Πρεμιέρα για τα "Κατά Ματθαίον Πάθη" ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 11 Απριλίου του 1727, στο Ναό του αγίου Θωμά, στη Λειψία.Μόνο δύο από τα τέσσερα (ή πέντε) "πάθη" που συνέθεσε σώζονται σήμερα, το άλλο είναι τα "Κατά Ιωάννη Πάθη".
ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ
Τα Κατά Ματθαίον Πάθη (γερμανικά: Matthäuspassion και Matthæus Passion), BWV 244, είναι ορατόριο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ για σόλο φωνές, διπλή χορωδία και διπλή ορχήστρα, σε λιμπρέτο του Πίκαντερ (Κρίστιαν Φρίντριχ Χενρίκι). Αποτελούν μελοποίηση των κεφαλαίων 26 και 27 του Ευαγγελίου του Ματθαίου με παρεμβαλλόμενα χορωδιακά και άριες.
Ο Μπαχ συνέθεσε τα Κατά Ματθαίον Πάθη το 1727. Μόνο δύο από τα τέσσερα (ή πέντε) πάθη που συνέθεσε σώζονται σήμερα, το άλλο είναι τα Κατά Ιωάννη Πάθη. Τα Κατά Ματθαίον Πάθη πρωτοπαίχτηκαν κατά πάσα πιθανότητα την Μεγάλη Παρασκευή (11 Απριλίου) του 1727 στον Ναό του Αγίου Θωμά της Λειψίας όπου ο Μπαχ ήταν κάντορας. Τα αναθεώρησε το 1736, και τα παρουσίασε ξανά στις 30 Μαρτίου 1736, συμπεριλαμβάνοντας αυτή τη φορά δύο εκκλησιαστικά όργανα στην ενορχήστρωση. Τα Κατά Ματθαίον Πάθη δεν ακούστηκαν έξω από την Λειψία μέχρι το 1829, όταν ο Φέλιξ Μέντελσον-Μπαρτόλντυ εκτέλεσε μία συντομευμένη και τροποποιημένη εκδοχή τους στο Βερολίνο με μεγάλη επιτυχία.
"Οι παλιές, καλές μέρες ανήκουν στο παρελθόν, αλλά οι ήρωες του Βυσσινόκηπου δεν μπορούν να επιβιώσουν στο παρόν..."
Μια προαναγγελία ουσιαστικά της επανάστασης του 1905 και της επανάστασης του 1917. Συμβολικά, ένα κομμάτι γης που ανήκει σε αριστοκρατική οικογένεια, όπως, και η αδυναμία της οικογένειας να τον κρατήσει υποδηλώνει τις αλλαγές της ρωσικής κοινωνίας και τα νεα κοινωνικά στρώματα που έρχονται στο προσκήνιο, εξαιτίας πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων.
Ο Βυσσινόκηπος (ρωσικά: Вишнёвый сад) είναι θεατρικό έργο του Αντόν Τσέχωφ, που γράφτηκε το 1903. Το έργο είναι εμπνευσμένο από μία εποχή κατά την οποία ο ρωσικός λαός αν και θεωρητικά ελεύθερος, εξαιτίας της κατάργησης της δουλοπαροικίας κατά το 1861, ζούσε ακόμα στη φτώχεια και την αμάθεια. Θεωρείται μια προαναγγελία ουσιαστικά της επανάστασης του 1905 και της επανάστασης του 1917. Θεωρείται έργο στο οποίο υποδεικνύεται η αδυναμία των ανθρώπων, κυρίως των αριστοκρατών, να κατανοήσουν τις όποιες διαφοροποιήσεις αλλάζουν το κοινωνικό περιβάλλον, όπως επίσης και τον ρόλο που παίζουν αυτές οι αλλαγές στην προσωπική τους ζωή. Σε συμβολικό επίπεδο ο βυσσινόκηπος, ένα κομμάτι γης που ανήκει σε αριστοκρατική οικογένεια, όπως, και η αδυναμία της οικογένειας να τον κρατήσει υποδηλώνει τις αλλαγές της ρωσικής κοινωνίας και τα νεα κοινωνικά στρώματα που έρχονται στο προσκήνιο, εξαιτίας πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων.
