Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προγράμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προγράμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016

Εργαζόμενοι ΟΑΕΔ: Το Voucher είναι ψευδοπρόγραμμα ... να καταργηθεί

ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ... στις 4 Μαρτίου 2015 από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας. 
«Ψευδοπρόγραμμα» που εκπονείται από το υπουργείο Εργασίας, χαρακτηρίζει η ομοσπονδία εργαζομένων ΟΑΕΔ Κεντρικής Ελλάδας το πρόγραμμα κατάρτισης, πιστοποίησης και απασχόλησης για 23.000 ανέργους, ηλικίας 29 – 64 ετών, το λεγόμενο voucher.

Καλούν, επίσης, όλους τους συναδέλφους και ειδικά εκπροσώπους εργαζομένων που χειρίζονται site «να μην διαφημίζουν τα προγράμματα voucher και αν υπάρχουν στις ιστοσελίδες τους ήδη αναρτημένα να τα κατεβάσουν».
Εργαζόμενοι ΟΑΕΔ: Το Voucher είναι ψευδοπρόγραμμα που πιστοποιεί την… ανεργία

Οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι τα προγράμματα αυτά στερούνται αποτελεσματικότητας και οδηγούν σε κατασπατάληση πόρων. Πιστεύουν, δε, ότι οι πόροι αυτοί έπρεπε να κατευθυνθούν στον ΟΑΕΔ για υλοποίηση προγραμμάτων απασχόλησης. 

Μάλιστα, φτάνουν στο σημείο να κάνουν λόγο για «πιστοποίηση της ανεργίας» μέσα από τα προγράμματα voucher και τίποτα περισσότερο. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων του ΟΑΕΔ, υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους προγράμματα «είναι λανθασμένα για την ελληνική περίπτωση, καθώς στο εργατικό δυναμικό δεν υπάρχει έλλειψη κατάρτισης, εκπαίδευσης, αλλά απουσία θέσεων εργασίας». 

Για το λόγο αυτό ζητούν την κατάργηση αυτών των προγραμμάτων, όπως επίσης και των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, που «το μόνο που κάνουν είναι να ανακυκλώνουν την ανεργία». Επιπρόσθετα, ζητούν να ενισχυθεί ο ΟΑΕΔ με πόρους για να παρεμβαίνει ουσιαστικά με πολιτικές απασχόλησης «σε μια αγορά εργασίας με τεράστια πλέον δομικά προβλήματα». 

Καλούν, επίσης, όλους τους συναδέλφους και ειδικά εκπροσώπους εργαζομένων που χειρίζονται site «να μην διαφημίζουν τα προγράμματα voucher και αν υπάρχουν στις ιστοσελίδες τους ήδη αναρτημένα να τα κατεβάσουν».

***********************************

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΚΕΚ ... Δικάστηκαν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας στις 4 Μαρτίου 2015, για κακουργηματική απάτη σε βάρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Ελληνικού Δημοσίου, το ύψος της οποίας ξεπερνά τα 400.000 ευρώ, οι υπεύθυνοι εταιρείας, η οποία επί 16 χρόνια ασχολείται με το ευαίσθητο θέμα της κατάρτισης ανέργων (Voucher).

ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ 24.2.2015
Συντάκτης: Μαρία Δήμα

Στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθήνας θα καθίσουν στις 4 Μαρτίου, προκειμένου να δικαστούν για κακουργηματική απάτη σε βάρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Ελληνικού Δημοσίου, το ύψος της οποίας ξεπερνά τα 400.000 ευρώ, οι υπεύθυνοι εταιρείας η οποία επί 16 χρόνια ασχολείται με το ευαίσθητο θέμα της κατάρτισης ανέργων.

Σύμφωνα με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών της Αθήνας, οι δύο κατηγορούμενοι φέρονται να διέπραξαν τα αδικήματα:

● της απάτης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και συνήθεια, με περιουσιακό όφελος και αντίστοιχη ζημία άνω των τριάντα χιλιάδων ευρώ,

● της πλαστογραφίας μετά χρήσης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και συνήθεια, με σκοπούμενο περιουσιακό όφελος και αντίστοιχη ζημία άνω των 30.000 ευρώ, και

● της απάτης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Ελληνικού Δημοσίου.

Ειδικότερα, το επίδικο διάστημα, στο οποίο επικεντρώθηκε η ανακριτική έρευνα, αφορά τη διετία 1999-2001. Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, η 57χρονη πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της συγκεκριμένης ανώνυμης εταιρείας και ο σύζυγός της, που ήταν επιστημονικός υπεύθυνος, έχοντας από κοινού τον πλήρη και απόλυτο οικονομικό και διοικητικό έλεγχο της εταιρείας (οικογενειακή επιχείρηση), πραγματοποιούσε σε διάφορα σημεία της Ελλάδας (Αγρίνιο, Λευκάδα, Παξοί κ.λπ.) σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης, τα οποία συγχρηματοδοτούνταν κατά ποσοστό 75% από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και κατά 25% από το Ελληνικό Δημόσιο.

