Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Η Μακεδονία των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων

Παράλληλα με την Αθήνα και τη Σπάρτη, η Μακεδονία υπήρξε το ελληνικό κράτος που προκαλούσε και εξακολουθεί να προκαλεί ιστορικό αλλά και γ...

Σας καλωσορίζω στο Άβαγνον

Σας καλωσορίζω στο Άβαγνον

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Πάσχα σημαίνει Απελευθέρωση ...

Θανάτω Θάνατον Πατήσας ... 
η Θυσία Του δεν ήταν μάταιη ...
Εάν ο Σωτήρας μας πάταξε το Θάνατο, το ίδιο το τέλος της θνητής Του ύπαρξης, ώστε να μας σώσει πνευματικά, οφείλουμε τουλάχιστον, να Του υποσχεθούμε ότι κι εμείς θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να σώσουμε την ίδια μας την Ψυχή.

Η θυσία του Κυρίου μας έγινε για να μας απελευθερώσει από την αμαρτία και το θάνατο. Θανάτω Θάνατον Πατήσας, ψάλουμε για Εκείνον που άφησε το θνητό σώμα πίσω του, αλλά νίκησε τον ίδιο τον θάνατο, αφού η Ανάσταση Του ήταν ο θρίαμβος Του.

Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Θεανθρώπου κι ας προσπαθήσουμε βήμα βήμα, με συνειδητές κινήσεις, μικρές αλλά καθοριστικές, να απαλλαγούμε από κάθε πάθος, κάθε ποταπό συναίσθημα που μας βαραίνει και μας μετατρέπει μέσα σε δευτερόλεπτα σε μικροπρεπή πλάσματα.


Ο εγωισμός, ο τόσο πονηρός κι αόρατος εχθρός μας, ο πανταχού παρών, έχει διεισδύσει πια σε κάθε μας κύτταρο. Καιρός να ανοίξουμε τα μάτια μας και να προσέξουμε πώς πραγματικά φερόμαστε και τι αποφάσεις παίρνει εκείνος για εμάς και μάλιστα με τις ευλογίες μας. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, έχοντας βιώσει την κρίση στο πετσί μας, οφείλουμε να σπρώξουμε το ‘’εγώ’’ μας στην άκρη και να κάνουμε χώρο για τον άλλο, τον κάθε συνάνθρωπό μας και τις ανάγκες του.

Ο φθόνος, ο κακός αυτός σύμβουλος, μας τρώει κομμάτια από τις σάρκες μας κι οπλίζει το στόμα και το χέρι μας με κακία κι υστεροβουλία. Άλλος ένας εχθρός που ζει μέσα μας κι όμως επιλέγουμε να τον κουβαλάμε και να τον συμβουλευόμαστε με κάθε αφορμή. Η λίστα είναι μεγάλη και μπορούμε σ’ αυτήν να προσθέσουμε την απληστία, τον υλισμό, την τσιγκουνιά, την αναλγησία και τόσα άλλα συναισθήματα που κλέβουν την ηρεμία της ψυχή μας.

Εάν ο Σωτήρας μας πάταξε το Θάνατο, το ίδιο το τέλος της θνητής Του ύπαρξης, ώστε να μας σώσει πνευματικά, οφείλουμε τουλάχιστον, να Του υποσχεθούμε ότι κι εμείς θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να σώσουμε την ίδια μας την Ψυχή. Ας δοκιμάσουμε σε οτιδήποτε μικρό ή μεγάλο μας συμβαίνει να δαμάσουμε τις αντιδράσεις μας, έχοντας στο νου ότι πρέπει να πατάξουμε κι εμείς τους μικρούς πνευματικούς θανάτους, στους οποίους οδηγούμε την Ψυχή μας, κάθε φορά που επιτρέπουμε στα πάθη μας να απαντούν για λογαριασμό μας.

Η θυσία Του δεν ήταν μάταιη κι αυτό μόνο οι πράξεις μας μπορούν να το επαληθεύσουν!

Καλή Ανάσταση και Καλό μας Πάσχα!



ΠΗΓΗ: http://www.astrology.gr/

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ... Τότε ... και Τώρα ...

Η Κωνσταντινούπολη, μέσα από φωτογραφικό υλικό περασμένων αιώνων.
Σύγκριση των εικόνων του παρελθόντος με εικόνες του σήμερα.

Οι αλλαγές που συντελούνται στην Πόλη είναι διαρκείς και μεγάλες, ξεκινώντας από τις εικόνες γύρω από την Αγιά Σοφιά καταδεικνύεται με σαφήνεια.



Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Νίκος Ζαχαριάδης

Γεννήθηκε ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1903
Αποτελεί  μία από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Υπήρξε ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης (Αδριανούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 27 Απριλίου 1903 - Σουργκούτ Χαντιμανσίας, Σοβιετική Ένωση, 1 Αυγούστου 1973) υπήρξε ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Ως καθοδηγητής του ΚΚΕ κατά την περίοδο της κυριαρχίας του Ιωσήφ Στάλιν στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, αλλά και λόγω των πολιτικών χειρισμών που ακολούθησε, αποτελεί μια από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.



Ι. Βιογραφία
Zachariadis.jpg
Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1903 στην Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης, γιος του Παναγιώτη Ζαχαριάδη με καταγωγή από Ρούμελη και της Ερατώς Πρωτόπαπα από τα Άδανα. Ο πατέρας του εργαζόταν υπάλληλος - πραγματογνώμων - στο γαλλικό Μονοπώλιο Καπνού (Ρεζί) στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κι έτσι αναγκαζόταν να μετακομίζει σε πολλές πόλεις της Αυτοκρατορίας με την οικογένειά του. Αρχικά Δημοτικό πήγε στα Σκόπια και το ολοκλήρωσε στο επτατάξιο της Νικομήδειας, ενώ αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Αδριανούπολης. Από τα 15 του χρόνια αναγκάστηκε να δουλέψει στη Ρεζί στη Νικομήδεια και το 1919 ξεκίνησε εργασία στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης αρχικά ως λιμενεργάτης φορτοεκφορτωτής και στη συνέχεια ως πλήρωμα σε ρυμουλκά. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους αναρχοσυνδικαλιστικούς κύκλους της Πανεργατικής που ιδεολογικά επηρεαζόταν από την οργάνωση Industrial Workers of the World (IWW). Την περίοδο εκείνη, 1919 - 1921, έκανε ταξίδια στη μετεπαναστατική Ρωσία όπου και εντάχθηκε στη σοσιαλιστική Διεθνή Πανεργατική Ένωση, που αποτελείτο κυρίως από Έλληνες.

Το 1921, έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ ένα χρόνο μετά, το 1922, έγινε μέλος και του Κόμματος των Μπολσεβίκων. Το 1923 ευρισκόμενος και πάλι στη Ρωσία, σπούδασε στο νεοϊδρυθέν τότε "KUTV", το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής· στα ρωσικά Коммунистический университет трудящихся Востока ή КУТВ).

1. Εγκατάσταση στην Ελλάδα
Το 1924, κατά τους διωγμούς του ελληνικού στοιχείου στην Τουρκία, η οικογένεια Ζαχαριάδη εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, περίοδο που η χώρα βρισκόταν ήδη σε έντονη πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση. Ο Νίκος Ζαχαριάδης ήρθε μυστικά στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1924 από τη Σοβιετική Ένωση και ανέλαβε καθοδηγητική δουλειά στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, την ΟΚΝΕ στην Αθήνα, όπου σύντομα έγινε γραμματέας της. Τον Σεπτέμβριο του 1924 μετέβη στη Θεσσαλονίκη για την εκεί οργάνωση. Στη δικτατορία του Παγκάλου παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη συμμετέχοντας στην εκεί κομματική οργάνωση, ενώ για ένα διάστημα ήταν γραμματέας και της Περιφερειακής οργάνωσης Θεσσαλίας στον Βόλο.

Τον Μάιο του 1926 με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ανέλαβε γραμματέας της κομματικής οργάνωσης του Πειραιά και τον επόμενο χρόνο στη κομματική οργάνωση Βόλου. Σε όλο αυτό το διάστημα (1924 - 1929) ο Νίκος Ζαχαριάδης συνελήφθη πέντε φορές δραπετεύοντας ισάριθμα. Το 1929 μάλιστα δραπέτευσε με τη βοήθεια του Θανάση Κλάρα (μετέπειτα Άρη Βελουχιώτη), (Βλ. Άρης Βελουχιώτης ΕΔΩ) όντας προφυλακισμένος ως ύποπτος για τη δολοφονία του αρχειομαρξιστή Ηλία Γεωργοπαπαδάκου. Όταν η κυβέρνηση Ε. Βενιζέλου έθεσε σε ισχύ τον ιδιώνυμο νόμο (N. 4229), το 1929, ο Ν. Ζαχαριάδης ήταν ο πλέον καταζητούμενος Έλληνας κομμουνιστής.

Έτσι το 1929, η ηγεσία του ΚΚΕ αποφάσισε να στείλει τον Ζαχαριάδη στη Σοβιετική Ένωση, αφενός για να χαθούν τα ίχνη του και αφετέρου για σπουδές στην Ανώτατη Κομματική Σχολή της Μόσχας.

2. Στην ηγεσία του ΚΚΕ
Από τη Μόσχα επέστρεψε το 1931, την περίοδο που είχε ξεσπάσει η λεγόμενη «φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές», όταν μετά από Έκκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΚΔ), που δημοσιεύτηκε στο "Ριζοσπάστη" στις 2 και 3 Νοεμβρίου 1931 διορίστηκε νέα ηγεσία, και ο ίδιος ανέλαβε την καθοδήγηση του ΚΚΕ. Τον Ιανουάριο του 1934, κατά την 6η Ολομέλεια του Κόμματος εξελέγη Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ (αρχηγός), ενώ η θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής υποβαθμίστηκε και την ανέλαβε ο Βασίλης Νεφελούδης. Έτσι η νέα ηγεσία υπό τον Ζαχαριάδη κατάφερε να επιβληθεί χωρίς ιδιαίτερες αμφισβητήσεις χάρη στη στήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Παράλληλα όμως, την περίοδο 1931-1936 επιτεύχθηκε σημαντική ανάπτυξη του ΚΚΕ στην αναδιοργάνωση και τη μαζικοποίησή του, σε μια περίοδο ανάπτυξης εργατικών και άλλων κοινωνικών αγώνων.

Στις εκλογές του 1932 το ΚΚΕ σαν Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών (ΕΜΕΑ) εξέλεξε 10 βουλευτές, ενώ στις εκλογές του 1936 σαν Παλλαϊκό Μέτωπο 15 βουλευτές. Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε το ότι στις εκλογές του 1936 ο Ζαχαριάδης, αν και ήταν υποψήφιος στον Πειραιά με το Παλλαϊκό Μέτωπο, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής. Στον Πειραιά εξελέγη βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου ο Μανώλης Μανωλέας. Η αποτυχία να εκλεγεί βουλευτής ο αρχηγός του ΚΚΕ δικαιολογείται λόγω του ότι ο Ζαχαριάδης ζώντας σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας (εκκρεμούσαν σε βάρος του καταδικαστικές αποφάσεις, πχ. Γεωργοπαπαδάκος κλπ) δεν ήταν ευρέως γνωστός στα απλά μέλη και στους ψηφοφόρυς του κόμματος.