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ (Ολόκληρο το έργο)
ΗΧΗΤΙΚΟ (Ολόκληρο το έργο) από το "θέατρο της Τετάρτης".
Το κύκνειο άσμα του συγγραφέα.Μια μικροαστική οικογένεια της Ρωσίας καταρρέει οικονομικά, λίγο πριν την επανάσταση. Οι παλιές, καλές μέρες ανήκουν στο παρελθόν, αλλά οι ήρωες του Βυσσινόκηπου δεν μπορούν να επιβιώσουν στο παρόν...
Το μπαλέτο έχει χορογραφηθεί, επίσης, και από τους δύο κορυφαίους χορευτές του 20ού αιώνα, Ρούντολφ Νουρέγιεφ και Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ (VIDEO με ολόκληρη την παράσταση στο θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης).
Ο Καρυοθραύστης (Ρωσικά: Щелкунчик, Σσιελκούντσικ προφορά ΔΦΑ: [ɕːɪlˈkunt͡ɕɪk]) είναι μπαλέτο σε δύο πράξεις και τρεις σκηνές του ρώσου συνθέτη Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι (ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ ΕΔΩ). Ο Τσαϊκόφσκι συνέθεσε το έργο το 1892, ενώ το λιμπρέτο βασίστηκε στη διασκευή του παραμυθιού Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών του Ε. Τ. Α. Χόφμαν από τον Αλέξανδρο Δουμά. Η πρωτότυπη χορογραφία είναι του Λεβ Ιβανόφ. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στο θέατρο Μαριίνσκι στην Αγία Πετρούπολη την Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 1892, σε μια διπλή παράσταση μαζί με την όπερα του Τσαϊκόφσκι, Γιολάντα.
Το πρωτότυπο σκηνικό της δεύτερης πράξης, από την πρεμιέρα της παράστασης το 1892
Το παραμύθι
Η ιστορία αναφέρεται στο δώρο που έκανε στη μικρή Κλάρα ο νονός της, ο Ντροσελμάγιερ, την παραμονή των Χριστουγέννων σε μια μικρή Γερμανική πόλη. Ήταν ένας κινούμενος στρατιώτης, που λειτουργεί ως καρυοθραύστης. Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη με μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Τελικά ο καρυοθραύστης κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκηπα.
Στη δεύτερη πράξη η Κλάρα και ο πρίγκηπας - Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. περνούν από την Βασίλισσα του Χιονιού αλλά και από την χώρα των Ζαχαρωτών με την νεράιδα Ζαχαρένια. Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την ημέρα των Χριστουγέννων καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.
Η πρεμιέρα
Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1892 στο θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης. Η πρώτη παράσταση στο εξωτερικό δόθηκε 42 χρόνια αργότερα, στο Λονδίνο το 1934. Από τότε έχουν γίνει πολλές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, με αρκετές διασκευές στη χορογραφία, καθώς ο κάθε χορογράφος προσπαθεί να δώσει τη δική του εκδοχή της ιστορίας, πάντα μέσα στα πλαίσια του πρωτότυπου κειμένου.
Το μπαλέτο
Το μπαλέτο έχει χορογραφηθεί επίσης και από δύο εκ των κορυφαίων χορευτών του 20ου αιώνα. Από τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Σουηδίας και τον Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ για το American Ballet Theater. Η συνηθέστερη εποχή που ανεβαίνει είναι τα Χριστούγεννα, καθώς τότε είναι κατάλληλο το ρεαλιστικό σκηνικό για τη φανταστική αυτή ιστορία και παρουσιάζεται κάθε χρόνο.
