Έμμα Γκόλντμαν και ο ρόλος της στην ανάπτυξη του αναρχισμού

Απεβίωσε ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1940.

Αναρχοκομμουνίστρια, γνωστή για τα αναρχικά γραπτά και ομιλίες της. Υιοθετήθηκε από τους φεμινιστές δεύτερου κύματος και ανάχθηκε σε πρότυπη εικόνα “επαναστάτριας γυναίκας” φεμινίστριας. Υπήρξε μία από τους πιο μανιώδεις οργανωτές του εργατικού κινήματος στις αρχές της δεκαετίας του 1900.

Η Έμμα Γκόλντμαν (Emma Goldman) (27 Ιουνίου 1869 – 14 Μαΐου 1940) ήταν αναρχοκομμουνίστρια, γνωστή για τα αναρχικά γραπτά και ομιλίες της. Υιοθετήθηκε από τους φεμινιστές δεύτερου κύματος και ανάχθηκε σε πρότυπη εικόνα “επαναστάτριας γυναίκας” φεμινίστριας. Ωστόσο, η Γκόλντμαν διαδραμάτισε και ζωτικής σπουδαιότητας ρόλο στην ανάπτυξη του αναρχισμού στις ΗΠΑ και την Ευρώπη καθ’όλο το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Γεννημένη στη Λιθουανία, μετανάστευσε στις ΗΠΑ στα δεκαεπτά της και αργότερα εκτοπίστηκε στη Ρωσία, όπου έγινε μάρτυρας της Ρωσικής Επανάστασης. Πέρασε κάποια χρόνια στο νότο της Γαλλίας όπου συνέγραψε την αυτοβιογραφία της, Ζώντας τη ζωή μου (Living my life), και άλλα έργα, προτού λάβει μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο το 1936 ως η αγγλόφωνη εκπρόσωπος στο Λονδίνο του CNT-FAI (Αναρχική Ιβηρική Ομοσπονδία).

Βιογραφία

Γέννηση και πρώτα χρόνια

Η Έμμα Γκόλντμαν μεγάλωσε σε μια μικρομεσοαστική Εβραϊκή οικογένεια στο Κάουνας της Λιθουανίας (την εποχή εκείνη υπό τον έλεγχο της Ρωσίας, και αποκαλούμενο Κόβνο από τους Ρώσους), όπου η οικογένειά της διηύθυνε ένα μικρό πανδοχείο. Την περίοδο της πολιτικής καταστολής μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Β’, μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αγία Πετρούπολη στην ηλικία των δεκατριών. Εκεί, η οικογένειά της γνώρισε οικονομικές δυσκολίες και η Έμμα αποφάσισε να δουλέψει σε ένα εργοστάσιο ως κατασκευάστρια κορσέδων. Στον εργασιακό αυτό χώρο η Γκόλντμαν ήρθε σε επαφή με επαναστατικές ιδέες, καθώς στην περιοχή είχε απλωθεί ένα επαναστατικό αίσθημα. Απέκτησε ένα αντίγραφο του Τί Πρέπει να Γίνει, του Τσερνισέφσκι, που καλλιέργησε μέσα της τους σπόρους των αναρχικών ιδεών της και της ανεξάρτητης στάσης της.

Μετανάστευση στην Αμερική

Στην ηλικία των 17 μετανάστευσε με την αδελφή της, Helene, στο Ρότσεστερ των ΗΠΑ, για να ζήσουν με την αδελφή τους Lena. Η Γκόλντμαν δούλεψε για μερικά χρόνια σε ένα εργοστάσιο υφασμάτων, και το 1887 παντρεύτηκε τον συνάδελφό της στο εργοστάσιο Jacob Kersner. Το κρέμασμα τεσσάρων αναρχικών μετά την εξέγερση του Χέιμαρκετ έφερε την νεαρή Έμμα Γκόλντμαν στο αναρχικό κίνημα, και στα είκοσί της έγινε ενεργή επαναστάτρια. Παράτησε το γάμο της και την οικογένειά της και ταξίδευσε στο Νιου Χέιβεν και μετά στην πόλη της Νέας Υόρκης. Η Γκόλντμαν και ο Κέρσνερ παρέμειναν νόμιμα παντρεμένοι, γεγονός που της επέτρεψε να διατηρήσει την Αμερικανική της υπηκοότητα.