3. Η πολιτική του Ζαχαριάδη ως ηγέτη του νόμιμου ΚΚΕ
Ο Ζαχαριάδης διαμόρφωσε πρωτότυπα στοιχεία σε ζητήματα όπως η νεολαία, η γυναίκα και οι αγρότες. Παρόλο που στηρίχθηκε στην Κ.Δ η ηγεσία του είχε δυναμική και ανεξαρτησία. Εισήγαγε στοιχεία όπως η συμμαχία αγροτιστών και ΚΚΕ όπου μεταξύ άλλων θα διαλύονταν οι κομματικές οργανώσεις του ΚΚΕ στην επαρχία και η ένταξη τους στο ενιαίο αγροτικό κόμμα, ακύρωσε τη θέση για ανεξάρτητη Μακεδονία-Θράκη, ενώ το ΚΚΕ άρχισε να βλέπει την σοσιαλιστική επανάσταση ως περαιτέρω εξέλιξη της αστικής επανάστασης θέση για την οποία επικρίθηκε από πρώην στελέχη. Σε σύγκριση με την περίοδο 1927-1931 η εσωκομματική δημοκρατία ήταν σχετικά καλύτερη αν και μεταγενέστερα επικρίθηκε και για αυτό το θέμα, καθώς και οι διαγραφές εσωκομματικών αντιπάλων στις οποίες προχώρησε δεν ήταν ακραίες. Το ΚΚΕ μαζί με το Αγροτικό Κόμμα του Απόστολου Βογιατζή δημιούργησαν τον Ιανουάριο του 1936 το Παλλαϊκό Μέτωπο, που κατέβηκε τότε στις εκλογές λαμβάνοντας 15 έδρες, και το οποίο λίγο αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1936, ήρθε σε μυστική συμφωνία με με τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Θεμιστοκλή Σοφούλη, στο λεγόμενο Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα.

4. Στην φυλακή της Κέρκυρας
Το Σεπτέμβριο του 1936, ένα μήνα μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη -μετά από προδοσία- και φυλακίστηκε σε απομόνωση, στις φυλακές Κερκύρας, στην Ακτίνα Θ΄. Από την Κέρκυρα προσπάθησε να καθοδηγεί το ΚΚΕ σε συνθήκες δύσκολες όπως για παράδειγμα ο θάνατος από βασανιστήρια του γραμματέα της ΟΚΝΕ Χρήστου Μαλτέζου. Ο Ζαχαριάδης με σύμφωνη γνώμη των Νεφελούδη-Παρτσαλίδη, έβαλε το μέλος του Π.Γ του ΚΚΕ Γιάννη Μιχαηλίδη (αργότερα φαίνεται ότι όντως συνεργάστηκε με τις αστυνομικές αρχές) το 1939 να κάνει ψευδή δήλωση μετανοίας ώστε να ελευθερωθεί και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα στο κόμμα καθώς στελέχη του είχαν γίνει όργανα της Ασφάλειας όπως ο Μιχάλης Τυρίμος και εξέδιδαν και πλαστό Ριζοσπάστη.

Στις αρχές του 1940 ο Ζαχαριάδης μεταφέρθηκε από την Κέρκυρα στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών και από εκεί στήριξε για ένα διάστημα την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ, που όμως ήταν όργανο του Μανιαδάκη. Τρεις ημέρες μετά την εισβολή των Ιταλών, στις 31 Οκτωβρίου 1940, κρατούμενος στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, δημοσίευσε τη γνωστή ανοικτή επιστολή προς τον ελληνικό λαό, με την οποία τον καλούσε να αντισταθεί τονίζοντας μεταξύ άλλων:

"Ο Λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο απελευθερωτικό ενάντια στο Φασισμό του Μουσολίνι [...] Στον πόλεμο αυτό, που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. [...] Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της." 

Ακολούθησαν δυο ακόμη επιστολές, στις 26 Νοεμβρίου και 15 Ιανουαρίου του 1941, στις οποίες όμως χαρακτήριζε σε αυτή τη νέα φάση τον πόλεμο ωςιμπεριαλιστικό. Η μεταξική δικτατορία απέφυγε τη δημοσίευσή τους.

Στις 10-1-1941 η Κομμουνιστική Διεθνής απέστειλε επιστολή υποδείξεων όπου κατέκρινε την στήριξη του Ζαχαριάδη στην κυβέρνηση Μεταξά.

5. Παράδοση του Ζαχαριάδη στους Γερμανούς
Με την εισβολή των Γερμανικών στρατευμάτων και την εκ μέρους τους ανάληψη της διοίκησης των φυλακών ο Ζαχαριάδης και εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι παραδόθηκαν στη Γκεστάπο στις 27 Απριλίου. Ο Ζαχαριάδης μεταφέρθηκε αρχικά στο Τατόι και από εκεί αεροπορικώς στη Θεσσαλονίκη, στο Βελιγράδι και τέλος στη Βιέννη στις φυλακές "Λέζελ". Έξι μήνες αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου του 1941 μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου έμεινε κρατούμενος μέχρι τη λήξη του πολέμου, τον Μάιο του 1945. Μετά από ιατρικές φροντίδες γύρισε στην Ελλάδα στις 29 Μαΐου του 1945. Η δράση του Ζαχαριάδη στο στρατόπεδο ήταν να έχει σχέσεις με τη κρυφή διοίκηση των κρατουμένων, καθώς και να δίνει συμβουλές σε άλλους κρατουμένους. Ο Ζαχαριάδης κατηγορήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους και για συνεργάτης των Γερμανών (κάπο) στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, και μάλιστα ως αποδεικτικό στοιχείο υπήρχε πλαστογραφημένο γράμμα του συγκρατούμενού του Κοσμά Τζίφου.. Ο συγκρατούμενος Παναγιώτης Καραπιπέρης αναφέρει οτι σώθηκε χάρη σε συμβουλή του Ζαχαριάδη.

6. Επιστροφή στην Ελλάδα
Την Πρωτομαγιά του 1945 με έκτακτο παράρτημα ο Ριζοσπάστης πληροφορούσε τους αναγνώστες του ότι ο Ν. Ζαχαριάδης ήταν ζωντανός και επέστρεφε από το Νταχάου. Με την επιστροφή του ανέλαβε και πάλι την θέση του Γενικού Γραμματέα και την ηγεσία του ΚΚΕ από τον Γιώργο Σιάντο. Σύμφωνα με την απόφαση της 11ής Ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τον Απρίλιο του 1945, τη 13η μέρα που ανέλαβε ο Ζαχαριάδης την ηγεσία, στις 12 Ιουνίου, ο Ριζοσπάστης ανακοίνωσε την καταδίκη και απομόνωση του Άρη Βελουχιώτη σημειώνοντας σχετικά:

"Ο σ. Ζαχαριάδης μας ανακοίνωσε ότι η Κ.Ε. του ΚΚΕ αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήλθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη, ή Θανάση Κλάρα, ή Μιζέρια".

Παράλληλα με την αποκήρυξη του Βελουχιώτη, έκανε δήλωση στις 31 Μαΐου ότι η συμφωνία της Βάρκιζας έπρεπε να εκτελεστεί κατά γράμμα καθώς μια βδομάδα αργότερα δήλωσε είμαι έτοιμος, για τη Δημοκρατία, να πολεμήσω σαν απλός στρατιώτης κάτω από τις διαταγές του στρατηγού Πλαστήρα. Ακόμα δήλωσε ότι σε περίπτωση που η δημοκρατική πλειοψηφία αποφάσιζε την ένοπλη κατάληψη της Βόρειας Ηπείρου το κόμμα παρά τις διαφωνίες του θα υποτάσσονταν ενώ παράλληλα διατύπωσε τη θεωρία των δύο πόλων η οποία εξομοίωνε τη Βρετανία με τη Σοβιετική Ένωση. Στις 12 Ιουνίου στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίστηκε η δημοσιοποίηση της κομματικής διαγραφής του Βελουχιώτη.

Έκανε συνεχόμενες προτάσεις για πραγματοποίηση Δημοκρατικού Μετώπου με τα κόμματα του κέντρου, καθώς και υπαγωγής στην κυβέρνηση Σοφούλη, διέγραψε από το ΚΚΕ χιλιάδες μέλη που είχαν αγροτική καταγωγή ώστε να ενταχθούν στο Αγροτικό κόμμα παράλληλα διεγράφησαν και πολλοί άλλοι απογοητευμένοι από την πολιτική του κόμματος. Ο Ζαχαριάδης μιλούσε υποτιμητικά για τα καθυστερημένα στρώματα που εξέτρεφαν περιπτώσεις σαν τον Βελουχιώτη. Μετά τα γεγονότα της Καλαμάτας με τον Μαγγανά, στις 7 Μάρτιου 1946, ο Ζαχαριάδης πρότεινε στον Θεμιστοκλή Σοφούλη την κατανομή των 50% των βουλευτικών εδρών μεταξύ ΕΑΜ και το σχετικά μικρό κόμμα των Φιλελευθέρων που αυτός ηγείτο με κοινό ψηφοδέλτιο, καθώς και σε περίπτωση νίκης την πρωθυπουργοποίηση του Σοφούλη και εκλογή καθαρά υπουργικού συμβουλίου της αρεσκείας του με δέσμευση για στήριξη 4 ετών.

Το ΚΚΕ, μαζί με άλλα κόμματα του κέντρου, απείχε στις 31 Μαρτίου από τις εκλογές του 1946, ενώ συμμετείχε κανονικά στο δημοψήφισμα της 1 Σεπτεμβρίου για την επιστροφή του Βασιλιά, το οποίο θεωρήθηκε κατά τους επικριτές του νομιμοποίηση της ανώμαλης εσωτερικής κατάστασης της χώρας. Επιπλέον με πρωτοβουλία του Ζαχαριάδη διοργανώθηκαν ιδιότυπα δημόσια debate με τροτσκιστικά κόμματα τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1946.


ΙΙ. Προς τον εμφύλιο

Στις παραμονές των εκλογών ο Ζαχαριάδης πήγε στο εξωτερικό όπου άρχισε επαφές για τη διερεύνηση του ένοπλου αγώνα, με ενδιάμεσο σταθμό τη Θεσσαλονίκη, από όπου φαίνεται ότι έδωσε την εντολή για το χτύπημα στο Λιτόχωρο την μέρα των εκλογών, το οποίο ιστορικά θεωρείται ως η έναρξη του εμφυλίου. Στη Μόσχα, οι ηγέτες της ΕΣΣΔ του έκαναν κριτική για την αποχή στις εκλογές ενώ ο ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας Τίτο ήταν ενθαρρυντικός για την δημιουργία ένοπλου κινήματος.

Σύμφωνα με τη μια πλευρά των ιστορικών η άκαμπτη λενινιστική προσωπικότητα του Νίκου Ζαχαριάδη ήθελε μόνο το αποτέλεσμα της κατάληψης της εξουσίας και της μετάβασης στο σοσιαλισμό(..) όλα τα άλλα ήταν ζήτημα τακτικής ενώ άλλη πλευρά των ιστορικών αναφέρει ότι ο Ζαχαριάδης και η γενική στρατηγική του ΚΚΕπροσπάθησε να συμβιβαστεί με τη δεδομένη πραγματικότητα.


ΙΙΙ. Στον Εμφύλιο πόλεμο

Μετά την κηδεία του δολοφονημένου Γιάννη Ζέβγου, αναπληρωματικού μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1947 ο Ζαχαριάδης κατέφυγε μυστικά στη Γιουγκοσλαβία στις αρχές Απριλίου, από όπου συμμετείχε στη διεύθυνση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1946-1949). Σε όλη την περίοδο του εμφυλίου, η ηγεσία του ΚΚΕ, πρότεινε πολλάκις ανακωχή.

Στην 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ 30-31 Ιανουαρίου του 1949 αποφασίστηκε η αλλαγή του χαρακτήρα της επανάστασης σε σοσιαλιστική και η πλήρης εθνική αποκατάσταση των Σλαβομακεδόνων. Επίσης η Ολομέλεια αυτή καθαίρεσε από αρχηγό του ΔΣΕ τον Μάρκο Βαφειάδη και τον διέγραψε από το ΚΚΕ ενώ παράλληλα, απάλλαξε τη Χρύσα Χατζηβασιλείου από τα καθήκοντά της για λόγους υγείας. Παράλληλα ψήφισε την εισήγηση του Ζαχαριάδη περί της έντασης της προσπάθειας του ΔΣΕ μέχρι την τελική νίκη που δεν θα αργήσει γιατί "ο μοναρχοφασιμός παραδέρνει μέσα σε ολόπλευρη κρίση και θα συντριβεί, οπότε το κόμμα θα αρχίσει χωρίς καθυστέρηση τη σοσιαλιστική οικοδόμηση της χώρας".