Η ταινία που πούλησε περισσότερα εισιτήρια στις ΗΠΑ σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου, αποτελεί μέχρι και σήμερα έμβλημα της χρυσής εποχής του Χόλλυγουντ. Θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή και σημαντικά κινηματογραφικά έργα όλων των εποχών.
To Όσα Παίρνει ο Άνεμος (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Gone with the Wind) είναι κινηματογραφικό έργο του 1939, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Μίτσελ του 1936 και σκηνοθετημένο από τον Βίκτορ Φλέμινγκ. Η επική αυτή ταινία είχε πρωταγωνιστές την Βίβιαν Λι, τον Κλαρκ Γκέιμπλ, τον Λέσλι Χάουαρντ και την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών. Διηγείται την ιστορία του Αμερικανικού Εμφυλίου και τα επακόλουθά του, ιδωμένα από την πλευρά των λευκών Νοτίων. Η ταινία βραβεύτηκε με 10 βραβεία Όσκαρ, ένα ρεκόρ που διατήρησε για είκοσι χρόνια. Το 1998 κατατάχθηκε τέταρτο στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις 100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες όλων των εποχών, αν και το 2007 μετακινήθηκε στην έκτη θέση.
ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ, VIDEO
Υπόθεση
Αμερικανικός Νότος, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, 1861, παραμονές του εμφυλίου πολέμου, η Σκάρλετ Ο' Χάρα (Βίβιαν Λι) μια κακομαθημένη καλλονή του νότου, είναι καλεσμένη στο μπάρμπεκιου που διοργανώνει η οικογένεια του Άσλεϊ Γουίλκς (Λέσλι Χάουαρντ), του άνδρα με τον οποίο είναι ερωτευμένη. Η Σκάρλετ είναι χρόνια ερωτευμένη με τον Άσλεϊ, αλλά δεν του έχει ποτέ φανερώσει τα συναισθήματά της και τώρα που ξέρει ότι ο Άσλεϊ πρόκειται να παντρευτεί την ξάδελφή του Μέλανι (Ολίβια Ντε Χάβιλαντ), θεωρεί ότι είναι η καταλληλότερη στιγμή ώστε να του αποκαλύψει όλα όσα εκείνη αισθάνεται για αυτόν. Στο αγρόκτημα των Γουίλκς, η Σκάρλετ καταφέρνει να εξομολογηθεί τον έρωτά της στον Άσλεϊ, αλλά εκείνος την απορρίπτει υποστηρίζοντας ότι οι δυο τους είναι πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες και ότι γάμος μεταξύ τους πρόκειται να επιφέρει μόνο δυστυχία. Τη συζήτηση μεταξύ του Άσλεϊ και της Σκάρλετ, κρυφακούει ένας μυστηριώδης επισκέπτης, ο Ρετ Μπάτλερ (Κλαρκ Γκέιμπλ) από την Ατλάντα, ο οποίος εμφανίζεται και εξοργίζει την οξύθυμη Σκάρλετ με την αδιακρισία του. Στο μεταξύ ο εμφύλιος μεταξύ του Βορρά και του Νότου ξεσπάει και ο Άσλεϊ, όπως και ο Ρετ αναχωρούν για το μέτωπο. Πριν την αναχώρηση των ανδρών, ο Άσλεϊ παντρεύεται τη Μέλανι και η Σκάρλετ, τον αδελφό της Μέλανι, Τσαρλς, για να κάνει τον Άσλεϊ να ζηλέψει. Ο Τσαρλς πεθαίνει στον πόλεμο και η Σκάρλετ ταξιδεύει μέχρι την Ατλάντα για να μείνει με τη θεία του Τσαρλς και τη Μέλανι. Ο δρόμος της Σκάρλετ διασταυρώνεται για μια ακόμη φορά με εκείνον του Ρετ, όταν εκείνος τη βοηθάει να διαφύγει από την Ατλάντα την ημέρα της καταστροφής της πόλης από τους Βόρειους. Οι δυο τους πρόκειται να συναντηθούν ακόμη πολλές φορές και να οδηγηθούν στο γάμο, αλλά στο μυαλό της Σκάρλετ κυριαρχεί πάντα η αγάπη της για τον Άσλεϊ.