Οι κατηγορούμενοι φέρεται να παρέδωσαν -εν γνώσει τους ψευδώς και με σκοπό να παραπλανήσουν- στους αρμόδιους υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας της εκάστοτε αρμόδιας περιφέρειας αιτήσεις τελικής πληρωμής, μέσω των οποίων θα τους δινόταν η χρηματοδότηση των διεξαχθέντων σεμιναρίων και από τις οποίες προέκυπτε ότι συμμετείχαν στα επιδοτούμενα σεμινάρια συγκεκριμένα άτομα (με όνομα, επώνυμο κ.λπ.), εκπαιδευομένων (ανέργων) και εκπαιδευτών (με συγκεκριμένο αντικείμενο), και ότι έλαβαν ως αμοιβή για τις παρασχεθείσες από μέρους τους υπηρεσίες, δαπάνες μετακινήσεως, διαμονής και διατροφής συγκεκριμένα χρηματικά ποσά (με παραστατικά, τιμολόγια κ.λπ.).

Οπως προέκυψε από τη μακρά ανάκριση και την κατάθεση πλειάδας μαρτύρων, τα πρόσωπα που αναφέρονταν είτε δεν είχαν λάβει μέρος στα επιδοτούμενα σεμινάρια είτε πάλι είχαν λάβει μέρος σ’ αυτά με άλλους όρους και άλλες ιδιότητες και δεν είχαν εισπράξει τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά ως αμοιβή και ως δαπάνη μετακινήσεως, διαμονής και διατροφής. Υπήρξαν βέβαια και μάρτυρες που επιβεβαίωσαν και τα ποσά και τον ρόλο τους στα σεμινάρια. Με τη μεθόδευση αυτή, οι κατηγορούμενοι αποκόμισαν -σύμφωνα πάντα με το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών- παράνομο περιουσιακό όφελος, το οποίο ξεπερνά το ποσό των 400.000 ευρώ μόνο για την περίοδο 1999-2001.

Η υπόθεση ήρθε στο φως μετά από καταγγελία πρώην συνεργάτη των κατηγορουμένων και υπεύθυνου υποκαταστημάτων της εταιρείας, ο οποίος εμφανίζεται ως πολιτικώς ενάγων στην υπόθεση, καθώς φέρεται να υπέστη και οικονομική ζημία, ενώ έγγραφο δικό του (απόδειξη) πλαστογραφήθηκε, όπως δηλώνει ο ίδιος. Εναντίον του όμως έχουν ήδη στραφεί οι κατηγορούμενοι και -σύμφωνα με τα έγγραφα της δικογραφίας- έχει ήδη καταδικαστεί για πράξεις σε βάρος των κατηγορουμένων. Οι δε κατηγορούμενοι δηλώνουν αθώοι και στα υπομνήματά τους κάνουν λόγο για πλημμεληματικό χαρακτήρα των πράξεών τους (δηλαδή για λιγότερα χρήματα).

Ομως, ερωτήματα απασχολούν αρκετούς απ’ όσους ήδη κατέθεσαν στον ανακριτή, όπως «πώς προέκυψε το όνομά μου;» στην αίτηση τελικής πληρωμής που υπέβαλε η εταιρεία. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το βούλευμα, εμφανίστηκαν μάρτυρες των οποίων το όνομα αναφέρεται σε πίνακες ότι πήραν δήθεν μέρος σε σεμινάριο ανέργων, παρακολούθησαν κάποιες ώρες και πληρώθηκαν. Οι μάρτυρες όμως αρνούνται κατηγορηματικά και ότι παρέστησαν και ότι πήραν λεφτά.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη εταιρεία είναι ακόμη εν ενεργεία, ασχολείται με το ίδιο αντικείμενο και θεωρείται σήμερα η πρώτη στην επιχορήγηση ανέργων με επιταγές κατάρτισης, τα γνωστά σε όλους «vouchers ανέργων». Σημειώνεται ότι η δικογραφία ξεπερνά τις 10.000 σελίδες με αναγνωστέα έγγραφα πάνω από 400 (τιμολόγια, καταθέσεις μαρτύρων κ.ά.), ενώ στο ακροατήριο αναμένεται να καταθέσουν 60 μάρτυρες κατηγορίας.

