Η τρίτη ηλικία ... στην οριογραμμή της θάλασσας (Παγκόσμια Ημέρα 1 Οκτωβρίου)

ΟΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ

... βαδίζουν στο τέλος της ζωής τους ...  χρειάζονται οικογενειακή θαλπωρή, κοινωνική φροντίδα, για μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, έτσι όπως καθημερινά δύει ο ήλιος και χάνεται στην οριογραμμή της θάλασσας.

Τα γηρατειά στην Τρίτη Ηλικία είναι η υποδούλωση μιας ψυχής που θέλει να ζήσει, να ονειρευτεί, να εκφραστεί, να εργαστεί, να ερωτευτεί, που όμως εμποδίζεται και καταπονείται από το κουρασμένο και γερασμένο σώμα μας.

Πίνακας του Walter Beach Humphrey

Η Τρίτη Ηλικία είναι μια από τις βιολογικές περιόδους της ζωής μας, είναι μια ευαίσθητη περίοδος στο διάβα του ανθρώπου μέσα από το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, είναι μια ευπαθής ομάδα ανθρώπων υψηλού κινδύνου σε θέματα υγείας απέναντι σε λοιμογόνους παράγοντες γιατί έχει αρχίσει η βιολογική φθορά του σώματος και η μείωση της αντίστασης του οργανισμού, η οποία ταλαιπωρεί το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή μας.

Η Τρίτη Ηλικία έχει πάντα ένα πολυσέλιδο άλμπουμ της νοσταλγίας και των αναμνήσεων του παρελθόντος, με χαρές και λύπες, με έρωτες και μίση, με δυστυχία και ευτυχία, με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής, οικογενειακής και επαγγελματικής καταξίωσης κάθε ανθρώπου και με αυτό συνοδεύεται στο τέλος της ζωής του.

Πίνακας του Franz Häussler

Τα γηρατειά στην Τρίτη Ηλικία είναι η υποδούλωση μιας ψυχής που θέλει να ζήσει, να ονειρευτεί, να εκφραστεί, να εργαστεί, να ερωτευτεί, που όμως εμποδίζεται και καταπονείται από το κουρασμένο και γερασμένο σώμα μας.

Οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας είναι σοφότεροι, από την κοινωνική, οικογενειακή και επαγγελματική διαδρομή τους, ενώ τώρα παρακολουθούν και βλέπουν τα κοινωνικά δρώμενα μέσα από το οπτικό πρίσμα της κοινωνικής παιδείας, εμπειρίας και σοφίας που απέκτησαν μέσα στο σκληρό και πολλές φορές απάνθρωπο κοινωνικό περιβάλλον, δίνοντας τον αγώνα για την επιβίωσή τους είτε ως υπάλληλοι είτε ως έμποροι είτε ως εργάτες, είτε ως επιστήμονες, είτε ως αγρότες, είτε ως πολιτικοί.

Πίνακας του Wenzel Ulrik Tornoe

Τέλος, άνδρες και γυναίκες, ως σύζυγοι, μητέρες και πατέρες, στην Τρίτη Ηλικία βιώνουν την ώριμη και γόνιμη περίοδο της καταξίωσής τους μέσα στην οικογένεια και στην κοινωνία, ώστε μπορεί να αισθανθούν τη χαρά και να ευτυχίσουν να ακούσουν τις αξιολάτρευτες λέξεις «παππού» και «γιαγιά» από τα εγγόνια τους.

Οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ζωής τους, μέσα από έναν τεράστιο όγκο αγώνων και ευθυνών, αποκτούν ευαίσθητο ψυχισμό που τους πλημμυρίζει με συνεχή αγωνία για την επιβίωση και την πρόοδο της οικογενείας και των παιδιών τους, και πολλές φορές νιώθουν ενοχές για ό,τι παραλείψεις άθελά τους έκαναν προς τα παιδιά τους λόγω της δουλειάς τους στον αγώνα για επιβίωση ως οικογενειάρχες. Έτσι, μετά από χρόνια το άγχος της καθημερινότητας τότε, μετατρέπεται σε υπερβολική αγάπη για τα εγγόνια τους, έτσι ώστε οι ενοχές του παρελθόντος να χάνονται στα χαρούμενα χαμογελαστά προσωπάκια τους.