Μετά την ήττα του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1949 υποχώρησε μαζί με τους μαχητές και τα στελέχη στις σοσιαλιστικές χώρες.

Υπόθεση Βαφειάδη
Ο αρχηγός του ΔΣΕ, Μάρκος Βαφειάδης, το φθινόπωρο του 1948 απευθύνθηκε με δύο επιστολές προς το ΚΚΣΕ για να εκφράσει τη διαφωνία του με τη πολιτική του ΚΚΕ. Η πρώτη επιστολή είναι γνωστή ως η οπορτουνιστική πλατφόρμα του Μ.Βαφειάδη στην οποία γίνεται κριτική στην θεωρούμενη ανυπαρξία εσωκομματικής δημοκρατίας, στην καθυστέρηση του ένοπλου αγώνα, στην αποχή των εκλογών του 46, στην συμμετοχή στο δημοψήφισμα μετά από λίγους μήνες σε χειρότερες συνθήκες και όσον αφορά τη τύχη του ΔΣΕ ο Βαφειάδης ζητούσε τη διαμόρφωση στρατού με καθαρά παρτιζάνικη λογική. Η δεύτερη επιστολή είναι αδημοσίευτη, αλλά ο ίδιος ο Βαφειάδης αναφέρθηκε σε αυτή το 1950 και είπε ότι μεταξύ άλλων χαρακτήριζε τον Ζαχαριάδη ως πράκτορα του εχθρού μέσα στις γραμμές του ΚΚΕ, πεποίθηση που είχε ως το τέλος της ζωής του. Με απόφαση του Πολιτικού Γραφείου στις 15 Νοεμβρίου 1948 ο Βαφειάδης καθαιρέθηκε από την ηγεσία του ΔΣΕ την οποία και ανέλαβε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης.

Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, σε συνάντηση του Ζαχαριάδη με τον Στάλιν (Βλ. Στάλιν ΕΔΩ) και άλλους κομμουνιστές ηγέτες οι κατηγορίες από το δεύτερο γράμμα ξαναναφέρθηκαν. Αντίθετα άλλα πρώην στελέχη του ΚΚΕ όπως ο Βασίλης Νεφελούδης μεταπολεμικά θα χαρακτηρίσουν τον Ζαχαριάδη πράκτορα με το βαθμό του ταγματάρχη των μυστικών υπηρεσιών της ΕΣΣΔ.


IV. Ήττα και εξορία

Αν και ο ΔΣΕ έπαυσε ουσιαστικά να υπάρχει στην Ελλάδα, ο Ζαχαριάδης επέμενε στην λεκτική άρνηση της ήττας και κρατούσε τους μαχητές του Δημοκρατικού στρατού στις σοσιαλιστικές χώρες με το "όπλο παρά πόδα" και σε στρατιωτική εκγρήγορση. Παρόλα αυτά η πολιτική του ΚΚΕ εντός της Ελλάδας ήταν η δημιουργία πολιτικών αριστερών μετώπων η οποία γινόταν σε πολύ δύσκολες συνθήκες.

1. Υπόθεση Πλουμπίδη και Μπελογιάννη
Στην Αθήνα υπήρχαν δύο παράνομοι μηχανισμοί του ΚΚΕ, στον έναν ήταν υπεύθυνος ο παλαίμαχος κομμουνιστής Νίκος Πλουμπίδης, ενώ στο άλλο το στέλεχος της ΕΠΟΝ Σταύρος Κασσιμάτης και πραγματοποιούνταν συνεχώς συλλήψεις και εκτελέσεις των λίγων (περίπου 150 με 450) κομμουνιστών που δρούσαν ενεργά στην Αθήνα, όπως για παράδειγμα η σύλληψη του μέλους του Πολιτικού Γραφείου Στέργιου Αναστασιάδη και των βοηθών του. Ο υπεύθυνος των ασυρμάτων Νίκος Βαβούδης έστελνε αναφορές ότι υπήρχαν χαφιέδες στον παράνομο μηχανισμό. Λόγω φόβου, κακής συνεννόησης αλλά και διαφορετικού πολιτικού υποβάθρου διατυπώνονταν διαφορετικές πολιτικές από τους δυο μηχανισμούς, καθώς και υπήρχε αμοιβαία καχυποψία λόγω των συνεχιζόμενων συλλήψεων. Μετά την σύλληψη Μπελογιάννη (Βλ. Μπελογιάννης ΕΔΩ) ο δεύτερος μηχανισμός καθώς και ο Βαβούδης, διατυπώνανε υποψίες περί προδοσίας του Πλουμπίδη, ενώ και η Έλλη Παππά (Βλ. Έλλη Παππά ΕΔΩ) είχε διατυπώσει ερωτηματικά για τη δράση του αν και τον υπερασπιζόταν. Τελικώς ο Πλουμπίδης καταγγέλθηκε ως χαφιές και ενώ εκτελέστηκε, διατυπώθηκε ότι έφυγε στο εξωτερικό με τα αργύρια της προδοσίας. Η χαφιεδολογία του Πλουμπίδη έχει αναφερθεί ότι έγινε για προσωπικούς και πολιτικούς λόγους καθώς ο Πλουμπίδης ήταν αντίθετος με τη συμμετοχή του ΚΚΕ στον πόλεμο του 1940 και είχε καταγγείλει το πρώτο γράμμα του Ζαχαριάδη ως πλαστό, αντίθετος με την υποχωρητικότητα του ΚΚΕ προς τους Βρετανούς την περίοδο της Κατοχής με την συμφωνία της Καζέρτας, αντίθετος με την μη γενίκευση των μαχών στα Δεκεμβριανά σε όλη την Ελλάδα, ενώ δεν συμφώνησε με την αποχή του 1946 και την ολίσθηση στον Εμφύλιο, παράλληλα με την επιστροφή του Ζαχαριάδη από το Νταχάου είχε ζητήσει να αναφέρει τα πεπραγμένα του στις Γερμανικές φυλακές ενώ ο Ζαχαριάδης κατηγορήθηκε από στελέχη της Αριστεράς ότι για εσωκομματικούς λόγους χρειαζόταν να αναδείξει έναν μάρτυρα και ένα προδότη.

2. Διαχείριση της ήττας
Αν και οι επικρίσεις εναντίον της ηγεσίας του Ζαχαριάδη είχαν ξεκινήσει αρκετά πιο πριν, μετά την ήττα εντάθηκαν και ο Ζαχαριάδης επικρίθηκε από στελέχη του ΚΚΕ για τη τακτική που ακολούθησε. Ο Ζαχαριάδης δικαιολόγησε την ήττα του ΔΣΕ βάσει του "πισώπλατου μαχαιρώματος" του Τίτο και δικαιολόγησε τις επιλογές του, ενώ ανώτατα στελέχη του ΚΚΕ όπως ο Κώστας Καραγιώργης, Μήτσος Παρτσαλίδης απευθύνονταν με επιστολές στο ΚΚΣΕ και έδειξαν ως υπεύθυνο της ήττας τον Ζαχαριάδη, ανάλογη κριτική γινόταν και από άλλα στελέχη εντός του ΚΚΕ και η οποία κατέληξε σε διαγραφές αυτών των στελεχών.

3. Αποκαθήλωση
Το 1956, ως αποτέλεσμα και της αποσταλινοποίησης στην ΕΣΣΔ και μετά από παρέμβαση του ΚΚΣΕ και άλλων κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων της ανατολικής Ευρώπης στην 6η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ, καθαιρέθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ ως «σεχταριστής».

4. 7η Πλατιά Ολομέλεια
Η 7η Πλατιά Ολομέλεια καθαίρεσε από μέλος του ΚΚΕ τον Ζαχαριάδη ως αντικομματικό, φραξιονιστικό, αντιδιεθνιστικό, εχθρικό στοιχείο, ενώ έγινε μνεία στην υπόθεση Γουσόπουλου, ενός στελέχους του ΚΚΕ, που πήγε στην Ελλάδα, πιάστηκε και έσπασε από την ασφάλεια, αλλά στην επιστροφή του στην ΕΣΣΔ το ανάφερε στον Ζαχαριάδη και αυτός του πρότεινε να παίξει το ρόλο του διπλού πράκτορα. Παράλληλα, έγινε κριτική για τις εκτελέσεις μαχητών στο Μπούλκες, καθώς και για ανάλογα γεγονότα στην 7η Μεραρχία του ΔΣΕ. Πολιτικά του χρέωνε ότι δικαιώνε την επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα το 1945, ενώ ότι με την αποχή οδηγούνταν η χώρα στον εμφύλιο. Επιπλέον, του χρέωσε σοβινισμό για το θέμα της Βόρειας Αλβανίας, καθώς και την απομόνωση του ΚΚΕ για το σύνθημα του κρατικού αποχωρισμού των Σλαβομακεδόνων. Τέλος, του χρέωνε εσωκομματικό ανώμαλο καθεστώς.

Εξορίστηκε αρχικά στο Μποροβίτσι, της ΕΣΣΔ, κοντά στο Νόβγκοροντ, όπου μέχρι το 1962 εργάστηκε σε δασική επιχείρηση, συνεχίζοντας την πολιτική του δραστηριότητα και τις επαφές με τα διαγραμμένα μέλη του ΚΚΕ. Τότε ζήτησε από την Ελληνική Πρεσβεία στη Μόσχα να γυρίσει στην Ελλάδα για να αναλάβει την ευθύνη της πολιτικής του ΚΚΕ κατά τον εμφύλιο πόλεμο, αλλά εκτοπίστηκε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας.

5. Στο Σουργκούτ
Στο Σουργκούτ, ο Ζαχαριάδης, ζώντας με το ψευδώνυμο Νικολάι Νικολάγιεβιτς Νικολάγιεφ, προέβη σε 3 απεργίες πείνας ζητώντας την αποκατάσταση της φήμης του και την απελευθέρωσή του. Ο Ζαχαριάδης στην εξορία έγραψε γράμματα ενάντια στον Μάο. Τα γράμματα αυτά από μερικούς οπαδούς του Μάο και του Ζαχαριάδη θεωρήθηκαν πλαστά, αν και στο τέλος οδήγησαν σε διάσπαση των εναπομεινάντων οπαδών του. Ως διαμαρτυρία στις συνθήκες εξορίας του, ο Ζαχαριάδης, έχοντας ταλαιπωρηθεί από αλλεπάλληλες απεργίες πείνας, απείλησε ότι, αν δεν αλλάξουν τα περιοριστικά μέτρα εναντίον του (εξορία, μη ελεύθερη διακίνηση, αναχώρηση από την ΕΣΣΔ), θα αυτοκτονούσε, όπως και τελικά έπραξε.

Σήμερα, ύστερα απόλα αφτά, δηλώνω ότι αν δεν αρθούν ΟΛΑ τα μέτρα περιορισμού, εξορίας, στέρησης ελευθε­ρίας μετακίνησης και αναχώρησης απτή Σοβ. Ένωση κτλ. κτλ. που ε­φαρμόζονται ενάντιά μου, τότε την 1η Αυγούστου 1973, σαν έκφραση έσχατης ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, θ’ αφτοκτονήσω. Αν υπάρξει απάντησή σας να μου μεταβιβαστεί μονάχα με το γιο μου Σηφάκο (Αλέξη).

Την 1η Αυγούστου του 1973 ανακοινώθηκε από την ΚΕ του ΚΚΕ ότι ο Ζαχαριάδης πέθανε από καρδιολογικά αίτια. Το 1989 ανακοινώθηκε νέα εκδοχή θανάτου του: η αυτοκτονία, η οποία αμφισβητήθηκε και αμφισβητείται από ορισμένους οπαδούς του Ζαχαριάδη. Η σορός του Νίκου Ζαχαριάδη μεταφέρθηκε στην Ελλάδα το 1991, με πρωτοβουλία της ΚΕ του ΚΚΕ.

V. Οικογενειακή κατάσταση

Ήταν παντρεμένος δυο φορές και είχε τρία παιδιά. Είχε παντρευτεί στη Μόσχα τη Μάνια Νοβάκοβα, Τσέχα κομμουνίστρια που δούλευε σαν γραμματέας στην Κομιντέρν, με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Κύρο και την Όλγα. Στην διάρκεια του εμφυλίου, παντρεύτηκε, σε τελετή με ιερέα του ΔΣΕ, τη Ρούλα Κουκούλου, μέλος του ΚΚΕ, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Ιωσήφ (Σήφη).