Νέα Υόρκη

Στην πόλη της Νέας Υόρκης συνάντησε και έμεινε μαζί με τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν (Alexander Berkman), ο οποίος ήταν μια σημαντική μορφή του αναρχικού κινήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη την περίοδο. Η υπεράσπισή της για την απόπειρα δολοφονίας του Μπέρκμαν εναντίον του Χένρι Κλέι Φρικ (Henry Clay Frick) -ιδιοκτήτη της Εταιρίας Carnegie Steel Company που αντιμετώπισε μια απεργία με βία- τον Ιούλιο του 1892 την έκανε πολύ αντιπαθή στις αρχές. Ο Μπέρκμαν (ή Sasha όπως στοργικά αναφερόταν σ’αυτόν) φυλακίστηκε για δεκατέσσερα χρόνια, και του δόθηκε χάρη το 1906.

Ομιλία της σε συγκέντρωση εργατών της Νέας Υόρκης το 1916

Την ίδια περίοδο έγινε φίλη και με τον Hippolyte Havel.

Φυλάκιση

Το 1893 φυλακίστηκε στις φυλακές του Blackwell’s Island επειδή δημοσίως προέτεινε στους άνεργους εργάτες πως έπρεπε “Να ζητήσετε δουλειά. Αν δεν σας δώσουν δουλειά, ζητείστε ψωμί. Αν δεν σας δώσουν δουλειά ή ψωμί, πάρτε το ψωμί.” (η δήλωση αυτή είναι μια σύνοψη της αρχής της απαλλοτρίωσης που υποστηρίχτηκε από αναρχοκομμουνιστές όπως ο Πέτρος Κροπότκιν). Καταδικάστηκε ως “υποκινήτρια ταραχών” από ένα ποινικό δικαστήριο της Νέας Υόρκης, παρά τις ένορκες καταθέσεις δώδεκα μαρτύρων προς υπεράσπισή της. Το σώμα των ενόρκων βάσισε την ετυμηγορία του στην κατάθεση ενός μόνο ατόμου, κάποιου Ντετέκτιβ Jacobs. Σαν απάντηση στην φυλάκιση αυτή η Voltairine de Cleyre έδωσε τη διάλεξη Προς Υπεράσπιση της Έμμα Γκόλντμαν (In Defense of Emma Goldman). Ενώ εξέτιε την μονοετή καταδίκη της, ανέπτυξε ένα δυνατό ενδιαφέρον για την νοσηλευτική.

Συνωμοσία για τη δολοφονία του Προέδρου

Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1901 συνελήφθη, μαζί με εννέα άλλους, στο Σικάγο, κατηγορούμενη για συνωμοσία για τη δολοφονία του προέδρου Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ. Ο Leon Czolgosz, ένας μοναχικός οπαδός του αναρχισμού, είχε πυροβολήσει τον πρόεδρο μερικές μέρες πρωτύτερα. Η προσπάθεια των αρχών να συνδέσουν την Γκόλντμαν και τους άλλους εννέα αναρχικούς με τον θάνατο του ΜακΚίνλεϋ είχε ιδεολογικό σκοπό: να δυσφημήσει όσο ήταν δυνατόν τον αναρχισμό εξαιτίας των δεσμών του με το ανερχόμενο εργατικό κίνημα των αρχών της δεκαετίας του 1900. Μέχρι τον καιρό των συλλήψεων η Γκόλντμαν ήταν μία από τους πιο μανιώδεις οργανωτές του και είχε ήδη κερδίσει δημόσια φήμη. Μετά από έντονες ανακρίσεις σε συνθήκες απομόνωσης για αρκετές εβδομάδες, απελευθερώθηκαν εξαιτίας της πλήρους έλλειψης στοιχείων που θα μπορούσαν να τους συνδέσουν με τις πράξεις του Czolgosz. Η Γκόλντμαν είχε συναντήσει τον Czolgosz μόνο μία φορά για λίγο, αρκετές εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του Προέδρου, όπου ζήτησε τις συμβουλές της Γκόλντμαν για μια σειρά μαθημάτων για τις αναρχικές ιδέες. Ο Leon Czolgosz βρέθηκε ένοχος για φόνο και εκτελέστηκε.

