της μέρας μερικές φορές για να κάνεις όσα θέλεις. Το νησί της λήθης είναι άλλωστε, μέχρι και ο πολυμήχανος Οδυσσέας ξεχάστηκε και έμεινε εδώ 7 χρόνια και τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί. 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ εδώ, όλα τα εκτιμάς διαφορετικά, πιο απλά, πιο σοφά. Οι πληροφορίες δεν υπάρχουν, αυτοκίνητα δεν υπάρχουν, ούτε ρεύμα και το συναίσθημα το αντιλαμβάνεσαι 100 τοις 100. Είτε είναι χαρά, είτε είναι λύπη, είτε είναι οτιδήποτε, το νιώθεις πιο δυνατό, πιο καθαρό, χωρίς να παρεμβαίνει τίποτα. 

Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ, εκτός δηλαδή από τα απαραίτητα που είναι το μαγείρεμα και η συγκομιδή νερού. Η ανατολή και η δύση μοναδικές κάθε μέρα, εδώ γεύεσαι τον χωροχρόνο διαφορετικά. Είναι πολλές φορές που δεν μπορείς να διαχειριστείς τη διαφορετική μέρα, ιδίως στην αρχή που είσαι συνηθισμένος και εγκλωβισμένος στους ρυθμούς της πόλης. 

ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΓΙΚΟ, ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ξενοδοχεία εκατομμυρίων αστέρων. Σεληνιακό το τοπίο τις ημέρες της πανσελήνου, τόσο μαγικό που δεν χρειάζεσαι φακό. Έχεις φυσικό φως το φεγγάρι, που βλέπεις μέχρι και τη σκιά σου με φόντο το μαύρο, καταπληκτικό, λες και κάποιος έχει πατήσει τον διακόπτη και διαχέεται παντού φως. Τα κέδρα μορφές μαγικές, μικρά και μεγάλα στέκονται άκαμπτα στο νησί της λήθης εκατομμύρια χρόνια, περιτριγυρισμένα από πεύκα, θυμάρι, θρούμπι, λαδανιές και ένα σωρό άλλα βοτάνια. 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ, ΟΠΩΣ ΣΕ ΟΛΑ τα παραμύθια, πάντα υπάρχει ένας κακός και σε αυτό το υπέροχο νησί ο κακός είναι το κράτος-πρόνοια. Οι άνθρωποι εδώ είναι ξεχασμένοι από το κράτος-πρόνοια. Γιατρός μόνιμος δεν υπάρχει, τον χειμώνα υποφέρουν από τις αντίξοες συνθήκες και έτσι απλά αυτούς τους ακρίτες εδώ τους έχουν αφήσει στη μοίρα τους. Οι κάτοικοι ως επί το πλείστον είναι ψαράδες, κτηνοτρόφοι και ασχολούνται με τον τουρισμό. Πόσο θα επηρεάζονταν από τα χημικά της Συρίας, πόσο θα τους καταστρέψει μεταγενέστερα…; 

ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟ. Πόσο έχουμε αφήσει να μας αλλάξουν τη ζωή. Τα πράγματα είναι απλά και τα έχουμε κάνει πολύπλοκα, αλλά τελικά αυτά τα απλά είναι που μας ευφραίνουν το μυαλό και την καρδιά. 

ΕΜΕΙΣ, ΩΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, έχουμε στα σχέδιά μας να παρουσιάσουμε μια τριλογία για τα ιερά δέντρα της Ελλάδος που είναι η ελιά, ο πλάτανος και ο κέδρος. Αρχίζουμε με τον κέδρο που είναι προς εξαφάνιση. Οφείλουμε να το παρουσιάσουμε κυρίως στα μικρά παιδιά για να τα ευαισθητοποιήσουμε. Το φωτεινό πνεύμα, το καθαρό μυαλό, η ανοιχτή καρδιά και το υγιές κορμί είναι όσα προσπαθούμε να μας χαρακτηρίζουν.

ΠΗΓΗ: http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG6548