Παραγωγή
Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο και βραβευμένο με Πούλιτζερ μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Μίτσελ και η παραγωγή της έγινε από τον τιτάνα του Χόλιγουντ Ντέιβιντ Ο'Σέλζνικ, ο οποίος έδρασε καταλυτικά στην επιτυχία της ταινίας. Όμως η μεταφορά του μυθιστορήματος της Μίτσελ δεν αποτελούσε δημοφιλές εγχείρημα από την αρχή. Ο Λούι Μπι Μάγιερ της εταιρίας Metro-Goldwyn-Mayer, είχε καταδικάσει από την πρώτη στιγμή το μυθιστόρημα και δεν ήθελε να χρηματοδοτήσει την οπτικοποίησή του, ενώ την ίδια αρνητική στάση κράτησαν επίσης ο Πάντρο Μπέρμαν της RKO και ο Ντέβιντ Σέλζνικ της Selznick International. Ο Ντάρυλ Ζάνουκ της 20th Century Fox διέθετε χαμηλό προϋπολογισμό για την ταινία, ενώ ο Τζακ Γουόρνερ ήταν ο μοναδικός παραγωγός του Χόλυγουντ που ήθελε να αγοράσει τα δικαιώματα της ταινίας για το ανερχόμενο αστέρι του την Μπέτι Ντέιβις. Η Ντέιβις όμως, που δεν είχε προβλέψει την επιτυχία του βιβλίου, δεν είχε εμπιστοσύνη στο κριτήριο του Γουόρνερ, ο οποίος από το 1932 που την προσέλαβε της ανέθετε ρόλους σε αδιάφορες ταινίες και απέρριψε το ρόλο. Ο Σέλζνικ άλλαξε γνώμη για το εγχείρημα όταν η συνεργάτιδά του Κέι Μπράουν τον παρότρυνε να αγοράσει τα δικαιώματα του μυθιστορήματος. Ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου το 1936, ο Σέλζνικ αγόρασε τα δικαιώματα έναντι 50.000 δολαρίων. Ακολούθησαν τρία χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων ο ανήσυχος παραγωγός, άλλαξε τρεις σκηνοθέτες, ισάριθμο περίπου αριθμό σεναριογράφων και ασχολήθηκε ενεργά με την ανεύρεση των κατάλληλων ηθοποιών για τους κεντρικούς ρόλους.
Διανομή των κεντρικών ρόλων
Η νεοσύστατη εταιρία του Σέλζνικ δεν είχε στην κατοχή της κανέναν μεγάλο αστέρα της εποχής, κάτι που τον ανάγκαζε να δανειστεί ηθοποιούς από άλλες εταιρίες. Σύμφωνα με δημοψήφισμα, το αμερικανικό κοινό ήθελε τον "Βασιλιά του Χόλυγουντ", Κλαρκ Γκέιμπλ, για το ρόλο του Ρετ Μπάτλερ, αλλά ο Γκέιμπλ άνηκε στο δυναμικό της εταιρίας Metro-Goldwyn-Mayer. Ο Σέλζνικ δεν ήθελε να δανειστεί τίποτα από την εταιρία του πεθερού του, Λούι Μπι Μάγιερ. Η πρώτη του όμως επιλογή, ο Γκάρι Κούπερ, απέρριψε το ρόλο. Ο Τζακ Γουόρνερ προσφέρθηκε να βοηθήσει τον Σέλζνικ παραχωρώντας του τη Μπέτι Ντέιβις, τον Έρολ Φλιν και την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, με αντάλλαγμα τα δικαιώματα της διανομής στις Η.Π.Α. Ο Σέλζνικ θεωρούσε ότι ο Φλιν ήταν ακατάλληλος για το ρόλο και αποφάσισε να δανειστεί τον Κλαρκ Γκέιμπλ από την MGM, με αντάλλαγμα το 50% των κερδών της ταινίας.