Φεμινιστική δράση

Την 1 Φεβρουαρίου του 1916, συνελήφθη και φυλακίστηκε ξανά για την διανομή προκηρύξεων υπέρ της αντισύλληψης. Η Γκόλντμαν, όπως και άλλοι πρώιμοι φεμινιστές, έβλεπε την έκτρωση ως μια τραγική συνέπεια των κοινωνικών συνθηκών. Η Γκόλντμαν έγραψε στο Μητέρα Γη (Mother Earth): “Η συνήθεια της παροχής εκτρώσεων έχει λάβει τόσο τρομακτικές διαστάστεις στην Αμερική ώστε να είναι πέρα από κάθε πίστη... Τόσο μεγάλη είναι η εξαθλίωση των εργατικών τάξεων που γίνονται δεκαεπτά εκτρώσεις για κάθε εκατό εγκυμοσύνες.”

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Η τρίτη φυλάκισή της έγινε το 1917, αυτή τη φορά για συνωμοσία για την παρακώλυση της στρατολόγησης: ο Μπέρκμαν και η Γκόλντμαν είχαν αναμειχθεί στην δημιουργία Ομοσπονδιών εναντίον της Στρατολόγησης και στην οργάνωση συλλαλητηρίων εναντίον του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Φυλακίστηκε για δύο χρόνια, και έπειτα εκτοπίστηκε στη Ρωσία. O Τζέι Έντγκαρ Χούβερ, τότε διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών και μετέπειτα του FBI, είχε έμμεσα υποδείξει τον εκτοπισμό της καθώς την θεωρούσε “μία από τους πιο επικίνδυνους αναρχικούς στην Αμερική” και πίστευε ότι η απελευθέρωσή της θα δημιουργούσε κι άλλα προβλήματα.

Η Γκόλντμαν με τον Μπέρκμαν το 1917

Απέλαση και Ρωσική Επανάσταση

Η απέλαση αυτή σήμαινε πως η Γκόλντμαν, μαζί με τον Μπέρκμαν, μπορούσε να γίνει μάρτυρας της Ρωσικής Επανάστασης. Με την άφιξή της στη Ρωσία, ήταν έτοιμη να υποστηρίξει τους Μπολσεβίκους παρόλες τις διαμάχες μεταξύ αναρχικών και κρατιστών κομμουνιστών στην Πρώτη Διεθνή. Όμως, βλέποντας την πολιτική καταπίεση, τη γραφειοκρατία και την εξαναγκασμένη εργασία στη Ρωσία οδηγήθηκε στο να γράψει τα βιβλία Η Απογοήτευσή μου στη Ρωσία (My Disillusionment in Russia) και Η Επιπλέον Απογοήτευσή μου στη Ρωσία (My Further Disillusionment in Russia). Συγκλονίστηκε επίσης από τη μαζική καταστροφή και τους θανάτους που προκλήθηκαν από τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Η Γκόλντμαν ήταν φίλη με τους κομμουνιστές και Νεοϋορκέζους Τζον Ριντ και Λουίζ Μπράιαντ, οι οποίοι ήταν επίσης στη Ρωσία εκείνη την περίοδο. Ενδέχεται να είχαν μοιραστεί και ένα διαμέρισμα.

Οι εμπειρίες της στη Ρωσία τη βοήθησαν να αλλάξει τις ιδέες της για τη χρήση της βίας. Αφού ο Κόκκινος Στρατός είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον απεργών, η Γκόλντμαν άρχισε να απορρίπτει τη βία, εκτός από την περίπτωση της αυτοάμυνας.

Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος

Το 1936, η Γκόλντμαν πήγε στην Ισπανία για να υποστηρίξει την Ισπανική Επανάσταση και τον αγώνα ενάντια στον φασισμό του Φρανσίσκο Φράνκο, γεγονότα που έμειναν γνωστά ως Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος. Εκείνη την περίοδο συνέγραψε την νεκρολογία του διακεκριμένου Ισπανού αναρχικού Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (Buenavantura Durruti) σε ένα κομμάτι πρόζας γεμάτης ζωντάνια που τιτλοφορείται Ο Ντουρρούτι είναι Νεκρός, Κι όμως Ζωντανός (Durruti is Dead, Yet Living) που αντηχεί το Adonais του Σέλλεϋ.

