Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγουδιστής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραγουδιστής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Έφυγε ο αγαπημένος τραγουδιστής και τραγουδοποιός

Έφυγε τα ξημερώματα, ΣΗΜΕΡΑ 7 Φλεβάρη 2017, σε ηλικία 73 ετών, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας. 
"... βαρέθηκα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς πρόβλημα έχω και είπα "Αυτός είμαι, όσο ζήσω, όσο πάει!" (VIDEO και ΤΑΙΝΙΕΣ).

Image result for λουκιανος κηλαηδονης φωτο

Με ανακοίνωσή της η σύζυγός του, Άννα Βαγενά, ενημέρωσε τον Τύπο για την απώλεια του αγαπημένου τραγουδιστή και τραγουδοποιού, Λουκιανού Κηλαηδόνη. 

Η πορεία και το έργο ενός σπουδαίου καλλιτέχνη

Πέθανε τα ξημερώματα της Τρίτης ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, όπως ανακοινώθηκε από την οικογένεια του. Ο μεγάλος συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής ήταν 73 ετών. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, πέθανε "λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας".

Η ανακοίνωση της οικογένειας του Λουκιανού Κηλαηδόνη, όπως δόθηκε στη δημοσιότητα από τη σύζυγο του, Άννα Βαγενά:

"Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.

Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμόGR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη".

Το 1994 είχε υποβληθεί σε επέμβαση by pass. Το 2002 είχε νέο καρδιακό επεισόδιο, ενώ τον Οκτώβρη του 2016 εισήχθη στο νοσοκομείο για να ακολουθήσει μια θεραπεία για την καρδιά του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα Real, είχε αναφέρει: "Κατ' αρχήν, το '94 μου έκανε ένα μπαϊμπάς ο υπέροχος Γιακούμπ. Από τότε μέχρι τον περασμένο Γενάρη (σ.σ. του 2012), οπότε είχα το καινούργιο επεισόδιο με την καρδιά μου, οι γιατροί μου έλεγαν, "περπάτα, κόψε το τσιγάρο, μην πίνεις". Αλλά εγώ συνέχισα να κάνω αυτά που ήξερα και δεν άλλαξα τίποτα στη ζωή μου, βαρέθηκα να ασχολούμαι με το τι ακριβώς πρόβλημα έχω και είπα "Αυτός είμαι, όσο ζήσω, όσο πάει!". Το '94 είχαν φράξει μερικές βασικές αρτηρίες, τις οποίες αντικατέστησαν στο χειρουργείο.

Και ορισμένες από αυτές έφραξαν ξανά. Υπάρχει όμως, μια καλή, η οποία λειτουργεί ακόμα. Μου είπε πρόσφατα μια καρδιολόγος: "Ρε συ, Λουκιανέ, έχεις κλειστή τη Συγγρού και τη Σταδίου, αλλά υπάρχει ακόμα η Πανεπιστημίου η οποία δουλεύει. Μπορείς να κόβεις δρόμο από κει.". Από το '94 και μετά έπαθα και καρκίνο στον πνεύμονα, αλλά ούτε σ' αυτή την περίπτωση μάσησα".

Το βιογραφικό του μεγάλου καλλιτέχνη

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (Θεσσαλονίκη), καθώς και στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο (Αθήνα), χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, αφού από πολύ νωρίς φαινόταν ότι θα τον κέρδιζε ολοκληρωτικά η μουσική.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έγραψε τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου "Η Πόλη μας". Τα τραγούδια στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς.

Ακολούθησε ο δίσκος "Κόκκινη Κλωστή" σε στίχους Νίκου Γκάτσου με την Δήμητρα Γαλάνη και τον Μανώλη Μητσιά. Το 1973 κυκλοφόρησαν σε κόκκινο βινύλιο τα "Μικρoαστικά" σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη, όπου για πρώτη φορά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ερμήνευσε δικές του συνθέσεις. Πρόκειται για ένα άλμπουμ ορόσημο για την ελληνική μουσική, καθώς τα "Μικροαστικά" πριν εκδοθούν σε δίσκο κυκλοφορούσαν παράνομα στη διάρκεια της δικτατορίας και έγιναν σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά.