VI. Κομματική αποκατάσταση

Με την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, που έγινε τον Ιούλιο του 2011 με θέμα την ιστορία του Κόμματος για την περίοδο 1949-1968, ο ιστορικός γραμματέας του ΚΚΕ αποκαταστάθηκε και επίσημα. Εκδήλωση για την παρουσίαση της Απόφασης της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ (16 Ιουλίου 2011) και για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011, στις 11:30 το πρωί στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Η κομματική αποκατάσταση του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ έγινε 54 χρόνια μετά την διαγραφή του, με απόφαση της κεντρικής επιτροπής. Η απόφαση αυτή αναιρεί τις προηγούμενες αποφάσεις του κόμματος, που τον διέγραψαν με τους χαρακτηρισμούς «πράκτορας του ταξικού εχθρού», «εχθρός του Κόμματος και του Λαού». Το ΚΚΕ έδωσε στη δημοσιότητα στις 13/10/2014 απόσπασμα με ηχητικό απόσπασμα από μια ραδιοφωνική ομιλία του Ζαχαριάδη.

VII. Φάκελοι Ζαχαριάδη

Φάκελος με στοιχεία για τον Νίκο Ζαχαριάδη υπάρχει στην Ελλάδα και είναι απόρρητος μέχρι το 2029. Αντίστοιχοι απόρρητοι φάκελοι, υπάρχουν και στα "Αρχεία Σύγχρονης Ιστορίας" της Ρωσίας.

VIII. Είπαν για τον Νίκο Ζαχαριάδη

Η δυσκολία μαζί του ήταν μια: ήταν πολύ απαιτητικός, απελπιστικά απαιτητικός. Δε μου χάριζε ούτε τις Κυριακές, ούτε τις γιορτές. Δεν εύρισκα ώρα ν'ανασάνω.(...)Θυμάμαι κάποτε του είπα "έχε χάρη που δουλεύω για το κόμμα, για τον κοσμάκη αν δούλευα στα χωράφια του πατέρα σου θα τα μούτζωνα και θα έφευγα".

Πολύδωρος Δανιηλίδης ως μέλος της Περιφερειακής οργάνωσης Θεσσαλία με γραμματέα τον Ζαχαριάδη το 1925.
Ο Ζαχαριάδης έπλασε την ηγετική ομάδα κατ' ομοίωσή του. Έτσι, τόσο τα γενικά όσο και τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της ηγετικής ομάδας τα βρίσκουμε στην πιο καθαρή μορφή τους στο πρόσωπο του Ζαχαριάδη: επίλεκτος, εμπειριστής, απόδημος, αντιδιανοούμενος-αλλά περισσότερο διανοούμενος απ' όλους τους άλλους-υπερσυγκεντωτικός, αυτάρκης, περιχαρακωμένος στον εαυτό του, αγωνιστής και άφοβος όσο λίγοι. Το δόγμα, τόσο συνηθισμένο στις μέρες μας, ότι ο Ζαχαριάδης φταίει για όλα τα δύσμορφα χαρακτηριστικά του ΚΚΕ, ότι εισήγαγε ο ίδιος-η ΚΔ και ο Στάλιν-την προσωπολατρεία, δεν είναι παρά ένα δόγμα. Εφόσον σκέπτονται έτσι οι επίγονοι και σημερινοί του αντίπαλοι, τότε θα πρέπει να του αποδώσουν κι όλα τα καλά και μεγάλα του κομμουνιστικού κινήματος, πράγμα που δεν συνηθίζουν βέβαια.

Άγγελος Ελεφάντης
Ο Ζαχαριάδης ήταν ένας τριτοκοσμικός δικτάτορας με όλα τα χαρακτηριστικά. Δεν ήταν αυτόνομα φαινόμενα ο Τσαουσέσκου, Χότζα, Γιαρουζέλσκι, Χούζακ, Κιμ Ιλ Σουνγκ. Ο σταλινισμός για να στηριχθεί διεθνώς είχε ανάγκη από τέτοιους δικτατορίσκους. Ο Ζαχαριάδης ήταν κομμένος ακριβώς σε αυτό το πρότυπο.

Νίκος Μπελογιάννης (γιος του Μπελογιάννη)
Ποτέ δεν ήρθε να με πάρει από το αεροδρόμιο, ποτέ δεν με συνόδευσε στο σταθμό. Μόνο την τελευταία φορά βγήκε από το σπίτι και με χαιρέτησε. Ηξερε ότι δεν θα με ξαναδεί. Ποτέ δεν φίλησε κανέναν. Νομίζω ότι αγάπησε το κόμμα, τη μάνα του, τη Σοβιετική Ενωση.

Ιωσήφ Ζαχαριάδης, γιος του Νίκου Ζαχαριάδη.
Τον Νίκο τον Ζαχαριάδη τον γνώρισα το Σεπτ. του '26, όταν ήλθα από την εξορία. Ανήκε στην ομάδα των στελεχών που κατέβηκαν την περίοδο του 22-23 από την Κων/πολη στην Ελλάδα. Συνδέθηκα μαζί του στα 1927 όταν έρχομαι από την Κέρκυρα για να εγκατασταθώ στην Αθήνα. Είχα ήδη περάσει μια σκληρή δοκιμασία από τις αλλεπάληλες φυλακίσεις την περιόδο του 23-26 με επιστέγασμα την εξορία μου στους Φούρνους και την Ανάφη. Ήμουν άνεργος και αυτός μόλις είχε προσληφθεί σαν ειδικός γραμματέας στην Ένωση Ηλεκτρισμού. Τότε μόνος του και εντελώς αυθόρμητα μου προσέφερε την θέση του. Αυτό που λένε ότι ήταν όργανο του Χαϊτά είναι τελείως εσφαλμένο. Εγώ θα έλεγα ότι τότε μόλις είχε σχηματίσει κάτι σαν δικό του πυρήνα. Ήταν ένας ζωντανός άνθρωπος, ριψοκίνδυνος με χρυσή καρδιά για τους δικούς του όμως μόνον. Αν διαφωνούσες μαζί του χρησιμοποιούσε όλες τις δυνατές μεθόδους για να σε καταστρέψει.

Άγις Στίνας
Η ιδέα της κατάληψης της εξουσίας με έφοδο των πρωτοπόρων εργατών, ανεξάρτητα, από τους συσχετισμούς δυνάμεων, τους εθνικούς και τους διεθνείς όρους κ.λ.π ανταποκρινόταν στην υπεροψία του Ν. Ζαχαριάδη στην "επαναστατική" βιασύνη του και στον αδίστακτο τυχοδιωκτισμό του.

Βασίλης Νεφελούδης
Την ανάμνηση ενός συντρόφου ολοκληρωτικά δοσμένου στο κίνημα, στο οποίο αυτοί άνηκαν, με ξεχωριστές οργανωτικές ικανότητες, τολμηρού θαρραλέου πολλές φορές μέχρι τρέλας(για αυτό και όσοι ήταν στενά συνδεδεμένοι μαζί του του είχαν δώσει το παρατσούκλι ο "τρελός") που πάντα όταν χρειαζόταν, τους βοηθούσε στη δουλειά τους, στα προβλήματα τους.

Λευτέρης Αποστόλου, για τη δράση του Ζαχαριάδη πριν το 1931.
Έκανα να φύγω, όταν ο Ζαχαριάδης μου λέει: «μια στιγμή παρακαλώ», λέω ορίστε! Και με ρωτάει: «Αυτή τη στιγμή οι μαχητές, εδώ στο Αρχηγείο, και οι τραυματίες στο Αναρρωτήριο τρώνε πατάτες στο φούρνο με κρέας;» Του είπα όχι. Σήμερα έχουμε καρότο με κεχρί, τότε, μου λέει: «πάρε το ταψί και πήγαινέ το στο μαγειρείο και πέστους να το στείλουν στους τραυματίες, κι’ αν έχεις την καλοσύνη φέρε μου από το φαΐ που θα φάνε όλοι στο Αρχηγείο...». Πήρα το ταψί, πήγα στη θεία Αθηνά, της λέω πάρε το φαΐ σου πίσω. «Γιατί, μου λέει, δεν του άρεσε;». Του άρεσε της λέω αλλά μου είπε να του στείλεις φαΐ από το καζάνι και αυτό κι’ όλο το κρέας που περίσσεψε να πάει στους τραυματίες. Και η θεία μου λέει στα ποντιακά: «...αυτός πα ντο άρθεπος εν».

Νίκος Κυριακίδης (μαχητής του ΔΣΕ)
Ο Ζαχαριάδης ήταν θαυμαστής του Στάλιν. Τον αντέγραψε σε όλα, εκτός από την θηριωδία του. Στη περίοδο του εμφυλίου πολέμου μπορούσε να εξοντώσει όποιον ήθηλε, αλλά δεν εξόντωσε κανένα. Στη συμπεριφορά του ήταν βάναυσος, κυρίως σε ηγετικά στελέχη και μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. (..) Πραγματική αυτοκριτική δεν έκανε, φόρτωνε ευθύνες σε άλλους. Αυτή είναι η ουσία του σταλινικού στυλ καθοδήγησης.

Δημήτρης Βλαντάς, μέλος του Πολιτικού Γραφείου και υποστράτηγος του Δημοκρατικού Στρατού.
"Κομπλεξικός" χαρακτήρας, γιατί ο Ζαχαριάδης δεν μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα οτι η πιο ένδοξη σελίδα στην ιστορία του ΚΚΕ, η Εαμική Εθνική Αντίσταση, γράφτηκε δίχως τη δική του συμμετοχή. "Μεγαλομανία", γιατί ήθελε να αποδείξει πως αυτός, κάτω από πολύ δυσμενέστερες συνθήκες, θα οδηγούσε το λαϊκό κίνημα στη νίκη και το ΚΚΕ στην εξουσία.

Πάνος Δημητρίου, στέλεχος του ΚΚΕ.


ΠΗΓΗ: https://el.wikipedia.org/

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

"Για ανέργους να μιλούμε τώρα !..."

... στο μεταξύ οι άνεργοι σφαδάζουν ...
H φτώχεια καταμετρείται αλλά κρύβεται, η άνεση αδικαιολόγητη, σχεδόν αινιγματική, εμφανίζεται και προκαλεί ... το υπόλοιπο του πληθυσμού δίνει την εικόνα και εντύπωση ευζωίας ανέγγιχτης από την «κρίση»: Πολυτελή εστιατόρια κατάμεστα, οι καφετέριες σφύζουν από ξέγνοιαστη νεολαία, οι «μπουτίκ» πολυτελείας απτόητες, η ανανέωση του στόλου των ιδιωτικών αυτοκινήτων συνεχής και εντυπωσιακή ...
Crown of Thorns ♥:
Του Χρήστου Γιανναρά 

Π​​έντε χρόνια τώρα (από το 2012), ένα ποσοστό του πληθυσμού της Eλλάδας που ξεπερνάει το 25% των ικανών για εργασία είναι χωρίς δουλειά, άνεργοι. Eνα ποσοστό, περίπου 60%, των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται με καθυστερήσεις από 2 έως 15 μηνών. Eνα επίσης μεγάλο μέρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα εργάζονται ανασφάλιστοι. Oι αμοιβές εργασίας έχουν μειωθεί δραματικά, το κόστος των εντελώς αναγκαίων για την επιβίωση αγαθών και υπηρεσιών είναι απρόσιτο σε πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, η στέρηση και το μαρτύριο των ψυχολογικών της επιπτώσεων δεν προσεγγίζονται από τις στατιστικές.