Θάνατος και ταφή

Η Έμμα Γκόλντμαν πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Τορόντο, στις 14 Μαΐου του 1940. Η αμερικανική Υπηρεσία Μετανάστευσης και Πολιτογράφησης επέτρεψε τη μεταφορά της σορού της πίσω στις ΗΠΑ, και ετάφη στο German Waldheim Cemetery στο Forest Park, Illinois, ένα προάστιο του Σικάγου κοντά στο μέρος που είναι θαμμένοι οι μάρτυρες του Χέιμαρκετ. Η επιγραφή στον τάφο της αναγράφει: «Η ελευθερία δε θα κατέβει στον λαό, ο λαός πρέπει να ανυψωθεί στην Ελευθερία».

Η Έμμα Γκόλντμαν στη μυθοπλασία

Ο χαρακτήρας Emmanuel Goldstein στο μυθιστόρημα 1984 του Τζορτζ Όργουελ μπορεί να αναφέρεται στην Έμμα Γκόλντμαν.

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τα ισλαμικά τάγματα και ο ρόλος τους στην ιστορία

Ἰσλαμικὰ τάγματα, μασονία καὶ ἡ κρίση τῆς μέσης Ἀνατολῆς

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

«Τὸν καιρὸ τοῦ Μωάμεθ ζοῦσε κοντὰ στὴν Μέκκα ὁ πολὺ ἡλικιωμένος Ben Chasi ποὺ δίδασκε τὸν Προφήτη. Μία μέρα μόλις τελείωσε τὸ μάθημά του, ἔδωσε στὸν Μωάμεθ ἕνα μεταλλικὸ πίνακα στὸν ὁποῖο ἦταν γραμμένοι οἱ τύποι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων τὴν σημασία εἶχε μάθει ὁ 30ετής Προφήτης. Λίγο μετὰ πέθανε ὁ γέροντας καὶ ὁ Μωάμεθ δίδασκε σὲ πολὺ στενὸ κύκλο τοὺς τύπους αὐτούς. Ο Abu Bekr, ὁ πρῶτος Χαλίφης, κληρονόμησε μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Προφήτη τὸν πίνακα καὶ τὴν Γνώση ποὺ διδάσκονταν πάντα μόνο σὲ στενὸ κύκλο. Αὐτὴ εἶναι ἡ Μυστικὴ Γνώση τῶν Μασόνων τῆς Ἀνατολῆς» (Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Οἱ Μυστικὲς Ἀσκήσεις τῶν Τούρκων Ἐλευθεροτεκτόνων», τοῦ Rudolf Von Sebottendorf).

Τὸ θέμα τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων καὶ ὁ γενικότερος ρόλος τους στὴν ἱστορία εἶναι πολὺ μεγάλο. Τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἰσλαμικῆς ἐπεκτατικότητας νὰ μεγαλώνει συνεχῶς καὶ μὲ τὰ γεγονότα τῆς τελευταίας κρίσης τῶν Τζιχαντιστῶν, παρουσιάζει μεγάλο ἐνδιαφέρον νὰ γνωρίσουμε κάποια βασικὰ στοιχεῖα τοῦ λεγομένου «ἐσωτερικοῦ» Ἰσλάμ, τὸ ὁποῖο γιὰ πολλοὺς εἶναι ἡ ἀφετηρία τῆς σύγχρονης ἰσλαμικῆς ἐπεκτατικότητας, καθὼς καὶ τῶν σχέσεών του μὲ τὴν μασονία. Ἡ μελέτη τῆς δημιουργίας καὶ λειτουργίας τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων καὶ ἰδιαίτερα αὐτῶν ποὺ ἱδρυθῆκαν καὶ .... ἔδρασαν στὴν Μικρὰ Ἀσία μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν μουσουλμάνων Ὀθωμανῶν, ἀποδεικνύει αὐτὴ τὴν στενή τους σχέση μὲ τὴν μασονία. Τὸ στοιχεῖο αὐτὸ μας ὁδηγεῖ σὲ μιὰ ἁλυσίδα ἀλληλοσχετισμῶν τοῦ παγκοσμίου μασονικοῦ κινήματος μὲ τὸ ἀποκαλούμενο «ἐσωτερικὸ Ἰσλάμ», τὸ ὁποῖο ἐκτὸς ἀπὸ τὸν μασονικό του χαρακτήρα ἔχει πολλὲς ρίζες καὶ στὸ κίνημα τῶν Γνωστικῶν, γιὰ τοὺς ὁποίους ἐπίσης ἔχουν γραφτεῖ πολλὰ γιὰ τὸν ρόλο τους σὰν ἀφετηρία καὶ σὰν δάσκαλοι τῶν μασονικῶν στοῶν.