Πίνακας του Adolf Humborg

Η ζωντάνια και η λειτουργικότητα της Τρίτης Ηλικίας είναι αποτέλεσμα μιας μετρημένης και πειθαρχημένης περιόδου που πρέπει να κάνουν ως ενήλικες πολίτες και να το επιδιώκουν όταν είναι νέοι. Είναι μια βιολογική περίοδος της ζωής του ανθρώπου, όπως η εμβρυϊκή, η νεογνική, η νηπιακή, η παιδική, η εφηβεία και η ενηλικίωση.

Η Τρίτη Ηλικία είναι μια πολύ ευαίσθητη ηλικία στη ζωή του ανθρώπου, η συνταξιοδότηση, η αποχώρηση από την επαγγελματική του δραστηριότητα, καθώς και τα προβλήματα της γήρανσης, με έκπτωση των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων, δημιουργούν διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας και κυρίως γεροντική κατάθλιψη, ενώ τις περισσότερες φορές χρειάζεται συνεχής ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία.

Πίνακας του Joseph Clark

Άρα το ζήτημα είναι ότι οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας, με αυτήν τη βιολογική διαδρομή και δομή σώματός τους λόγω φθοράς, θα πρέπει να φροντίσουμε, είτε ως οικογένειες είτε ως Πολιτεία, να έχουν μια παραγωγική, ενεργή και υγιή διαδικασία που θα τους οδηγήσει προς τη γήρανση και το βιολογικό τέλος της ζωής τους.

Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να ζήσουν με θαλπωρή και συντροφικότητα για να μη νιώσουν μοναξιά και κοινωνικό ρατσισμό στον αδιάφορο, σκληρό κόσμο που ζούμε. Πρέπει να νιώθουν ότι μπορούν να προσφέρουν και ότι ανήκουν σε μια ισχυρή Τρίτη Ηλικία. Δυστυχώς, όμως, τελευταία απαξιώνεται και εξοντώνεται από το κράτος με τα φονικά μέτρα των περικοπών και από τη διάλυση της φαρμακευτικής/ιατρικής περίθαλψης και τη μηδενική κοινωνική πρόνοια.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία την 1η Οκτωβρίου είναι ημέρα θλίψης, πόνου και οργής, γιατί χωρίς λογική το κράτος επιτίθεται βάναυσα μισθολογικά και φορολογικά σε αυτούς τους απόμαχους της ζωής και αυτό πρέπει να είναι ντροπή για το πολιτικό ευρωπαϊκό πειραματικό οικονομικό μοντέλο της χώρας μας.

Πίνακας του George Hillyard Swinstead

Με αυτή την οικονομική κρίση, τα άτομα αυτά δεν μπορούν να επιβιώσουν σήμερα. Σε μια εποχή με αποδεδειγμένη φτώχεια, ξεκινά από αυτούς για να συμβάλουν, αυτοί να σώσουν τη χωρά πρώτοι, διότι πιστεύουν οι εταίροι δανειστές μας πως παρασιτούμε και με απρογραμμάτιστες περικοπές των συντάξεων πως θα ανατραπεί η εξαθλίωση της οικονομίας μας. Είναι ποτέ δυνατόν σήμερα, με αυτό το οικονομικό αλαλούμ, να οικοδομήσουμε και να εξασφαλίσουμε τους παράγοντες εκείνους που θα κάνουν τη ζωή των ατόμων της Τρίτης Ηλικίας καλύτερη, ώστε να έχουν οικονομική δυνατότητα , σεβασμό και αξιοπρέπεια;

Η διατροφή στην Τρίτη Ηλικία χρειάζεται ειδική παρακολούθηση, διότι οι απόμαχοι της ζωής έχουν σωματική φθορά, ψυχική αστάθεια, κατάθλιψη, μελαγχολία, γιατί νιώθουν ότι πλησιάζει το τέλος της ζωής τους. Περιορίζουν την επικοινωνία με τους άλλους, απομονώνονται και επομένως αδιαφορούν για σωστή διατροφή, άσκηση και πνευματική ενασχόληση. Οποιαδήποτε περιποίηση και αν έχουν οι άνθρωποι αυτοί σε οίκους ευγηρίας, η μοναξιά και η απομόνωση από την οικογένεια με τίποτα δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Άρα οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας που βαδίζουν βιολογικά στο τέλος της ζωής τους, χρειάζονται οικογενειακή θαλπωρή, κοινωνική φροντίδα, για μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, έτσι όπως καθημερινά δύει ο ήλιος και χάνεται στην οριογραμμή της θάλασσας.