Tην ίδια στιγμή το υπόλοιπο του πληθυσμού δίνει την εικόνα και εντύπωση ευζωίας ανέγγιχτης από την «κρίση»: Πολυτελή εστιατόρια κατάμεστα, οι καφετέριες σφύζουν από ξέγνοιαστη νεολαία, οι «μπουτίκ» πολυτελείας απτόητες, η ανανέωση του στόλου των ιδιωτικών αυτοκινήτων συνεχής και εντυπωσιακή. H φτώχεια καταμετρείται αλλά κρύβεται, η άνεση αδικαιολόγητη, σχεδόν αινιγματική, εμφανίζεται και προκαλεί.

Δεκάδες χιλιάδων ανθρώπων τρέφονται καθημερινά από τα συσσίτια των εκκλησιαστικών ενοριών, η αναμμένη θρυαλλίδα δεν πυροδοτεί την κοινωνική έκρηξη χάρη στην απρόσμενη θυσιαστική φιλαλληλία της πιο καταφρονεμένης (από την «προοδευτική» πολιτική και διανόηση) μερίδας των Eλλήνων.

H αγορά εργασίας έχει καταρρεύσει, έχουν χαθεί ίσως και δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Oι επενδύσεις παραμένουν επί χρόνια μηδενικές όσο το κράτος επιμένει να λεηλατεί με φόρους και να παγιδεύει στη γραφειοκρατία κάθε απόπειρα παραγωγικού εγχειρήματος. Kάποιες προβλέψεις τεχνοκρατών τεκμαίρουν ότι απαιτούνται περίπου είκοσι χρόνια για να ομαλοποιηθεί η αγορά εργασίας στην Eλλάδα.

H συμφορά της χρεοκοπίας, η οικονομική καταστροφή, ισοδυναμεί με τις συνέπειες σεισμού 8 Pίχτερ σε ολόκληρη τη χώρα ή με ξενική εχθρική εισβολή και κατοχή. Aν η χώρα δεν ήταν ήδη υπόδουλη στο κομματικό της σύστημα και στην επαχθή του απόφυση: τα λεγόμενα (κατ’ ευφημισμόν) Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης, η εφιαλτική συμφορά της ανεργίας, ο βραχνάς και πανικός των ανέργων και των οικογενειών τους, θα ήταν καθημερινό πρωτοσέλιδο και πρώτο θέμα στις τηλεοπτικές ειδήσεις, στα πέντε αυτά χρόνια.

Oχι βέβαια για να πληροφορείται η ελλαδική κοινωνία απλώς τα νούμερα (ποσοστά) των αυξομειούμενων θυμάτων του μεταμοντέρνου αυτού θανατικού ή εφιάλτη. Aλλά για να κατατίθενται στην κρίση των πολιτών, καθημερινά, έγνοια και καρπός μελέτης, έρευνας, συμπεράσματα σοφών, πολιτική μέριμνα και κοινωνική ευαισθησία για το τι μπορεί να γίνει. Σήμερα τα μόνα που συζητούνται, προβάλλονται στο εσωτερικό και παζαρεύονται με τους δανειστές, είναι κονδύλια που μπορούν να εξασφαλιστούν από περικοπές αφαιμαγμένων μισθών και συντάξεων και από αύξηση φόρων.

Πέντε χρόνια τώρα, το σοκ της χρεοκοπίας και καταστροφής, ο τρόμος από την κατακλυσμικά διογκούμενη ανεργία και τα αναρίθμητα λουκέτα στις επιχειρήσεις, το απτό φάσμα της πείνας και της τυφλής εξέγερσης των απελπισμένων, θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν αναγκάσει τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν στη ριζική ανασύσταση (κυριολεκτική «επανίδρυση») του κράτους: Στην πάταξη της γραφειοκρατίας, στην απόλυση των ρουσφετολογικά διορισμένων και παρασιτικά μισθοδοτούμενων και συνταξιοδοτούμενων κομματολακέδων. Στην επιβολή άτεγκτης αξιοκρατίας. Στην αμείλικτη κατάσχεση περιουσιών όσων καταλήστευσαν το κοινωνικό (δημόσιο) χρήμα ως εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου, όσων (πρωθυπουργών και υπουργών) υπέγραψαν τον εξωφρενικό, αυτοκτονικό υπερδανεισμό της χώρας.

Aλλά τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν την Eλλάδα στα πέντε χρόνια του εφιάλτη της ανεργίας (και η οργανική τους απόφυση: τα λεγόμενα MME) δεν νοιάζονται παρά μόνο για τη διάσωση του πελατειακού - κομματικού κράτους, τίποτε άλλο. Tο σπαραχτικό, φριχτό δράμα εκατομμυρίων συνανθρώπων τους: των ανέργων και των οικογενειών τους, δεν τους αγγίζει – μέχρι το τελευταίο λεπτό όταν διαχειρίζονται εξουσία, προσθέτουν χαριστικούς διορισμούς και μοιράζουν σε «ημέτερους» πόστα χρυσοφόρα. Aρρωστοι άνθρωποι, κατεστραμμένοι από την ιδιοτέλεια και την εξουσιολαγνεία.

Kάποιες γραφίδες, όσο ακόμα υπάρχουν, ας θυμίζουν, έστω κι αν ματαιοπονούν, ότι η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα. Oι συνταγές, φτιασιδωμένες «συνταγματικά», μπορούν και συντηρούν ακόμα και τυραννία, ολοκληρωτισμό, εφιαλτική απανθρωπία. Aποκλείουν την κοινωνία από το πολιτικό άθλημα.

Στην ελλαδική φτιασιδωμένη εκδοχή της συνταγματικής δημοκρατίας, δύο από τους σημερινούς κομματάρχες σε ρόλο μονομάχων (όπως απαιτεί το τηλεθέαμα), ο Aλέξης Tσίπρας και ο Kυριάκος Mητσοτάκης, είχαν από μία ο καθένας ευκαιρία να δείξουν, αν σαρκώνουν κάτι διαφορετικό και καινούργιο, ή αν είναι κόπιες (πιστή αναπαραγωγή) του νεκροφόρου παλιού:

H ευκαιρία του Aλέξη Tσίπρα ήταν στις 13 Iουλίου του 2015. Tότε που βγήκε από τη δεκαοκτάωρη συνεδρία του Γιουρογκρούπ έχοντας παραδοθεί άνευ όρων στις απαιτήσεις των «δανειστών» της χώρας – αντάλλαξε την παραμονή στο ευρώ με την παραίτηση από όλες τις προγραμματικές του επαγγελίες και τα πιστεύω του. Eκείνη τη μέρα το πολιτικά καινούργιο και διαφορετικό θα ήταν: ή να παραιτηθεί, αφού τον υποχρέωναν να αρνηθεί τον εαυτό του και τις αρχές του, ή να βγει και να εξηγήσει με λάμπουσα ειλικρίνεια στους πολίτες τη μεταστροφή του. Nαι, όταν παίρνουν όμηρο το παιδί σου και απειλούν να του κόβουν ένα - ένα τα δάχτυλα, τότε τα δίνεις όλα, δεν κάνεις το παλικάρι.

O Aλέξης Tσίπρας ούτε παραιτήθηκε ούτε εξηγήθηκε. Συμβιβάστηκε αυτονόητα και ξεκίνησε να οικοδομεί το δικό του πελατειακό κομματικό κράτος. Ως και τη θητεία Φωτόπουλου ανανέωσε.

H ευκαιρία του Kυριάκου Mητσοτάκη ήταν στις 15 Aπριλίου του 2016: όταν ήρθε για ψήφιση στη Bουλή η πρόταση για τη σύσταση Eξεταστικής Eπιτροπής που θα ελέγξει τα δάνεια των κομμάτων και των MME. Tο πολιτικά καινούργιο και διαφορετικό εκείνη τη μέρα θα ήταν: να τολμήσει ο κ. Mητσοτάκης την αίτηση συγγνώμης από τον λαο για τη φρενίτιδα της οικονομικής κραιπάλης και εκφαυλισμού στο κόμμα του, καταθέτοντας προσωπικές εγγυήσεις και δεσμεύσεις για κάθαρση και νέμεση με τις οποίες θα συναρτήσει την ηγεσία του. Δεν μπορούσε να αποφύγει την πρόταση ελέγχου, αλλά ήταν θλιβερός στην εξυπναδίστικη ρητορική του, στην αποποίηση και της ελάχιστης τόλμης για το καινούργιο και την ειλικρίνεια.

Στο μεταξύ οι άνεργοι σφαδάζουν.

Έντυπη
Η Καθημερινή


ΠΗΓΗ: http://www.palmografos.com/

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Α, αυτό είναι δύσκολο "θαύμα" ...

Ευλογημένα τα θύματα, ευλογημένοι κι οι θύτες ...
Ο Πάπας – συναντά και ευλογεί τους ηγέτες των κρατών που βομβαρδίζουν τη Μέση Ανατολή και μετά συναντά και τα θύματά τους, τα οποία ευλογεί επίσης, αυτό συνιστά μια πολύ βολική εκδοχή του «αγαπάτε αλλήλους» για όσους βομβαρδίζουν…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ουδείς αμφιβάλλει για τον υψηλό συμβολισμό της επίσκεψης του Πάπα στη Λέσβο αλλά και για την ακόμα υψηλότερη επικοινωνιακή προβολή της.

Οι συμβολισμοί, όμως, δεν είναι πάντα μονής κατεύθυνσης. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να πει κανείς ότι όταν κάποιος – όπως ο Πάπαςσυναντά και ευλογεί τους ηγέτες των κρατών που βομβαρδίζουν τη Μέση Ανατολή και μετά συναντά και τα θύματά τους, τα οποία ευλογεί επίσης, αυτό συνιστά μια πολύ βολική εκδοχή του «αγαπάτε αλλήλους» για όσους βομβαρδίζουν…

Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να ερμηνευτεί και η σκηνή με τις ελιές και το ψωμί στα κοντέινερς. Όσο χριστιανικού συμβολισμού θα μπορούσε να εκληφθεί αυτή η εικόνα, άλλο τόσο έχουν δικαίωμα να ακουστούν και οι άλλοι. Εκείνοι που λένε ότι το να χρησιμοποιείς τους πρόσφυγες που πέρασαν το χειμώνα στις λάσπες ως φόντο μιας ταπεινότητας που όταν σβήσουν οι κάμερες επιστρέφει στα μέγαρά της για να αποτελέσει την «δεξιά του Κυρίου» ιμπεριαλιστικών και φασιστικών καθεστώτων, αυτό δεν συνιστά χριστιανισμό, αλλά φαρισαϊσμό…

Σε κάθε περίπτωση, οι πρόσφυγες στη Λέσβο, την Ειδομένη, το Ελληνικό, αλλά και η εικόνα του 22% των Ελλήνων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης ένδειας, δεν είναι παρά εικόνες ενός σάπιου κόσμου. Του κόσμου που δεν αρμόζει στον άνθρωπο. Ενός κόσμου που οι αρμοί οικοδόμησης του καθόλου άσχετοι δεν είναι με την Εκκλησία ως σύστημα εξουσίας.

Επειδή, μάλιστα, με αφορμή την επίσκεψη του Πάπα, δεν έλειψε ούτε το υμνολόγιο, ούτε η απίθανη υποκρισία για την «ωραιοποίηση» του ρόλου της Καθολικής Εκκλησίας ως βασικού πυλώνα του συστήματος εξουσίας που έχει εγκαθιδρυθεί στον κόσμο, και παρά το γεγονός ότι έχει πέσει τόση στάχτη στα μάτια με συνέπεια να χρειαστεί πολλή προσπάθεια και αρκετός χρόνος για να κατακαθίσει η αχλή του διαχρονικού ψεύδους και για να ερμηνευτούν σωστά τα λόγια του Ντοστογιέφσκι, εντούτοις ας τα θυμηθούμε:

Στο έργο του «Αδελφοί Καραμαζόφ», περιγράφοντας με μαεστρία το ρόλο της Εκκλησίας, βάζει τον ιεροεξεταστή να απευθύνεται στον Χριστό και να του λέει: «Αυτό κάναμε. Διορθώσαμε το έργο Σου...».