Υποψήφιες για το ρόλο της Σκάρλετ ήταν οι Τζιν Άρθουρ, Λουσίλ Μπολ, Ταλούλα Μπάνκχεντ, Μπέτι Ντέιβις, Κάθριν Χέπμπορν, Τζόαν Κρόφορντ, Φράνσις Ντι,Τζόαν Φοντέιν, Μπάρμπαρα Στάνγουικ, Νόρμα Σίρερ, Μάργκαρετ Σάλαβαν, Λάνα Τέρνερ, Κάρολ Λόμπαρντ, Πολέτ Γκοντάρ, Σούζαν Χέιγουορντ, Κάρλα Μπόου, Τζόαν Μπένετ, Μερλ Όμπερον, Λορέτα Γιανγκ και Μύριαμ Χόπκινς. Δημοψήφισμα του κοινού έδινε τη Μπέτι Ντέιβις ως φαβορί, ενώ η Μάργκαρετ Μίτσελ θεωρούσε καταλληλότερη τη Μύριαμ Χόπκινς. Η Χόπκινς ήδη στα 35 της θεωρήθηκε μεγάλη για το ρόλο. Ο Σέλζνικ, που είχε δει τη Βίβιαν Λι στις ταινίες Μέσα από τις φλόγες και Ατίθασα νιάτα, τη θεωρούσε υπέροχη, αλλά η βρετανική της προφορά δεν ταίριαζε στο χαρακτήρα της Σκάρλετ Ο' Χάρα. Ο Αμερικανός ατζέντης της Λι, ήταν ο αντιπρόσωπος στην Αγγλία του πρακτορείου ταλέντων του Μάιρον Σέλζνικ, αδελφού του παραγωγού του Όσα παίρνει ο άνεμος Ντέιβιντ Ο' Σέλζνικ. Τον Φεβρουάριο του 1938, η Λι ζήτησε να περάσει από ακρόαση για το ρόλο της Σκάρλετ. Όταν Μάιρον Σέλζνικ, που αντιπροσώπευε τον Λόρενς Ολίβιε, συναντήθηκε με τη Λι, κατάλαβε ότι διέθετε όλα τα χαρίσματα που απαιτούσε ο ρόλος. Η Λι είχε συμβόλαιο με τον Άγγλο σκηνοθέτη Αλεξάντερ Κόρντα, με τον οποίο ο Σέλζνικ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις που αφορούσαν τον δανεισμό της Λι για το "Όσα παίρνει ο άνεμος". Ο Μάιρον κάλεσε τη Λι και τον Ολίβιε στο σετ, όπου κινηματογραφούσαν την πυρκαγιά της Ατλάντα. Εκεί ανάμεσα στις φλόγες, ο Μάιρον προσφώνησε τη Λι, λέγοντας στον αδελφό του: "Έι ιδιοφυΐα! Σου παρουσιάζω τη Σκάρλετ Ο' Χάρα". Την επόμενη ημέρα, η Λι διάβασε μια σκηνή για το Σέλζνικ, ο οποίος έγραψε στη σύζυγο του: Από εκεί που δεν το περίμενε κανείς, βρέθηκε η Σκάρλετ και είναι πάρα πολύ καλή. Οι επικρατέστερες για το ρόλο αυτή τη στιγμή είναι: η Πολέτ Γκοντάρ, η Τζιν Άρθουρ, η Τζόαν Μπένετ και η Βίβιαν Λι. Ο σκηνοθέτης, Τζορτζ Κιούκορ, εντυπωσιάστηκε από τη ζωντάνια της Λι και συμφώνησε με το Σέλζνικ και λίγες μέρες αργότερα ο ρόλος ανατέθηκε στη Λι.