ΠΗΓΕΣ 

Τρίτη 26 Μαΐου 2015

Οι μεν ... οι δε ... και οι χορτάτοι της ... Ζιμπάμπουε

«Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων» … Αυτούς πληρώνουμε.
Του Νίκου Μπογιόπουλου

Οι μεν, οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος που οδήγησε τον ελληνικό λαό στα Τάρταρα της χρεοκοπίας, διατείνονται ότι αν δεν συνεχίσουμε να πληρώνουμε το ΔΝΤ και τα κάθε λογής αρπακτικά των «αγορών», τότε – όπως είπε η κυρία Μιράντα Ξαφά - θα γίνουμε «Ζιμπάμπουε»…

Οι δε, της κυβέρνησης, διατείνονται ότι συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» αναζητώντας έναν «έντιμο συμβιβασμό», όπου σαν «έντιμη» ορίζεται μια συμφωνία βάσει της οποίας θα συνεχίζουμε να πληρώνουμε το ΔΝΤ και τα ίδια αρπακτικά…

Γιατί, όμως, «πρέπει» να πληρώνουμε; Ποιους «πρέπει» να πληρώνουμε; Μέχρι πότε και πόσα «πρέπει» να πληρώσουμε;

Ως προς το τελευταίο, το μέχρι πότε και πόσα πρέπει να τους πληρώνουμε, τα τελευταία στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους είναι αποκαλυπτικά: Η αποπληρωμή του ελληνικού δημόσιου χρέους που ξεπερνά τα 312,5 δισ. ευρώ, με τα έως σήμερα δεδομένα, χωρίς δηλαδή να υπολογίζεται ένας νέος δανεισμός ή κάποια νέου τύπου «αναδιάρθρωση», εκτείνεται μέχρι το 2057!

Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή, η Ελλάδα έχει υποθηκευτεί για τα επόμενα 40 και πλέον χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία:
  • Από τώρα και μέχρι το τέλος του 2015 η Ελλάδα καλείται να πληρώσει σε τόκους και χρεολύσια το τρομακτικό ποσό των 16,2 δισ. ευρώ. 
  • Μέχρι το 2020 το ποσό φτάνει τα 56,383 δισ. ευρώ.
  • Και το διάστημα από το 2021 μέχρι το 2030 τα ποσό εκτινάσσεται στα 75 δισ. ευρώ!

Συμπέρασμα πρώτο, λοιπόν: Μόνο όποιος αντιμετωπίζει τους Έλληνες σαν «ιθαγενείς» μπορεί να τους απειλεί κάνοντας αναγωγές στη Ζιμπάμπουε. Και μάλιστα τη στιγμή που ο δρόμος που τους προτείνει ένα πράγμα εγγυάται: Ότι το μαύρο παρόν οδηγεί κατευθείαν στο πιο μαύρο, στο κατάμαυρο μέλλον, ένα μέλλον που η μαυρίλα του εκτείνεται πέραν ακόμα και του δεύτερου μισού του 21ου αιώνα!

***
Ας δούμε τώρα ποιοι είναι αυτοί που «πρέπει» να πληρώνουμε. Θα μας τους συστήσει ο κύριος Σόρος.

Ο κ. Σόρος είναι ο επιφανής «επενδυτής» που το Σεπτέμβρη του 1992 επιτέθηκε ως γνήσιο αρπακτικό στη στερλίνα της Αγγλίας, εξοικονομώντας για τον εαυτό του και τους κεφαλαιούχους πελάτες του μερικά δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία βεβαίως φορτώθηκαν - με τη μορφή του χρέους - πάνω στις πλάτες των Βρετανών εργαζομένων.

Στη δουλειά του κ. Σόρος βασικό προτέρημα είναι ο κυνισμός. Όταν οι πολιτικοί υπηρέτες του κεφαλαίου δήλωναν ότι η πρωταγωνιστική εμπλοκή του ΔΝΤ στην «αντιμετώπιση της κρίσης» στοχεύει στην οικοδόμηση ενός «καλού», «δημοκρατικού», «δικαιότερου» καπιταλισμού, ο κυνισμός του Σόρος έβαζε τα πράγματα στη θέση τους: 

«Στην περίπτωση κρίσης - έγραφε ο Σόρος στο βιβλίο του με τίτλο «Για την Παγκοσμιοποίηση» - οι δανειστές μπορούν να ευελπιστούν ότι το ΔΝΤ θα τους διασώσει».

Όπως βλέπουμε, τύποι σαν τον Σόρος δεν μασάνε τις κουβέντες τους. Δεν χαραμίζουν τον χρόνο τους για να λένε κουραφέξαλα περί «σωτηρίας» των λαών. Το όλο θέμα, μας διαβεβαιώνει, έχει να κάνει με τη διάσωση των δανειστών και όχι των δανειζομένων.