Σε αυτό το «έργο», της… «διόρθωσης» του ανθρωπιστικού μηνύματος του χριστιανισμού, ο Πάπας (κάθε Πάπας, πέρα από το πρόσωπο) έχει διαχρονικά τη δική του «συμβολή». Για παράδειγμα:
Ήταν ο προκάτοχος του σημερινού Πάπα, ο Ράτσινγκερ, για τον οποίο τα διεθνή ΜΜΕ έγραφαν: «Ο Πάπας κήρυξε πόλεμο στο χρήμα». Αλλά στο πλαίσιο εκείνου του… ανένδοτου, ουδέποτε μπήκε λουκέτο στην περίφημη «Τράπεζα του Βατικανού». Την ιδρυθείσα επί Μουσολίνι . Την εμφανιζόμενη να εμπλέκεται με χίλια νήματα με τη διαφθορά και τη μαφία. Την κατέχουσα δισεκατομμύρια σε ακίνητη περιουσία ανά τον κόσμο, σε χρυσό, σε αρχαιολογικούς θησαυρούς κλπ.

Τέτοια «θαύματα», προφανώς, δεν γίνονται. Είναι μάλλον πιο… οικονομικό να οργανώνεται κατά καιρούς μια... καλή «εξομολόγηση» των ιθυνόντων της Τράπεζας, ώστε να τηρείται πλήρως και το τελετουργικό για την «άφεση των αμαρτιών» τους...
Ήταν ο προηγούμενος από τον Ράτσινγκερ, ο περίφημος Βοϊτίλα, που ουδείς αμφέβαλε ποτέ ότι ανάμεσα στους λόγους της ανάδειξής του στον παπικό θρόνο – λίγες βδομάδες αφότου είχε ηττηθεί από τον προκάτοχό του που πέθανε αιφνιδίως και έμεινε στον θρόνο μόνο για μερικές μέρες… - δέσποζε ο εξής: Ο αντικομμουνισμός του. Επρόκειτο για «θεϊκό» λόγο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Βοϊτίλα ήταν (όλως τυχαίως) Πολωνός, ο πρώτος μη Ιταλός Πάπας μετά από 455 χρόνια, σε μια περίοδο έξαρσης του ψυχρού πολέμου και με την Πολωνία να θεωρείται ο αδύναμος κρίκος του τότε σοσιαλιστικού στρατοπέδου.

Ο Βοϊτίλα τίμησε τις προσδοκίες των υποστηρικτών του, προσανατόλισε το Βατικανό σε ρόλο «δεξιού βραχίονα» της Δύσης στη μάχη της ενάντια στον «άθεο κομμουνισμό». Μέχρι που πήρε και τα εύσημα του Γκορμπατσόφ που δήλωνε το 2005 ότι «χωρίς αυτόν δε θα είχε υπάρξει το τέλος του κομμουνισμού». ..

Στο πλαίσιο της «διόρθωσης» του κόσμου και της συμβολής της παπικής εξουσίας σε αυτό, αξίζει να θυμηθούμε ότι ήταν ο πάπας Ιωάννης - Παύλος ο Β΄ που είχε τη δική του συμβολή στις εξελίξεις και στη γειτονιά μας καθώς :
  • ήταν από τους πρώτους που έθεσε το θέμα της «Μεγάλης Αλβανίας» (Μάρκο Αουρέλιο Ριβέλι, «Ο αρχιεπίσκοπος της γενοκτονίας», εκδόσεις Προσκήνιο),
  • το 1991 έθεσε το ...Θεό στην υπηρεσία της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίζοντας την Κροατία πριν ακόμα κι από την ΕΕ (ο.π.),
  • το 1995 προσκαλούσε το ΝΑΤΟ να πράξει το «αναγκαίο» (σ.σ.: βομβαρδισμούς) και
  • το 1998, από το Ζάγκρεμπ όπου και ανακήρυξε «Άγιο» τον καρδινάλιο Στέπινατς, τον τιποτένιο συνεργάτη των χιτλερικών και γνωστό στην ιστορία ως «Αρχιεπίσκοπο της γενοκτονίας», ζητούσε την «επίλυση» (ο.π) του προβλήματος στο Κόσσοβο.

Η «επίλυση» ήρθε ένα χρόνο αργότερα με τον ανελέητο ΝΑΤΟϊκό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας...

Θα πει κανείς ότι «αυτά είναι παλιά». Ότι από την εποχή που
  • ο «Άγιος» Καρλομάγνος διακήρυττε ότι «αποστολή μου είναι να υπερασπιστώ με τα όπλα και με τη βοήθεια του Θεού την Αγία Εκκλησία, προς τα έξω για τη συντριβή των απίστων, στο εσωτερικό για τη διάδοση της Καθολικής πίστης»,
  • από τις θηριωδίες των «πιστών σταυροφόρων», από το κάψιμο των «απαγορευμένων βιβλίων» και την Ιερά Εξέταση που στην πυρά της έγιναν παρανάλωμα από το 1542 δεκάδες εκατομμύρια «αιρετικοί» (Σωτήρης Οικονόμου, «Θρησκευτικός Λόγος», εκδόσεις ΔΙΟΝ).
  • από την εκδοθείσα στα 1900 εγκύκλιο του πάπα Λέοντα ΙΓ΄ που έλεγε: «Είναι εντελώς απαράδεκτο να ενισχύσουμε, να υπερασπιζόμαστε ή να επιτρέψουμε την ελευθερία της σκέψης, του λόγου, των γραφομένων (...) σαν να ήταν δικαιώματα δοσμένα στους ανθρώπους απ' τη φύση» (Λιλή Ζωγράφου, «Αντιγνώση, τα δεκανίκια του καπιταλισμού», εκδόσεις Αλεξάνδρεια )
  • από την περίοδο που ο πάπας θα ξεκαθαρίσει απευθυνόμενος προς όλο τον κόσμο: «Ο Μουσολίνι είναι απεσταλμένος της Θείας Πρόνοιας» (ο.π.) ενώ αργότερα ο πάπας Πίος ο ΙΒ΄ εξηγούσε ως εξής τη φιλοναζιστική στάση του Βατικανού: «Πού ξέρεις, μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο η Γερμανία»...
  • από την μετά τον πόλεμο περίοδο που «το Βατικανό προστάτεψε τους παλιούς ναζιστές και ανάμεσά τους πολλούς δολοφόνους και κατάφερε με εκκλησιαστική βοήθεια να τους φυγαδεύσει κρυφά στη Νότιο Αμερική» ενώ επίσης στήριξε κάθε αιμοσταγή και αμερικανοκίνητη δικτατορία στην περιοχή («Θρησκευτικός Λόγος», εκδόσεις ΔΙΟΝ, ο.π.), και
  • από την εποχή που η Αγία Έδρα, το 1949, προέβη σε επίσημο αφορισμό όλων των κομμουνιστών ανά την υφήλιο,
ότι το διάστημα που μεσολάβησε οδήγησε στην «συγχώρεση» ή έστω την… παραγραφή των «αμαρτιών».

Ακόμα κι αν είναι έτσι – που δεν είναι - υπάρχουν γεγονότα τόσο πρόσφατα που δεν εμπίπτουν σε καμία διαδικασία παραγραφής. Για παράδειγμα:
  • Ο Ράτσινγκερ, ο προκάτοχος του επισκέπτη μας Φραγκίσκου, ήταν ό,τι πιο «μαύρο» θα μπορούσε να εκλέξει το κονκλάβιο. Ήταν ο άνθρωπος στον οποίο ο Βοϊτίλα ανέθεσε - μεταξύ άλλων - να τσακίσει το κίνημα της «θεολογίας της απελευθέρωσης », δηλαδή το κίνημα για μια Εκκλησία κοντά στο λαό και τους αγώνες του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και του Τρίτου Κόσμου. Για να το πετύχει αυτό ο Βοϊτίλα άνοιξε τις πόρτες της ιεραρχίας στην παραεκκλησιαστική οργάνωση «Opus Dei» και αναβάθμισε τη λεγόμενη «Ιερά Σύνοδο για τη διδασκαλία της πίστης», υπηρεσία του Βατικανού που θεωρείται ο «κληρονόμος» της Ιεράς Εξέτασης. Επικεφαλής αυτής της σύγχρονης Ιεράς Εξέτασης, ο πάπας Παύλος ο Β' διόρισε τον διάδοχό του, τον Γιόζεφ Ράτσινγκερ.

Η αποστολή του Ράτσινγκερ από το 1983 ήταν πολύ «λεπτή»: Να «εξοντώσει» όχι μόνο τους επισκόπους που είχαν ταχθεί με τις λαϊκές επαναστάσεις και τα λαϊκά κινήματα στη Λατινική Αμερική («έργο» που έφερε σε πέρας σε Σαλβαδόρ, Νικαράγουα, Χιλή κ.ά.), αλλά και τον «ιδρυτή» της «θεολογίας της απελευθέρωσης», τον θεολόγο και κοινωνικό επιστήμονα Γκουστάβο Γκουτιέρες, από το Περού.

Στον Γκουτιέρες ανακοινώθηκε το 1998 ότι η Ιερά Σύνοδος υπό τον Ράτσινγκερ συνέχιζε να διατηρεί το έργο του για τη «θεολογία της απελευθέρωσης» σε καθεστώς (ιεράς) «εξέτασης».

Από το χέρι του Ράτσινγκερ, επίσης, είναι γραμμένο και το κείμενο του Βατικανού, από το 1984, με το οποίο το κίνημα της «θεολογίας της απελευθέρωσης », δηλαδή το κίνημα υπέρ των φτωχών και καταπιεσμένων, καταδικάζεται από τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία σαν «μαρξιστική αίρεση»...

  • Εξίσου πρόσφατη, μόλις το 2010, είναι η κατάθεση που έδωσε ενώπιον του δικαστηρίου ο σημερινός Πάπας, απαντώντας στις κατηγορίες για τη σχέση του με τη δικτατορία στην Αργεντινή και για τα χιλιάδες θύματα, εκείνου του «βρόμικου πολέμου» των δολοφονιών και των απαγωγών – μεταξύ των οποίων και ιερωμένοι - που πραγματοποίησε το αιμοσταγές καθεστώς του στρατηγού Βιντέλα.
Ο Πάπας, κατά κόσμον Μπεργκόλιο, προκαθήμενος τότε της Καθολικής Εκκλησίας στην Αργεντινή, δήλωσε ότι είχε άγνοια για όλα όσα του απέδιδαν, ισχυριζόμενος ότιπληροφορήθηκε για τα βασανιστήρια «πολύ αργότερα». Πάλι καλά που δεν είπε ότι «τότε διάβαζε»…

Ωστόσο οι ηρωικές μανάδες της Αργεντινής, οι μανάδες της Πλατείας του Μάη (Plaza del Mayo), που διαδηλώνουν για τις δολοφονίες των παιδιών τους για δεκαετίες, έχουν άλλη άποψη. 

Ήδη από το 2007, οι μανάδες καταγγέλλουν τον Φραγκίσκο για τη στάση του επί χούντας. Το ίδιο και ο αντάρτης παπάς Don Vitaliano della Sala που έχει δημοσιοποιήσει στοιχεία, μιλώντας για συνεργασία του Φραγκίσκου, τότε αρχιεπισκόπου Αργεντινής, με την χούντα του Βιντέλα (Νίκος Κλειτσίκας, http://www.press-gr.com/2016/04/blog-post_5590.html).

Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα πως βλέπει κανείς τα πράγματα, αν δηλαδή τέτοιες επισκέψεις έχουν ειλικρινή χαρακτήρα ή αποτελούν ένα επικοινωνιακό εργαλείο στην υπηρεσία της βιτρίνας πασών των εξουσιών και των Εκκλησιών, θα το επαναλάβουμε:

Πάνω και πέρα από τους συμβολισμούς, υπάρχει η ουσία.

Και η ουσία είναι ότι στην Ελλάδα παραμένουν εγκλωβισμένοι πάνω από 50.000 άνθρωποι.

Η ουσία είναι ότι τελεί εν ισχύι μια εμετική, ρατσιστική απόφαση της ΕΕ ,τόσο στο εσωτερικό της όσο και με την Τουρκία, που αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες με όρους «τόσα γρόσια το κεφάλι».