Ο Σέλζνικ προσέλαβε τον Λέσλι Χάουαρντ για το ρόλο του Άσλεϊ Γουίλκς και την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ για το ρόλο της Μέλανι Χάμιλτον και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1939.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν με σκηνοθέτη τον Τζορτζ Κιούκορ και με βάση το ατελές ακόμη σενάριο του Λέσλι Χάουαρντ, το οποίο είχε πετσοκόψει και ξαναγράψει ο Σέλζνικ. Ο Κιούκορ σύντομα απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Βίκτορ Φλέμινγκ, με τον οποίο η Λι καυγάδιζε συνεχώς. Η Λι και η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ συναντιόνταν κρυφά με τον Κιούκορ για να τους δώσει συμβουλές πάνω στους ρόλους τους. Κάποια στιγμή ο Φλέμινγκ αποσύρθηκε λόγω υπερκόπωσης και αντικαταστάθηκε για δυο βδομάδες από τον Σαμ Γουντ. Ο διευθυντής φωτογραφίας Λι Γκαρμς αντικαταστάθηκε επίσης από τον Έρνεστ Χάλερ, μετά από ένα μήνα εργασίας. Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν συνολικά έξι μήνες και η πρεμιέρα που έγινε στην Ατλάντα στις 15 Δεκεμβρίου, συνοδεύτηκε από διθυράμβους.
Βραβεία Όσκαρ
Η ταινία έλαβε 13 υποψηφιότητες για τα βραβεία της ακαδημίας του αμερικανικού κινηματογράφου, σπάζοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες υποψηφιότητες (το "Όλα για την Εύα" και ο "Τιτανικός" είναι οι μόνες ταινίες που κατάφεραν να ξεπεράσουν το "Όσα παίρνει ο άνεμος", αποσπώντας 14 υποψηφιότητες).
Η τελετή των Όσκαρ έγινε στις 29 Φεβρουαρίου του 1940 στο Κόκονατ Γκρόουβ και η ταινία κατάφερε να κερδίσει 8 αγαλματίδια συν δυο τιμητικά (Το βραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ για τον παραγωγό της ταινίας Ντέιβιντ Ο'Σέλζνικ καθώς και ειδικό βραβείο για τη σκηνογραφία του Γουίλιαμ Κάμερον Μέντζις). Μέχρι σήμερα μόνο οι ταινίες Μπεν Χουρ (Ben Hur, 1959), Τιτανικός (Titanic, 1997) και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά (The Lord of the Rings: The Return of the King, 2003) έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν τα 10 όσκαρ του "Όσα παίρνει ο άνεμος". Η Βίβιαν Λι κατάφερε να υπερισχύσει έναντι ιερών τεράτων, όπως η Μπέτι Ντέιβις, υποψήφιας για "Το λυκόφως μιας ζωής" (Dark Victory, 1939) και της Γκρέτα Γκάρμπο, υποψήφιας για την ταινία "Νινότσκα" (Ninotchka, 1939), ενώ η Χάτι Μακ Ντάνιελ, η Μάμι της ταινίας έγινε η πρώτη μαύρη ηθοποιός στην ιστορία του κινηματογράφου που κατάφερε να κερδίσει βραβείο όσκαρ (τιμήθηκε με όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου). Η νίκη της Μακ Ντάνιελ προκάλεσε συγκίνηση σε όλους τους παρευρισκόμενους. Ο Κλαρκ Γκέιμπλ που είχε ως αντιπάλους του τον Λόρενς Ολίβιε, υποψήφιο για την μεταφορά του μυθιστορήματος της Έμιλι Μπροντέ "Ανεμοδαρμένα Ύψη" (Wuthering Heights, 1939) και τον Τζέιμς Στιούαρτ, υποψήφιο για την ταινία "Ο κύριος Σμιθ πηγαίνει στην Ουάσινγκτον" (Mr Smith Goes To Washington, 1939), έχασε το βραβείο από τον Ρόμπερτ Ντόνατ για την ταινία "Αντίο, Ωραία Νιάτα" (Goodbye Mr. Chips, 1939). Η ταινία ηττήθηκε επίσης στην κατηγορία με τα τεχνικά βραβεία και τη μουσική επένδυση, τα οποία πήγαν σε μια άλλη σημαντική παραγωγή του 1939, στην ταινία "Ο Μάγος του Οζ" (The Wizard Of Oz, 1939) σκηνοθεσίας επίσης του Βίκτορ Φλέμινγκ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Καλύτερης Ταινίας – Ντέιβιντ Ο'Σέλζνικ