Επόμενη δισκογραφική δουλειά του Κηλαηδόνη ήταν τα "Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας", πάλι σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη.

Το 1976 ο Λουκιανός έγραψε τη "Media Luz" τον μοναδικό του δίσκο με ορχηστρική μουσική, που ήταν το soundtrack μιας υποθετικής ταινίας "Film Noir".

Από το 1978 και μέχρι το 1991 κυκλοφόρησαν πέντε προσωπικοί του δίσκοι : "Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόϋ", "Ψυχραιμία Παιδιά", "Χαμηλή πτήση", "Τραγούδια για κακά παιδιά", "Γιατί θα γίνω μαραγκός" και ένας δίσκος με τραγούδια της δεκαετίας του ’50 με τίτλο "Fifties και ξερό ψωμί".

Το 1993 κυκλοφόρησε το διπλό του άλμπουμ με τίτλο : "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" που αποτελούσε μια καταγραφή της μουσικής πορείας της Ελλάδας τα τελευταία 50 χρόνια. Στην δουλειά αυτή παρουσιάστηκαν δισκογραφικά για πρώτη φορά κατηγορίες τραγουδιών που ανήκουν στο χώρο της προφορικής παράδοσης. Όπως σχολικά, τραγούδια της γειτονιάς, του δρόμου, της κατασκήνωσης, του κατηχητικού, προσκοπικά και ακόμη επτανησιακά, καντάδες, ελαφρά και ρεμπέτικα.

Παράλληλα, έγραφε θεατρική και κινηματογραφική μουσική. Για δέκα συνεχή χρόνια ήταν υπεύθυνος για τη μουσική για το "Ελεύθερο Θέατρο" – "Ελεύθερη Σκηνή" (Μουσική από τις παραστάσεις αυτές κυκλοφορεί και σε διπλό άλμπουμ με τίτλο : "Πάμε μαέστρο") και ήταν βασικός συνθέτης των παραστάσεων του "Θεσσαλικού Θεάτρου" της πρώτης περιόδου.

Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Θέατρο, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με το Λαϊκό Θέατρο του Λ. Τριβιζά, καθώς και με την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου.

Ο Κηλαηδόνης έγραψε μουσική για τις ταινίες : "Οι κυνηγοί" και "Ο θίασος" του Θόδωρου Αγγελόπουλου, "Ελευθέριος Βενιζέλος" του Παντελή Βούλγαρη και "Οι Αθηναίοι" του Βασίλη Αλεξάκη, καθώς και μουσική για πολλές τηλεοπτικές εκπομπές.


Το πάρτι που έμεινε στην ιστορία

Ο Κηλαηδόνης έκανε μεγάλες ζωντανές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Κύπρο. Γνωστότερη από αυτές είναι το περίφημο "Πάρτι στη Βουλιαγμένη", που έγινε το 1983 και που συγκέντρωσε περίπου 70.000 κόσμο, με πολλούς να μιλάνε για 100.000 θεατές. Το "Πάρτι στη Βουλιαγμένη" θεωρήθηκε το ελληνικό "Woodstock" και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με αυτήν την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα σε φυσικούς χώρους.

Πηγαινοερχόμουν έξι μήνες. Μέτρησα τα πάντα. Το μόνο που δεν προέβλεψα ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου

Περίπου έναν χρόνο προγραμμάτιζε τη συναυλία ο Λουκιανός Κελαηδόνης. Έπρεπε όχι μόνο να κλείσει την πλαζ για το βράδυ της 25ης Ιουλίου, αλλά να τη μεταμορφώσει σε συναυλιακό χώρο. Στο πάρτι αυτό εμφανίστηκαν διαδοχικά οι Διονύσης Σαββόπουλος, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Βαγγέλης Γερμανός, Γιώργος Νταλάρας, Αφροδίτη Μάνου και Μαντώ, αποβιβαζόμενοι με ταχύπλοα στην πλωτή εξέδρα.