Η ουσία είναι ότι την ίδια μέρα που ο Πάπας πήρε μαζί του 12 ανθρώπους από τη Λέσβο με κατεύθυνση το Βατικανό, πάνω από 30.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν το Χαλέπι παίρνοντας το δρόμο της προσφυγιάς λόγω της συνέχισης του πολέμου στη Συρία.

Η ουσία είναι αυτή που αναδύεται από το εξαιρετικό σκίτσο: 

«Θαύματα», όπως το τέλος του πολέμου, δεν γίνονται ούτε με ευχές, ούτε με παρακάλια.

Νίκος Μπογιόπουλος

ΠΗΓΗ: http://www.enikos.gr/

Στερεά ύλη στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ... τα πάντα είναι ενέργεια ...

Τα πάντα είναι ενέργεια, ακόμη και εσείς. 
Το μόνο που είστε είναι ενέργεια, και όταν αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας με αυτό τον τρόπο, ως ένα σχεδόν «πνευματικό» ον ανέγγιχτο από τον χώρο και το χρόνο, και χωρίς περιορισμούς από ένα φαινομενικά φυσικό σώμα, τα εμπόδια μέσα σας θα αρχίσουν να διαλύονται.
Beautiful!!:

Η στερεά ύλη όπως συμβατικά την καταλαβαίνουμε δεν υπάρχει στο σύμπαν. Διότι όλα τα σωματίδια είναι απλώς δονήσεις της ενέργειας. Ακόμη και τα άτομα που σχηματίζουν τα αντικείμενα και τις ουσίες που αποκαλούμε στερεά στην πραγματικότητα αποτελούνται από 99,99999% κενό χώρο.

Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως τον φυσικό, υλικό μας κόσμο, στην πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτό. Αυτό έχει αποδειχθεί επανειλημμένα από πολλούς νομπελίστες φυσικούς (μεταξύ πολλών άλλων επιστημόνων από όλον τον κόσμο), μεταξύ των οποίων και ο Niels Bohr, Δανός φυσικός ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην κατανόηση της ατομικής δομής και της κβαντικής θεωρίας.
“Αν η κβαντομηχανική δεν σας έχει βαθύτατα συγκλονίσει, δεν την έχετε καταλάβει ακόμα. Ό,τι ονομάζουμε πραγματικό αποτελείται από πράγματα που δεν μπορεί να θεωρούνται ως πραγματικά.”- Niels Bohr
Τα πάντα είναι ενέργεια, ακόμη και εσείς. Το μόνο που είστε είναι ενέργεια, και όταν αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας με αυτό τον τρόπο, ως ένα σχεδόν «πνευματικό» ον ανέγγιχτο από τον χώρο και το χρόνο, και χωρίς περιορισμούς από ένα φαινομενικά φυσικό σώμα, τα εμπόδια μέσα σας θα αρχίσουν να διαλύονται. Ένας πολύ καλός τρόπος για να βοηθηθείτε να επιτύχετε αυτά τα επίπεδα της αντίληψης είναι μέσω του διαλογισμού και του αυτο-στοχασμού.
maxresdefault
Τα άτομα που απαρτίζουν το σώμα σας δονούνται συνεχώς σε πολύ γρήγορο ρυθμό ή «συχνότητα».

Αν είστε σε μια θετική κατάσταση του νου, τότε δονείστε σε πολύ υψηλή συχνότητα και αυτό καθιστά πολύ δύσκολο για οποιαδήποτε αρνητική ενέργεια να σας διεισδύσει, αλλά εάν είστε δυστυχισμένοι ή σε κατάθλιψη και δονείστε σε πολύ χαμηλή και αργή συχνότητα, τότε είστε ανοικτοί σε όλους τους τύπους της αρνητικής ενέργειας η οποία θα χρησιμεύσει μόνο στο να σας κατεβάσει ακόμα περισσότερο.

Με βάση αυτή τη γνώση, αυτό που είμαστε ουσιαστικά, είναι ένα δονητικό ον που αποτελείται από καθαρή ενέργεια, και ως ανθρωπότητα συλλογικά, ο τρόπος που δονούμαστε δημιουργεί την πραγματικότητα γύρω μας. Βασικά το σύμπαν συγχρονίζεται με ό, τι δόνηση εκπέμπουμε. Δεν έχει σημασία αν είναι θετική ή αρνητική, το σύμπαν θα συγχρονιστεί.

Κατά συνέπεια, η κατάσταση του κόσμου είναι αποτέλεσμα της συλλογικής ανθρώπινης συνείδησης.

Η σημερινή κατάσταση του κόσμου είναι μια άμεση αναπαράσταση της μέσης δόνησης με την οποία η ανθρωπότητα λειτουργεί.

Ο πόλεμος, η πείνα, η φτώχεια, η βία, το μίσος, η απογοήτευση και οι συγκρούσεις βρίσκονται όλα στον κόσμο, επειδή βρίσκονται στην εσωτερική κατάσταση της ανθρωπότητας.
Ωστόσο, ανάμεσα σε όλες τις συγκρούσεις είμαστε επίσης μάρτυρες σε κάτι όμορφο που αναδύεται.

Είμαστε μάρτυρες της ανάπτυξης, της αγάπης, της καλοσύνης, της επέκτασης, της συγχώρεσης, και της αλλαγής. Όλα προέρχονται από μια επιθυμία που αναδύεται από τα βάθη όλων μας να επιστρέψουμε στην φυσική μας κατάσταση, ώστε να μπορούμε να προχωρήσουμε προς ένα μέλλον όπου όλη η ζωή μπορεί να ευημερήσει. Αυτή είναι η ενεργητική αφύπνιση που συμβαίνει στον πλανήτη σήμερα.

Η κατανόηση του σύμπαντος δεν θα επιφέρει την αλλαγή από μόνη της. Θα μας επιτρέψει να δούμε και να κατανοήσουμε την αληθινή φύση της πραγματικότητας και του εαυτού μας, αλλά αυτό από μόνο του δεν θα αλλάξει τον κόσμο. Η μεταμόρφωση αρχίζει πραγματικά όταν θα αρχίσουμε να κατανοούμε τις αρχές του σύμπαντος, και στη συνέχεια να εφαρμόζουμε αυτές τις αρχές στη ζωή μας.

Η σημασία των εν λόγω πληροφοριών για μας είναι να ξυπνήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε όλο ενέργεια, και εκπέμπουμε τη δική μας μοναδική ενεργειακή υπογραφή. Τα αισθήματα, οι σκέψεις και τα συναισθήματα παίζουν σημαντικό ρόλο, η κβαντική φυσική μας βοηθά να δούμε τη σημασία του πώς αισθανόμαστε όλοι. Αν όλοι μας είμαστε σε μια γαλήνια και γεμάτη αγάπη κατάσταση μέσα μας, αναμφίβολα αυτό θα επηρεάσει τον εξωτερικό κόσμο γύρω μας, και θα επηρεάσει επίσης το πώς οι άλλοι αισθάνονται.

Νιώστε αγάπη και αφθονία, και θα προσελκύσετε αγάπη και αφθονία. Περνάτε τις ημέρες σας κάνοντας ό, τι σας ενθουσιάζει και σας παθιάζει, και θα εκδηλωθεί μια ζωή που σας επιτρέπει να κυνηγήσετε τον ενθουσιασμό και τα πάθη σας, όποια κι αν είναι αυτά.

Όλα αυτά συμβάλλουν άμεσα στην αλλαγή του κόσμου και λόγω της υψηλότερης ενεργειακής φύσης των δονήσεων, όπως η αγάπη, η χαρά, και συμπόνια.

Του Kasim Khan

ΠΗΓΗ: http://www.awakengr.com/

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

Γιατί οι Δικηγόροι κάνουν αποχή; Είναι το Νομοσχέδιο σε λάθος κατεύθυνση;

Ένα αναλυτικό άρθρο  που αφορά, εκτός από τους δικηγόρους, και τα επαγγέλματα εκείνα που συνδέονται, εργάζονται, ζουν από τον νομικό κλάδο της χώρας (ιδιαίτερα από νέους και μέσους δικηγόρους) και που όλον αυτό τον καιρό βρίσκονται σε ... κρίση ... 

Το Νομοσχέδιο δεν προστατεύει τον νέο και μέσο δικηγόρο. Δεν τον καλύπτει από την οικονομική κρίση και τον αντιμετωπίζει άκριτα ως φοροφυγά και οικονομικά εύρωστο. Καλύπτει όσους έχουν οικονομικά μεγέθη και δεδομένα που θα μπορέσουν να καλύψουν και να κρατηθούν στο επάγγελμα π.χ. εισοδήματα από μισθώματα, π.χ. δικηγορική εταιρία που μπορεί το καθαρό εισόδημα να μη το περάσει ως μέρισμα αλλά να το ανακεφαλοποιήσει και να μην πληρώσει ασφαλιστικές εισφορές όπως τους αναλογεί βάσει εισοδήματος. 

Άποψη του δικηγόρου Πατρών κ. Πέτρου Ντερέκη

Με το Νομοσχέδιο της Ασφαλιστικής αναμόρφωσης που έδωσε στην δημοσιότητα ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κος Γιώργος Κατρούγκαλος, δημιουργείται ένα ταμείο ασφάλισης για όλους, με κορμό το ΙΚΑ, ενιαίους κανόνες υπολογισμού των εισφορών και παροχής σύνταξης.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι καταργούνται ΟΓΑ, ΝΑΤ, ΟΑΕΕ και ΕΤΑΑ. Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μετονομάζεται σε Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) και αποτελεί το μοναδικό φορέα παροχής κύριας κοινωνικής ασφάλισης. 

Στον ΕΦΚΑ λοιπόν εντάσσονται από 1.1.2016 όλοι οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ρυθμίζονται στο άρθρο 19 κ.ε., με την εξαίρεση του ΝΑΤ και του ΟΓΑ που διατηρούν αυτοτελή νομική προσωπικότητα για την άσκηση των μη ασφαλιστικών τους αρμοδιοτήτων.

Τι αλλάζει λοιπόν για τους Δικηγόρους μετά τον ΕΤΑΑ όπου υπαγόντουσαν;

Όποιος διάβασε το προσχέδιο του εν λόγω νομοσχεδίου (169 σελίδες) και ξεκινήσει στο άρθρο 53 θα θα παρατηρήσει ότι πλέον οι ασφαλιστικές εισφορές είναι ποσοστιαίες είναι ύψους 20% επί του μηνιαίου εισοδήματος τους όπως αυτό καθορίζεται από είτε με βάση το καθαρό φορολογητέο αποτέλεσμα, από την ασκούμενη δραστηριότητα τους κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος , είτε με βάση την καθαρή αξία των παρεχόμενων μηνιαίως ή σε άλλη τακτική χρονική βάση, υπηρεσιών του τρέχοντος έτους για το οποίο εκδίδονται δελτία παροχής υπηρεσιών, τιμολόγια ή αποδείξεις επαγγελματικής δαπάνης. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης εξειδικεύονται τα ειδικότερα θέματα όσον αφορά στους κανόνες προσδιορισμού της βάσης υπολογισμού εισφορών ανά επαγγελματική δραστηριότητα. Συν 7,5 ΤΕΑΔ επικουρική συν 6,95 ΤΥΔΕ συν 4% οι Δικηγόροι Αθηνών επιπλέον κ.λπ. κ.λπ. 

Αυτά οι Δικηγόροι τα διαβάσαμε, τα είδαμε, ξεκινήσαμε αποχές.

Με ρωτούν οι πολίτες τι αλλάζει και τι συμβαίνει και απέχουμε, γιατί βγήκαν τα κοστούμια στον δρόμο και φώναζαν.

Ας κάνουμε μία ανάλυση γιατί εγώ διαφωνώ με το νομοσχέδιο και έχω επιφυλάξεις.

Το Ταμείο Νομικών πριν ενταχθεί στον ΕΤΑΑ ήταν ένα ταμείο δυνατό , με αυτοτέλεια όπως του την έδινε ο νόμος, με αποθεματικά ισχυρά και χωρίς ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ.