Σκηνοθεσίας – Βίκτορ Φλέμινγκ
Α’ Γυναικείου Ρόλου – Βίβιαν Λι
Β’ Γυναικείου Ρόλου – Χάτι Μακ Ντάνιελ
Διασκευασμένου Σεναρίου – Σίντνεϊ Χάουαρντ
Φωτογραφίας, Έγχρωμη ταινία – Έρνεστ Χάλερ & Ρέι Ρέναχαν
Μοντάζ – Χαλ Σ. Κερν & Τζέιμς Ε. Νιούκομ
Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Λάιλ Ρ. Γουίλερ
Βραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ - Ντέιβιντ Ο'Σέλζνικ (τιμητικό)
Η ταινία πούλησε περισσότερα εισιτήρια στις ΗΠΑ σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου και αποτελεί μέχρι και σήμερα έμβλημα της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Θεωρείται το πρότυπο της Χολλυγουντιανής εμπορικής ταινίας, γνωστής στα αγγλικά ως "blockbuster". Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή και σημαντικά κινηματογραφικά έργα όλων των εποχών.
"Πρόμαχος": Μια ταινία για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα Στόχος είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση σημαντικών προσωπικοτήτων για την ταινία και η υποστήριξή τους στην περαιτέρω διάδοση των μηνυμάτων σχετικά με την προσπάθεια επανένωσης των γλυπτών του Παρθενώνα. Θα προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου, ενώ λίγες μέρες πριν, στις 25 Νοεμβρίου, θα γίνει η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας στον κινηματογράφο Village at The Mall.
Δύο δικηγόροι μάχονται για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα και της δικαιοσύνης στην Αθήνα σε μια ταινία που αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση και να συμβάλλει στην προσπάθεια επανένωσης των Μαρμάρων.
Μια ιδιαίτερη συνέντευξη τύπου πραγματοποιήθηκε προχθές, Τετάρτη, για την παρουσίαση της ταινίας PROMAKHOS με θέμα την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, η οποία θα προβληθεί στις αίθουσες από τις 27 Νοεμβρίου. Οι δύο Αμερικανοί παραγωγοί - ελληνικής καταγωγής - που υπογράφουν, επίσης, το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας, Coerte και John Voorhees μίλησαν στους δημοσιογράφους για την ταινία και το όραμά τους να συμβάλλουν στην προσπάθεια επαναπατρισμού των γλυπτών του Παρθενώνα, που αποτελεί και το βασικό μήνυμα της ταινίας. Στην εκδήλωση, στην οποία έγινε προβολή του τρέιλερ της ταινίας, έδωσαν το παρόν και δύο εκ των πρωταγωνιστών της ταινίας, ο Γιώργος Χωραφάς και ο Παντελής Κοντογιάννης, οι οποίοι μίλησαν θερμά για τη συμμετοχή τους στην ταινία και την εμπειρία τους.
Με έμπνευση το άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου, προστάτιδας του Παρθενώνα στην αρχαιότητα, η ταινία PROMAKHOS παρουσιάζει την ιστορία δύο Ελλήνων δικηγόρων στη δικαστική τους διαμάχη με το Βρετανικό Μουσείο σχετικά με την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα. Στο cast της ταινίας συμμετέχουν – μεταξύ άλλων - ο Giancarlo Giannini, ο Paul Freeman, ο Michael Byrne.