Ολόκληρη η συναυλία όπως είχε προβληθεί από την κρατική τηλεόραση:


Στην πορεία, εμπλούτισε τις συναυλίες του με πολλά θεατρικά και εικαστικά στοιχεία κάνοντάς τες περισσότερο μουσικές θεατρικές παραστάσεις, με αποκορύφωμα την παράσταση του "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" στο Θέατρο Λυκαβηττού το καλοκαίρι του 1993, που ονομάστηκε το πρώτο ελληνικό λαϊκό μιούζικαλ και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στην Κύπρο, τη Ρόδο και την Νέα Υόρκη με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Ακόμα σημαντικές του εμφανίσεις στο Λυκαβηττό ήταν η "Σκοτεινή πλευρά" και το "Cocktail Party". Άλλη θεατρική του δουλειά ήταν η παράσταση : "Τα καλύτερά μας χρόνια" σε κείμενο Βαγγέλη Γκούφα.

Επόμενες δισκογραφικές του δουλειές τα: "Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη" που προήλθε από την συνεργασία του με το περίφημο συγκρότημα της Νέας Ορλεάνης Preservation Hall Jazz Band και "Τα φανταρίστικα", πάνω σε στίχους ανώνυμων φαντάρων.

Το 1999 δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του Άννα Βαγενά τον δικό τους χώρο Θεάματος το "Μεταξουργείο". Με την Άννα Βαγενά υπήρξαν παντρεμένοι 45 ολόκληρα χρόνια και μαζί απέκτησαν δύο κόρες.

Από το αρχείο της ΕΡΤ:

Το καλοκαίρι του 2006 συνεργάστηκε με την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ) πραγματοποιώντας συναυλίες στην Ελλάδα, το εξωτερικό καθώς και στο Ηρώδειο από όπου προέκυψε ένα διπλό cd με τίτλο "Μ' Αγιόκλημα και γιασεμιά".

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης δεν δίσταζε να κάνει συνεχώς συνεργασίες. Ανάμεσα σε αυτές ήταν με τον Δ. Σαββόπουλο, με τον Γ. Νταλάρα, με τον Δ. Μούτση, με την Ά. Πρωτοψάλτη, με τον Μ. Μητσιά, με τη Μ. Ζορμπαλά, με τη Δ. Γαλάνη, με την Α. Μάνου, αλλά και με τους Apurimac και τα Ημισκούμπρια, μεταξύ άλλων.

ΠΗΓΗ: http://news247.gr/

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Το 1915 γεννήθηκε ο Βασίλης Τσιτσάνης και πέθανε την ίδια μέρα το 1984

1 ώρα με υπέροχα τραγούδια του μεγάλου ΑΝΘΡΩΠΟΥ και συνθέτη (VIDEO)

Ο Βασίλης Τσιτσάνης (Τρίκαλα Θεσσαλίας, 18 Ιανουαρίου 1915 - Λονδίνο, 18 Ιανουαρίου 1984) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες λαϊκούς συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές του 20ού αιώνα (του οποίου τραγούδια ακούγονται μέχρι και σήμερα). Ήταν μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.