Τὰ πιὸ γνωστὰ καὶ πιὸ «ἐσωτερικὰ» ὀθωμανικὰ ἰσλαμικὰ τάγματα ποὺ ἔδρασαν στὴν Μικρὰ Ἀσία εἶναι οἱ Μπεκτασῆδες, οἱ Μεβλεβηδες καὶ τὸ πιὸ μυστήριο τάγμα, οἱ Ἀχῆδες, μὲ καθαρὰ μασονικὴ διάταξη καὶ τελετουργία. Ἕνα σημαντικὸ χαρακτηριστικὸ στοιχεῖο ποὺ ἀποδεικνύει τὴν σχέση τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας μὲ τὴν μασονία, εἶναι ὁ ἀναγνωριστικὸ τρόπος χαιρετισμοῦ μέσω τοῦ ὁποίου κάποιο μέλος ἀναγνωρίζει τὸ ἄλλο σὰν μέλος τοῦ τάγματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικὸ σύστημα ἀναγνώρισης τῶν μασόνων, δηλαδὴ τὸ Σημεῖο, ἡ Λαβὴ καὶ ἡ Λέξη. Συγκεκριμένα στὸ σύστημα ἀναγνώρισης τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων, τὸ Σημεῖο παίρνει τὸ σχῆμα τῆς γροθιᾶς καὶ μετὰ τεντώνεται ὁ δέκτης. Ἂν κινήσουμε τὸ χέρι ὥστε ὁ δέκτης νὰ εἶναι στραμμένος πρὸς τὰ πάνω, ἔχουμε τὸ Σημεῖο ποὺ σύμφωνα μὲ τὰ μέλη τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων ἀπεικονίζει ἕνα τζαμὶ μὲ τὸν τροῦλο καὶ τὸν μιναρέ του. Ἡ Λαβὴ «ἐκφράζεται» ὡς ἑξῆς : Τοποθετοῦμε τὸ χέρι στὸν λαιμὸ ἔτσι ὥστε ὁ ἀντίχειρας νὰ ἀκουμπᾶ στὴ δεξιὰ ἀρτηρία, ὁ δέκτης νὰ ἐφάπτεται στὴν καρωτίδα καὶ τὰ ἄλλα δάχτυλα νὰ βρίσκονται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τὸν δεκτή. Στρίβουμε τὸ χέρι πρὸς τὸν δεξιὸ ὦμο καὶ μόλις φτάσει σὲ αὐτὸν τὸ κατεβάζουμε κάτω. Αὐτὴ εἶναι ἡ κλασικὴ χειρονομία τῆς μασονικῆς τελετουργίας. Ἡ Λέξη, ἢ καλυτέρα οἱ λέξεις εἶναι τὰ σύμβολα ποὺ παρατίθενται στὶς ἀρχὲς κάθε σούρας τοῦ Κορανίου καὶ ἔχουν εἰδικὴ ἐκφώνηση ἀπὸ τοὺς «μυημένους». 