Ας κάνουμε μια ανάλυση για τα οικονομικά δεδομένα του Ταμείου Νομικών και πώς έφτασε ένα υγιές ταμείο να είναι σε όριο που δεν μπορεί να καλύψει σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία τα ασφαλιζόμενα μέλη του.

Το νομοσχέδιο αυτό είναι σε σωστή κατεύθυνση ως προς την σκέψη ότι πρέπει να πληρώνω αναλόγως με το εισόδημα μου, εξάλλου και στο άρθρο πιο πάνω και εδώ http://www.opengov.gr το είχα προβλέψει.

Γιατί εγώ διαφωνώ με αυτό το προσχέδιο; Διότι όσον αφορά τον νέο και μέσο δικηγόρο δεν τον προστατεύει. Δεν τον καλύπτει από την οικονομική κρίση και τον αντιμετωπίζει άκριτα ως φοροφυγά και οικονομικά εύρωστο. 

Το νομοσχέδιο αυτό καλύπτει λοιπόν όσους έχουν οικονομικά μεγέθη και δεδομένα που θα μπορέσουν να καλύψουν και να κρατηθούν στο επάγγελμα π.χ. εισοδήματα από μισθώματα, π.χ. δικηγορική εταιρία που μπορεί το καθαρό εισόδημα να μη το περάσει ως μέρισμα αλλά να το ανακεφαλοποιήσει και να μην πληρώσει ασφαλιστικές εισφορές όπως τους αναλογεί βάσει εισοδήματος. 

Δεν αναφέρει τα ποσά που έχασε το ΤΝ από το psi ή αυτά που χρωστάει το κράτος στο ταμείο.

Επίσης συνδέει φορολογικά με άγνωστες προεκτάσεις στο μέλλον τόσο για την βιωσιμότητα του ταμείου όσο και για την επιβίωση των συναδέλφων.

Πολλοί λένε τι προτάσεις έχουμε και γιατί δεν τις παρουσιάζουμε στον Υπουργό και στους ασφαλισμένους. 

Μα πώς είναι δυνατόν να κάνεις προτάσεις όταν δεν έχεις αναλογιστική μελέτη, όταν απαλείφονται όλα όσα δεδομένα είχαμε ως Ταμείο Νομικών μέσα στο ΕΤΑΑ.

Αλήθειες; Πρέπει να πω αντικειμενικά ότι μέχρι σήμερα οι ασφαλιστικές μας εισφορές ήσαν οιονεί συνδεδεμένες με το εισόδημα, μάλιστα εις βάρος πολλών συναδέλφων μας. 

Παράδειγμα: Να δώσω για Δικηγόρο Επαρχίας :

Νέοι ασφαλισμένοι
  • 2η ασφαλιστική κατηγορία ΤΑΝ 2.046,36 € ετήσια ( 170,53 € µηνιαία εισφορά ) ΤΕΑ∆ 613,92 € ετήσια ( 51,16 € µηνιαία εισφορά ) 
  • 3η ασφαλιστική κατηγορία ΤΑΝ 2.426,04 € ετήσια ( 202,17 € µηνιαία εισφορά ) ΤΕΑ∆ 727,80 € ετήσια ( 60,65 € µηνιαία εισφορά ) 
  • 4η ασφαλιστική κατηγορία κλπ
  • συν το Ταμείο Υγείας σε αυτά τα ποσά....δηλαδή

Νέοι ασφαλισμένοι:
  • 783 € 3η ασφαλιστική κατηγορία
  • 660 € 2η ασφαλιστική κατηγορία κλπ

Δηλαδή ένας μέσος δικηγόρος Επαρχίας καταβάλει σήμερα :

2.426,04 + 727,80 + 783 = 3936.84 συν ΟΑΕΔ 120 συν Ταμείο ΛΕΔΕ και ΛΕΑΔ αν είναι εγγεγραμμένος σε αυτά φτάνει ετήσια τα 5000+ ευρώ .

Η αλήθεια ποια είναι ? 
Ότι μέχρι σήμερα ένας Δικηγόρος με 0 ή με 5.000 ευρώ ή με 10.000 ευρώ ή με 300.0000 ευρώ πλήρωνε τα ίδια ποσά σε ασφαλιστικές εισφορές.

Κάναμε κάτι τόσα χρόνια για αυτό; Πορείες, διαμαρτυρίες, προτάσεις; ΟΧΙ

Ρωτήσαμε πώς επιβιώνει; ΟΧΙ

Ακούσαμε προτάσεις συναδέλφων που είχαν ενδιαφέρον να αναμορφώσουμε το Ταμείο μας; ΟΧΙ

Άρα; Φταίει μόνο ο Υπουργός; Ή ο κάθε Υπουργός;

  • Τώρα όσοι φωνάζουμε έχουμε καταλάβει τι ζητάμε; Έχουμε αντιληφθεί ότι πληρώνουμε την αδράνεια, ιδιοτέλεια, πονηριά, βόλεψη ή ότι άλλο ήταν, στο να μην ακούμε καμία πρόταση;
  • Καταλάβαμε ότι κάποιοι έδιναν το 80% του εισοδήματος τους σε ασφαλιστικές εισφορές;
  • Ότι σήμερα Συνάδελφοι οφείλουν 2, 3 και 4 χρόνια εισφορές γιατί αδρανήσαμε αφού ήμασταν βολεμένοι και τους εξοντώσαμε;
  • Οι πρώτοι που θα φύγουν είναι αυτοί και μάλιστα με κατασχέσεις, δεν θα τους μείνει ούτε κεραμίδι...Τα δάκρυα λοιπόν τα σημερινά ας τα περιορίσουμε λίγο, να μην κλαίμε μόνο όταν ακουμπάει την τσέπη μας. έτσι δεν είναι;

Φταίει το ΕΓΩ μας; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δεν μπορώ να μην ασκήσω κριτική, δεν μπορώ να μην γράψω τις αλήθειες, δεν έχω αυταπάτες ούτε κάνω αντιπολίτευση ή στείρο συνδικαλισμό.

Τώρα, η γνώμη μου είναι ότι, αυτό το νομοσχέδιο έχει 80% κενά και θα καταρρεύσει σε κάνα 2 χρόνια. Δεν είναι τα οικονομικά δεδομένα αυτή την εποχή κατάλληλα να ισοπεδώνεις και να εξομοιώνεις ασφαλιστικούς κλάδους.

Ο Υπουργός και το επιτελείο του πρέπει να σταθμίσει τα εξής :

1. τον Νέο Δικηγόρο τον βοηθάς μόνο αν του θέσεις σε κάθε 1.000 ευρώ εισόδημα ετησίως το 20% ασφαλιστικές εισφορές ήτοι στα 5.000 ευρώ 1.000 συν ότι καταβάλει υπέρ ΟΑΕΔ και Τέλος επιτηδεύματος είναι αρκετά για να στηρίξει το ταμείο του. Άρα προτείνω όσα δίνουμε υπέρ ΟΑΕΔ και τέλος επιτηδεύματος να συνυπολογίζονται στις ασφαλιστικές μας εισφορές.

Όσο ανεβαίνει το εισόδημα για κάθε 1000 ευρώ επιβάλεις το 20%. ΧΩΡΙΣ ΠΛΑΦΟΝ το τονίζω αυτό....ΧΩΡΙΣ ΤΑΒΑΝΙ!!! Έτσι εξασφαλίζεις την επιβίωση των δικηγόρων, σίγουρα ξέρεις τι εισπράττεις, δεν θα έχεις ούτε 5% απώλειες ασφαλιστικών εισφορών και είσαι ΔΙΚΑΙΟΣ αφού η σύνταξη που εξασφαλίζεις, είναι ανάλογη με ότι σου προτείνω κύριε Υπουργέ.

Εάν σου λείπουν ποσά για τους υφιστάμενους συνταξιούχους πάρε από την εισφορά αλληλεγγύης που σου καταβάλλουμε και κάλυψε τα. Αν πάλι σου λείπουν πάρε από την προκαταβολή φόρου που ληστρικά το κράτος μας έχει επιβάλλει και κάλυψε τα.
Αν πάλι σου λείπουν πάρε από το ΦΠΑ που σου μαζεύουμε ως φοροσυλλέκτες του μεσαίωνα και κάλυψε τα. Σου δίνω λύσεις απλές και δίκαιες κύριε Υπουργέ. Από εμάς κάτι άλλο δεν έχει να πάρεις. 

2. Για 3 χρόνια όσοι έχουν προηγούμενες οφειλές να βγει μία ρύθμιση, μετά από σύσκεψη των φορέων μας, ώστε να απαλειφθεί το φαινόμενο του απαράδεκτου όρου αν δεν πληρώνεις τις τρέχουσες χάνεται η ρύθμιση.

3. Καμία κατάσχεση σε περιουσία Δικηγόρου για οφειλές που δημιουργήθηκαν μέσα στην οικονομική κρίση (2011 έως σήμερα). Εξάλλου όταν καταργείς έναν φορέα και τον εντάσεις σε κάτι άγνωστο έχεις, άλλως οφείλεις να δημιουργείς μεταβατικό στάδιο.

4. Στον ΕΦΚΑ οι του ΕΤΑΑ να έχουν πλήρη έλεγχο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τους και των αποθεματικών, αλλά και της περιουσίας, που σας μεταβιβάζουν κύριε Υπουργέ, δεν θα ανεχθούμε απαλλοτρίωση της περιουσίας μας όποια και αν απέμεινε μετά από το PSI. Εσείς σήμερα είσαστε αύριο δεν είσαστε Υπουργός ή κυβέρνηση, που ξέρω εγώ στο μέλλον τι αλλαγές θα γίνουν, δεν εμπιστεύομαι κανέναν, ούτε και όσα έχουμε δώσει και δημιουργήσαμε κεφάλαιο είναι για στοίχημα ή ανακεφαλαιοποίηση άλλων ταμείων.

5. Την στήριξη μέσω ΕΣΠΑ όσων έχουν οφειλές από προηγούμενα έτη άμεσα και σε ενεστώτα χρόνο.

Κύριε Υπουργέ με όλο τον σεβασμό αλλά η μεταρρύθμιση σας αν με εξοντώσει δεν μου λέει τίποτα, δεν με αφορά και δεν θα την αποδεχθώ. Δεν θα μπούμε στην διαδικασία να χάσουμε Νομικά μυαλά στον βωμό της μνημονιακής τακτικής. 

Οι Δικηγόροι αν και αντιμετωπίζονται ως επιτηδευματίες δεν είναι ακριβώς έτσι, δεν είναι έμποροι, δεν έχουν πεδίο να τζιράρουν για να καταβάλλουν ότι εισφορές σας λείπουν από το Νέο Ταμείο που εσείς δημιουργείτε. 

-. Δεν έχουν όλοι τάσεις φοροδιαφυγής ούτε και υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις που βεβαιώνουν ότι είμαστε φοροφυγάδες σε ποσοστό που θα σας έδινα δίκαιο.
-. Δεν είμαστε φοροσυλλέκτες ούτε έχουμε τακτική να αποφεύγουμε τις υποχρεώσεις μας.
-. Είμαστε επιστήμονες, που ξενυχτάμε, πεταγόμαστε στον ύπνο μας για κώδικες, νόμους, προθεσμίες και για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και εντολέων μας.
-. Δεν μπορούμε να πουλήσουμε π.χ. έναν βιασμό ή μια αναγνωριστική αγωγή ή μία νομή για να σας φέρουμε έσοδα είτε για φόρους είτε για ασφαλιστικές εισφορές.

Κύριε Υπουργέ, όπως είδατε την αυτοκριτική μου ως Δικηγόρος την έκανα πιο πάνω, σας τόνισα όλα τα λάθη και τις αμέλειες μας τόσα έτη, όπου είσαστε και εσείς Συνυπεύθυνος αφού είμαστε Συνάδελφοι. Δεν σας ζητώ να μην συνδεθεί με το εισόδημα, αλλά σας ζητώ να μην «σκοτώσουμε» τον Νέο, Μικρό και Μέσο Δικηγόρο, που παλεύει με νύχια και με δόντια για να επιβιώσει.

(ΠΗΓΗ: helleniclawyer.eu)

ΠΗΓΗ: http://www.arcadiaportal.gr/