Θεόδωρος Μπαβέας

ΠΗΓΗ: http://www.emprosnet.gr

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ (6 VIDEO UNICEF)

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού - 20 Νοεμβρίου

Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών με την υιοθέτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Από τότε, η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο, όπου σχεδόν όλοι συμφωνούν πως οποιοσδήποτε κάτω των 18 ετών είναι παιδί και έχει δικαίωμα σε ειδική φροντίδα και προστασία. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε και στο παρελθόν. Μόνο μετά την 20η Νοεμβρίου του 1989, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρχισε η ανθρωπότητα να επωφελείται από μια δέσμη δικαιωμάτων για όλα τα παιδιά και τους νέους.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους.

Καθώς η ανθρωπότητα γιορτάζει φέτος τη σημαντική επέτειο των 25 χρόνων από την υιοθέτησή της, είναι μια ευκαιρία για να αναλογιστούμε κατά πόσο τα δικαιώματα των παιδιών γίνονται σεβαστά και προστατεύονται σε όλο τον κόσμο.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα. Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα απο τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμ. 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92).

Πώς η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού έχει αλλάξει τις ζωές των παιδιών κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών;

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, η πρόοδος του πολιτισμού είναι στενά συνδεδεμένη με την ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα. Αλλά μέχρι τη σύλληψη και την υιοθέτηση της ιδέας για τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού πριν 25 χρόνια (20 Νοεμβρίου 1989), τα δικαιώματα των νεότερων πολιτών του κόσμου δεν ήταν ξεκάθαρα αναγνωρισμένα από καμία διεθνή συνθήκη. Στη διάρκεια των 25 χρόνων από την υιοθέτηση της Σύμβασης, ο κόσμος πράγματι έχει αναλάβει δράση. Υπάρχουν πολλά να γιορτάσουμε την 25η επέτειο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η Σύμβαση έχει εμπνεύσει αλλαγές στους νόμους με στόχο την προστασία των παιδιών και τη λήψη μέτρων που θα τα βοηθήσουν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους.

Γενικότερα, έχει δοθεί μία ξεκάθαρη εντολή να μετατραπεί το δικαίωμα του κάθε παιδιού στην υγεία, την προστασία και την ελπίδα σε πρακτικά προγράμματα και υπηρεσίες. Υπήρξαν σημαντικές βελτιώσεις σε όλους σχεδόν τους τομείς της ζωής των παιδιών:

• Παιδική Επιβίωση - Μείωση στο μισό του αριθμού των παιδιών κάτω των 5 ετών που πεθαίνουν κάθε χρόνο, από σχεδόν 12 σε 6 εκατομμύρια.
• Φτώχεια - Η μείωση σε πάνω από το μισό του αριθμού των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, από 47% σε 18%.
• Εγγραφή στην Εκπαίδευση - Αύξηση της εγγραφής στην προσχολική εκπαίδευση σε παγκόσμιο επίπεδο κατά περισσότερο από 30%.
• Παιδική Εργασία - Μείωση του αριθμού των παιδιών ηλικίας 5-17 ετών που εμπλέκονται στην παιδική εργασία σχεδόν κατά ένα τρίτο.
• Υγιεινή Σχεδόν τα δύο τρίτα (64%) του παγκόσμιου πληθυσμού έχει πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής, μια αύξηση περίπου 2 δις ανθρώπων από το 1990.

Όμως σημαντικές προκλήσεις και ανισότητες που παραμένουν:

• 58 εκατομμύρια παιδιά πρωτοβάθμιας σχολικής ηλικίας δεν πηγαίνουν στο σχολείο.
• Το ένα τέταρτο των παιδιών παγκοσμίως είναι καχεκτικά εξαιτίας χρόνιου υποσιτισμού - που θα μπορούσε εύκολα να προληφθεί- κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής τους.
• Σχεδόν 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι -ή ο 1 στους 3 σε παγκόσμιο επίπεδο- εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής.

Τα πιο περιθωριοποιημένα παιδιά - τα παιδιά που γεννήθηκαν σε φτωχές οικογένειες, τα παιδιά μειονοτήτων, τα παιδιά που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες - είναι εκείνα που τις περισσότερες φορές δεν έχουν πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες και την προστασία που χρειάζονται για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους.

Όλα αυτά αποτελούν προκλήσεις που η ανθρωπότητα καλείται να αντιμετωπίσει. Έχουμε τώρα το καθήκον να ανακαλύψουμε, νέους τρόπους αντιμετώπισης των προκλήσεων που δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί, να προσεγγίσουμε τα παιδιά στα οποία δεν έχουμε φθάσει ακόμα και να θέσουμε τη δικαιοσύνη και τα δικαιώματα των παιδιών στο επίκεντρο των δράσεων για όλα τα παιδιά - συμπεριλαμβανομένων εκείνων που καθυστερούν στα βήματα της προόδου. 