Σύμφωνα μὲ τὸν Rudolf Von Sebottendorf, εἶναι ἄρρηκτη ἡ σχέση τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων μὲ τοὺς Ροδοσταυρούς, τοὺς Ἀλχημιστές, τὸ Magnus Opus καὶ γενικότερα μὲ τὶς μασονικὲς στοές. Ἐδικὰ γιὰ τοὺς Ἀχῆδες, ἀναφέρεται ὅτι εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἴσως καὶ τὸ πιὸ μασονικὸ τάγμα τῆς Ὀθωμανικῆς ἐποχῆς, μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ἰσχυρὲς ἀλλὰ καὶ πιὸ μυστηριώδεις ἀδελφότητες ποὺ ἐμφανίστηκε κατὰ τοὺς πρώτους χρόνους τῆς ἔλευσης τῶν Σελτζούκων καὶ στὴ συνέχεια τῶν Ὀθωμανῶν στὴ Μικρὰ Ἀσία. Σύμφωνα μὲ τὸν μεγαλύτερο Ρωμιὸ ἐρευνητὴ τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων, τὸν Βλαδίμηρο Μιρμίρολου, στὸ μεγαλειῶδες ἔργο του, «Οἱ Δερβίσαι», ἀλλὰ καὶ τὸν πολὺ γνωστὸ Τοῦρκο ἐρευνητὴ τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων, Enver Behnan Sapolyo, στὸ βιβλίο του, «Mezhepler ve Tarikatlar Tarihi», εἶναι ἕνα καθαρὰ μασονικὸ τάγμα μὲ ἐσωτερικὴ μυστικὴ διαβάθμιση τῶν μελῶν του ποὺ εἶναι ἀνάλογη μὲ αὐτὴ τῶν μασόνων. Συγκεκριμένα οἱ βαθμοὶ τῶν Ἀχήδων διακρίνονται ὡς ἑξῆς : ἃ) Μαθητές, β) Μαστόρους (Οὐστά), γ) Βοηθοὺς Δερβίσηδων καὶ δ) Γέροντες, (Ντεντέ), δηλαδὴ Δασκάλους, σὲ ἕνα ἱεραρχικὸ σύστημα ἀδελφότητας τῶν μελῶν τοῦ τάγματος. Τὰ κέντρα τοῦ τάγματος ὅπου συγκεντρώνονταν τὰ μέλη τοῦ ὀνομάζονταν «Λόντζας», ἢ Ἑστίες, ἢ Στοές. Ἀλλὰ καὶ τὰ μυστικὰ κέντρα τῶν Μπεκτασήδων καὶ οἱ τελετουργίες τους, ὅπως αὐτὲς περιγράφονται στὸ βιβλίο τοῦ Μιρμίρολου, θυμίζουν πολὺ τὶς κλασικὲς μασονικὲς τελετές. 

Ὁ ρόλος τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων ἰδιαίτερα τῆς Ὀθωμανικῆς ἐποχῆς στὴν ἐπέκταση τοῦ Ἰσλὰμ καὶ στοὺς συχνὰ βίαιους ἐξισλαμισμοὺς μεγάλων χριστιανικῶν, κυρίως ἑλληνορθόδοξων πληθυσμῶν, εἶναι πολὺ μεγάλος ἂν καὶ δὲν ἔχει καταγράφει σὲ ὅλη τὴν ἱστορική του ἔκταση. Ἡ σημερινὴ κρίση τῆς Μέσης Ἀνατολῆς μὲ τὶς σφαγὲς καὶ τοὺς διωγμοὺς τῶν χριστιανῶν καὶ ἡ δημιουργία τοῦ Χαλιφάτου τῶν Τζιχαντιστῶν, ξαναφέρνει στὴ ἐπικαιρότητα τὸν ρόλο αὐτῶν τῶν ἰσλαμικῶν ταγμάτων καὶ τὴν σχέση τους μὲ τὴν διεθνῆ μασονία. Τὸ παρασκήνιο ἔχει πολὺ μεγάλο βάθος ἂν σκεφτεῖ κάνεις ποιὸς πραγματικὰ κυβερνᾶ σήμερα τὶς ΗΠΑ καὶ φυσικὰ ἕνα ἄρθρο σὰν αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ἀξίωση νὰ τὸ καλύψει στὴν πραγματική του ἔκταση.

ΠΗΓΗ: http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2014/10/blog-post_17.html