Η απόδειξη της αλήθειας αυτής ήρθε στο φως το 2013. Ήταν τότε που η εφημερίδα «Wall Street Journal» αποκάλυψε τις συζητήσεις στο εσωτερικό του ΔΝΤ, όπου ήδη από το 2010 ήταν δεδομένο ότι η εμπλοκή του στην υπόθεση της Ελλάδας και τα δάνεια προς τη χώρα μας θα έπρεπε να εκληφθούν «όχι ως διάσωση της Ελλάδας (…) αλλά ως διάσωση των ιδιωτών κατόχων χρέους στην Ελλάδα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων».

Πέντε χρόνια αργότερα τα πράματα είναι ξεκάθαρα: Στην έκθεση που συνέταξε προς μηνός η βρετανική οργάνωση «Jubilee Debt Campaign» (Λεωνίδας Βατικιώτης, «Επίκαιρα») τονίζεται ότι:
Από τα 252 δισ. ευρώ των μνημονιακών δανείων, τα 231,9 δισ. ευρώ (δηλαδή το 92% των δανείων) επέστρεψαν στους δανειστές είτε για την αποπληρωμή παλιότερων δανείων (149,2 δισ. ευρώ), είτε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (48,2 δισ. ευρώ), είτε για την αποζημίωση των ιδιωτών κατόχων ομολόγων (34,5 δισ. ευρώ).

Συμπέρασμα δεύτερο: Μας λένε ότι πληρώνουμε τους «σωτήρες» και τους «διασώστες» μας. Η αλήθεια, όμως, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία, είναι αυτή που τονίζεται στην έκθεση: «Η διάσωση και τα προγράμματα λιτότητας δεν πραγματοποιήθηκαν επειδή πίστευαν ότι θα βοηθούσαν τον ελληνικό λαό ή θα μείωναν το βάρος του χρέους. Έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές τράπεζες και για να προστατευτούν τα κέρδη των κερδοσκόπων»… Αυτούς πληρώνουμε.

***

Κατόπιν αυτών το ερώτημα «γιατί πρέπει» να τους πληρώνουμε επιβάλλεται να αντικατασταθεί με το πραγματικό ερώτημα. Και το πραγματικό ερώτημα είναι το «γιατί ΔΕΝ πρέπει» να τους πληρώνουμε. Έναν από τους απολύτως προφανείς λόγος τον περιγράψαμε στη «Real News» της Κυριακής και είναι ο εξής:

Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη, η Ελλάδα το τελευταίο τετράμηνο έχει καταβάλει στο ΔΝΤ πάνω από 6,5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, το ποσό -για το ίδιο διάστημα- ανέρχεται στα 8 δισ. ευρώ. Όσο για τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Φίλη, τα χρήματα που έχει πληρώσει η χώρα σε δανειστές και τοκογλύφους από πέρυσι ανέρχονται στα 17 δισ. ευρώ.

Τον περασμένο Οκτώβρη το ΚΚΕ κατέθεσε πρόταση νόμου στη Βουλή για την επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης. Όπως απάντησε το Γενικό Λογιστήριο, η ετήσια οικονομική δαπάνη για την επιστροφή της 13ης και της 14ης σύνταξης, όπως πρότεινε το ΚΚΕ, ανέρχεται στα 3 δισ. ευρώ.

Με άλλα λόγια: Αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε το ΔΝΤ, θα είχε εξασφαλίσει την επιστροφή στους γέροντες της 13ης και της 14ης σύνταξης για 2 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Βαρουφάκη), για σχεδόν 3 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Τσίπρα), για σχεδόν 6 χρόνια (σύμφωνα με τα λεγόμενα Φίλη).

Συμπέρασμα τρίτο: Κυκλοφορούν ανάμεσά μας εκείνοι που ισχυρίζονται ότι αν οι κυβερνήσεις επέλεγαν να επιστρέφουν τα κλεμμένα στους γέροντες και όχι να πληρώνουν το ΔΝΤ, τότε η Ελλάδα θα είχε υποστεί πιστωτικό γεγονός και θα γινόταν… Ζιμπάμπουε. Οι συγκεκριμένοι, βουτηγμένοι καθώς είναι μέσα στον ευρωλιγουρισμό τους και χορτασμένοι καθώς είναι από το παντεσπάνι τους, προφανώς δεν έχουν ακούσει τίποτα για το πιστωτικό γεγονός που βιώνουν τα 6,5 εκατομμύρια του λαού της Ελλάδας (και όχι της Ζιμπάμπουε) που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και ανέχειας.

ΠΗΓΗ: http://www.enikos.gr/