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού διατυπώνει ότι σε όλες τις σχετικές δράσεις για τα παιδιά, «πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη ότι είναι καλύτερο για το συμφέρον των παιδιών». Εάν τοποθετήσουμε αυτό το συμφέρον στο κέντρο των δραστηριοτήτων μας για το μέλλον, δεν θα υπηρετούμε μόνο τα δικαιώματα των παιδιών, αλλά θα διαμορφώσουμε κι εμείς οι ίδιοι εποικοδομητικά το δικό μας μέλλον.

Κρίσιμες επισημάνσεις για τα Δικαιώματα των Παιδιών στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία όπως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση του Κέντρου Ερευνών Innocenti της UNICEF: «Τα Παιδιά της Ύφεσης»:

• Στην Ελλάδα, το 2012 το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά βυθίστηκε στα επίπεδα του 1998 - το ισοδύναμο της απώλειας 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου.
• Με βάση τη μεταβολή στην παιδική φτώχεια με έτος βάσης το 2008 η Ελλάδα καταλαμβάνει την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 17,5 ποσοστιαίες μονάδες (από 23% το 2008 σε 40,5% το 2012).
• Στην κατάταξη με βάση το ποσοστό νέων ηλικίας 15-24 ετών οι οποίοι δεν σπουδάζουν, δεν εργάζονται και δε συμμετέχουν σε κανένα πρόγραμμα κατάρτισης η Ελλάδα καταλαμβάνει και πάλι την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες (από 11,7% το 2008 σε 20,6% το 2012).

Στις προτάσεις της UNICEF Ελλάδος για την προστασία των παιδιών στη χώρα μας, ιδιαίτερα στην περίοδο της κρίσης, όπως παρουσιάζονται σε σχετική έκθεση συμπεριλαμβάνονται:

1. Κρίνεται απαραίτητη η λειτουργία ενός κεντρικού ανεξάρτητου φορέα που θα έχει τον πρώτο και μοναδικό λόγο για τη μελέτη, το σχεδιασμό και την αξιολόγηση της εφαρμογής της Σύμβασης, στις αρμοδιότητες του οποίου θα περιλαμβάνονται η σύνταξη των σχετικών Εκθέσεων και η κατάθεση ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
2. Προτείνεται, η διαμόρφωση ιδιαίτερου κωδικού στον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότη του συνόλου των κρατικών πολιτικών που αφορούν το παιδί καθώς και του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Παιδική Ηλικία τόσο σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης (κρατικός προϋπολογισμός) όσο και στο επίπεδο των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης/Ο.Τ.Α. (προϋπολογισμός κάθε Δήμου και κάθε Περιφέρειας) και των προϋπολογισμών των λοιπών δημοσίων νομικών προσώπων.
3. Προτείνεται η στοχευμένη αξιοποίηση των λεγόμενων «κοινωνικών μεταβιβάσεων», οι οποίες αφορούν φορολογικές ελαφρύνσεις και καταβολή επιδομάτων προς τα ευάλωτα νοικοκυριά (όπως μονογονεϊκές οικογένειες ή οικογένειες με ανέργους), ώστε αυτές να μειώνουν σημαντικά την παιδική φτώχεια.
4. Καταπολέμηση της σχολικής διαρροής με την ενίσχυση των νοικοκυριών με παιδιά με τα κατάλληλα μέτρα, όπως για παράδειγμα δωρεάν γεύματα κατά τη διάρκεια των ωρών που το παιδί βρίσκεται στο σχολείο, παροχή του απαραίτητου σχολικού εξοπλισμού (σχολικές τσάντες, τετράδια, μολύβια κ.λπ.), παροχή φορμών γυμναστικής κ.α. ώστε να ανακουφιστεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός των ασθενέστερων οικονομικά πολιτών.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ VIDEO

Εκπαίδευση (άρθρο 28)

Προστασία από Ένοπλες συρράξεις (άρθρο 38)

Προστασία από κακομεταχείριση (άρθρο 19)

Προστασία από παιδική εργασία (άρθρο 32)

Προστασία από το traffucing (άρθρο 35)

Προστασία από σεξουαλική εκμετάλλευση (άρθρο 34)

ΠΗΓΗ:

 http://www.unicef.gr/