Βιογραφία
Ο Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου 1915 από Ηπειρώτες γονείς και απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1984. Ο πατέρας του ήταν Γιαννιώτης και η μητέρα του από τα Ζαγόρια. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική και έμαθε μαντολίνο και βιολί και φυσικά μπουζούκι. Το φθινόπωρο του 1936 ο Τσιτσάνης επισκέφθηκε την Αθήνα. Κύριος σκοπός του ήταν να σπουδάσει Νομική, αλλά γρήγορα τον κερδίζει η μουσική. Οι πρώτες του επιρροές είναι τα τραγούδια του Βαγγέλη Παπάζογλου και του Μάρκου Βαμβακάρη. Η πρώτη του εμφάνιση γίνεται στο μαγαζί «Μπιζέλια», ενώ σύντομα γνωρίζει τον σπουδαίο αλλά αδικημένο από την Ιστορία τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο. Ο Περδικόπουλος τον πηγαίνει στην Odeon όπου ηχογραφεί τα πρώτα του τραγούδια. Το «Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε» είναι η πρώτη ηχογράφηση του Τσιτσάνη. Την περίοδο 1937-1940 γράφει καταπληκτικά τραγούδια τα οποία ηχογραφεί με τις φωνές του Δημήτρη Περδικόπουλου, και των άλλων σπουδαίων τραγουδιστών εκείνης της εποχής Στράτου Παγιουμτζή, Μάρκου Βαμβακάρη, Στελλάκη Περπινιάδη, με τους οποίους σε πολλές ηχογραφήσεις ο Τσιτσάνης συμμετέχει σαν δεύτερη φωνή. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ο Τσιτσάνης έμεινε στη Θεσσαλονίκη, όπου για ένα μεγάλο διάστημα είχε δικό του μαγαζί, το 'Ουζερί ο Τσιτσάνης', στη διασταύρωση Παύλου Μελά και Τσιμισκή, που έγινε διάσημο. Εκεί έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, τα οποία ηχογραφήθηκαν μετά τη λήξη του πολέμου.

Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα και αρχίζει να ηχογραφεί. Δίπλα του έγιναν ευρέως γνωστοί τραγουδιστές όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Μαρίκα Νίνου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης. Τα επόμενα χρόνια ο Τσιτσάνης γνώρισε ευρύτατη αποδοχή. Ειδικά μετά την πτώση της Χούντας είχε ξεκινήσει και συναυλίες σε στάδια και ανοιχτά θέατρα/ανοιχτούς χώρους, κάτι που συνέβαινε πρώτη φορά για λαϊκά τραγούδια. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση σε ανοιχτό χώρο ήταν σε τιμητική εκδήλωση του Δήμου Νίκαιας, σε συνεργασία του δημάρχου Στέλιου Λογοθέτη με τον Μίκη Θεοδωράκη για τη διοργάνωση του πρώτου πολιτιστικού καλοκαιριού στην Ελλάδα.

Κατά τον μουσικολόγο Λάμπρο Λιάβα, ο Τσιτσάνης, «έβγαλε το λαϊκό τραγούδι από τα όρια του περιθωρίου, όπου το είχαν τάξει τα αντικοινωνικά και ανατολίτικαστοιχεία του, για να το εντάξει στην καινούργια κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδος. Καθιέρωσε νέο ύφος παιξίματος και τραγουδιού με τον εξευρωπαϊσμό-συγκερασμό των κλιμάκων, αρμονίες με δεύτερες και τρίτες φωνές, εμπλουτισμένη ενορχήστρωση και καινοτομίες στην ποιητική δομή, όπου για πρώτη φορά το λαϊκό τραγούδι απoμακρύνθηκε από τις παραδοσιακές φόρμες του δίστιχου επισημοποιώντας το ρόλο του ρεφρέν». Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργού της χώρας, και ο αγαπημένος του μουσικός. Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1984 από καρκίνο, στο Λονδίνο, και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Οικογένεια
Τον Ιούλιο του 1942 παντρεύτηκε τη Ζωή Σαμαρά, από τα Γρεβενά, όντας αρραβωνιασμένοι επί 19 μήνες. Κουμπάρος ήταν ο προσωπικός φίλος του Τσιτσάνη Νικόλαος Μουσχουντής, ο οποίος ήταν και διοικητής Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης, αλλά και θαυμαστής του έργου τού Τσιτσάνη και γενικώς του ρεμπέτικου τραγουδιού. Απέκτησε μια κόρη, τη Βικτώρια και ένα γιο, τον Κώστα.