Συμμετέχουν, επίσης, οι Έλληνες ηθοποιοί Γιώργος Χωραφάς, Γιώργος Βογιατζής, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ειρήνη Κατσαρού, Κέλλυ Ελευθερίου, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Δημήτρης Καπετανάκης, Θοδωρής Κατσαφάδος, Γιάννης Μόρτζος, Σπύρος Φωκάς, Παντελής Κοντογιάννης και Κασσάνδρα Βογιατζή.
Χάρη στην υψηλή καλλιτεχνική αλλά και ηθική αξία της ταινίας και τη συμβολή της στην προσπάθεια επανένωσης των Μαρμάρων του Παρθενώνα, η ταινία τελεί υπό την αιγίδα των Υπουργείων Πολιτισμού & Αθλητισμού και Τουρισμού, ενώ έχει εξασφαλίσει και την υποστήριξη της πρωτοβουλίας “ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”, του Μουσείου της Ακρόπολης, του Ελληνοβρετανικού Επιμελητηρίου, του Ελληνογερμανικού Επιμελητήριου, του Ελληνοισπανικού Επιμελητηρίου και του Ελληνοιταλικού Επιμελητηρίου και τη συνεργασία των φορέων “Return, Restore, Restart”, “Bring them back”, “Marbles Reunited” και “International Association for the Reunification of the Pantheon Sculptures.”
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά σε κλειστό κύκλο, στο Λονδίνο στις 15 Ιουλίου 2014 με την παρουσία σημαντικών προσωπικοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου και των βρετανικών Μ.Μ.Ε.. Ανάμεσα τους βρέθηκε και ο πολύ γνωστός ηθοποιός Stephen Fry (γνωστός για την υποστήριξή του στον αγώνα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα). Η ταινία ενθουσίασε δημοσιογράφους, κριτικούς και παραγωγούς. Ο κύριος Fry χαρακτήρισε την ταινία «ένα εξαιρετικό, εκπληκτικό έργο τέχνης» και δήλωσε πως είναι «η καλύτερη ταινία που έχει δει ποτέ σχετικά με τον ελληνικό πολιτισμό».
ΔΕΙΤΕ ΤΟ Trailer της ταινίας
Η ταινία θα προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου, ενώ λίγες μέρες πριν, στις 25 Νοεμβρίου θα γίνει η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας στον κινηματογράφο Village at The Mall.
Η παραγωγή της ταινίας βρίσκεται σε διαδικασία εύρεσης χορηγών, τόσο για την προώθηση της ταινίας, όσο και τις εκδηλώσεις που προγραμματίζονται το επόμενο διάστημα:
• Πρώτη επίσημη προβολή της ταινίας σε ειδική εκδήλωση στο Μουσείο Ακρόπολης (24/11)
• Επίσημη πρεμιέρα στον κινηματογράφο Village at The Mall (25/11)
Στόχος των εκδηλώσεων είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση σημαντικών προσωπικοτήτων για την ταινία και η υποστήριξή τους στην περαιτέρω διάδοση των μηνυμάτων σχετικά με την προσπάθεια επανένωσης των γλυπτών του Παρθενώνα.
Τα έσοδα της χορηγίας θα χρησιμοποιηθούν για την προώθηση της ταινίας και του μηνύματος της επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα. Η προώθηση της ταινίας θα επικοινωνηθεί με άξονα τη φράση «Η δικαιοσύνη επιστρέφει στην Αθήνα» και θα υποστηριχθεί από σημαντικές προσωπικότητες.
Στόχος της ταινίας είναι να αποτελέσει ένα όχημα το οποίο συνδυάζει την ψυχαγωγία και την εκπαίδευση σχετικά με τη σημασία και το συμβολισμό των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην παγκόσμια ιστορία.
