Εξαιρετικά Ελληνικά ευρήματα του 5ου αιώνα π.Χ. ανακαλύφθηκαν σε τάφο στην Γαλλία

Ο τάφος πιθανά ανήκει σε Κέλτη πρίγκιπα, περιέχει δε πολλά αξιόλογα ελληνικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων και ένας αρχαιοελληνικός αμφορέας οίνου, διακοσμημένος στα χερούλια από κεφαλές που απεικονίζουν τον αρχαίο ελληνικό θεό των ποταμών Αχελώο, με κέρατα, μούσι, αυτιά ταύρου και τριπλό μουστάκι. Το χείλος του δοχείου είναι διακοσμημένο με οκτώ κεφάλια λιονταριών.

Διακοσμημένος ελληνικός αμφορέας που βρέθηκε μέσα στο χάλκινο σκεύος [Πηγή: © Denis Gliksman / INRAP]

Στις παρυφές του Lavau στην περιοχή της Καμπανίας ( Drac Champagne-Ardenne) της Γαλλίας, ανακαλύφθηκε τάφος που εικάζουν οι ανασκαφείς ότι πιθανά ανήκει σε Κέλτη πρίγκιπα (τρόπος ταφής) με εξαιρετικά ελληνικά ευρήματα. Από τον Οκτώβριο του 2014, η ομάδα αρχαιολόγων του INRAP κάνουν ανασκαφές στην περιοχή. Ο τάφος περιείχε ελληνικά και, ενδεχομένως, αντικείμενα τυρρινικά, ανακαλύφθηκε δε σε μια ζώνη των ανασκαφών που διεξάγει, το Εθνικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Έρευνας (INRAP)ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούσε να ρίξει φως στην Εποχή του Σιδήρου για το ευρωπαϊκό εμπόριο.

Ο ταφικός θάλαμος είναι ένας από τους μεγαλύτερους που καταγράφονται για την περίοδο αυτή (τέλος της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (Hallstatt).. Αεροφωτογραφία της μεγάλης τάφρου που περιβάλλει ένα τύμβο, ο οποίος χρονολογείται στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. [Πηγή: © Denis Gliksman / INRAP]

Ο αξιωματούχος είχε θαφτεί με το άρμα του στο κέντρο ενός λόφου. Το ανάχωμα του ταφικού συνόλου 40 μέτρων και στο κέντρο ένας τεράστιας νεκρικός θάλαμος 14 μ² είναι ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν ανακαλυφθεί και που καταγράφονται από τους αρχαιολόγους γι' αυτή τη φορά από το τέλος της πρώιμης Εποχής του Σιδήρου, σε αυτή την χρονική περίοδο, του 5ου αι. π.Χ. περιέχει δε πολλά αξιόλογα ελληνικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων και ένας αρχαιοελληνικός αμφορέας οίνου.

Μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις είναι μία μπρoύτζινη, περίτεχνα στολισμένη χύτρα για την αποθήκευση κρασιού με 1 μ διάμετρο. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ίσως και να έχει φιλοτεχνηθεί από και από Ετρούσκους τεχνίτες (ότι ελληνικό βρίσκουν στα δυτικά λένε, ως συνήθως ότι μπορεί να είναι ετρουσκικό) (ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ) αλλά είναι εμφανές, από την τελειότητα της κατασκευής του, ότι πρόκειται για ελληνικό, διότι δεν έχουμε τέτοιας ποιότητας αντικείμενα κατασκευασμένα στην Ετρουρία στις αρχές του 5 αι π.Χ. παρά μόνον από τα ελληνικά εργαστήρια.

Επίσης διακοσμείται στα χερούλια από κεφαλές που απεικονίζουν τον αρχαίο ελληνικό θεό των ποταμών Αχελώο, με κέρατα, μούσι, αυτιά ταύρου και τριπλό μουστάκι. Το χείλος του δοχείου είναι διακοσμημένο με οκτώ κεφάλια λιονταριών.

Το χάλκινο σκεύος με το περιεχόμενό του κατά χώραν

Στην ζωγραφική της αττικής μελανόμορφης οινοχόης διακρίνεται επίσης ο Διόνυσος κάτω από μία κληματαριά να κοιτά ή να συναλλάσσεται μια γυναικεία μορφή.

Μέσα στο δοχείο φέρει ένα κεραμικό σκεύος μια αττική μελανόμορφη οινοχόη με την μορφή του Διονύσου που βρίσκεται κάτω από ένα αμπέλι και κοιτά μία γυναικεία μορφή (ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ). Θα ήταν μια σκηνή από συμπόσιο, ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στην ελληνική εικονογραφία. 

Το χείλος και το πόδι της στάμνας έχουν καλυφθεί με μια πλάκα χρυσού, με σκάλισμα υδατογραφία ελληνικής σπείρας.

Οι Κέλτες ηγεμόνες και οι Ελληνικές πόλεις-Κράτη και οι Ετρούσκοι 

Είναι πολύ σημαντικές οι ανακαλύψεις αυτές γιατί επιβεβαιώνουν τις εμπορικές συναλλαγές των Κελτών που ζούσαν βέβαια σε ημιάγρια κατάσταση τότε σαν νομάδες με τους λαούς της Μεσογείου, επισημαίνουν οι αρχαιολόγοι που κάνουν ανασκαφές στον χώρο από τον περασμένο Οκτώβριο.

Το τέλος του 6ου αιώνα και στις αρχές του πέμπτου αιώνα π.Χ. χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας των Ετρούσκων (Ετρούσκοι ή Τυρρηνοί) (ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ) και των Ελληνικών πόλεων-κρατών της Δύσης, ειδικά της Μασσαλίας, Νίκαιας και άλλων. Σε αναζήτηση σκλάβων, μέταλλων και των πολύτιμων αγαθών, οι Έλληνες και Τυρρηνοί έμποροι της Μεσογείου έρχονται σε επαφή με τα ηπειρωτικά εδάφη που ζουν οι κέλτικες κοινότητες Μέσω των ποταμών οι μεν και οι δε συναντούνται και εμπορεύονται κατά κόρον. Εκτός από τους Καρχηδόνιους όπου δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα κάποιο ίχνος τους. Ως κύριο φυσικό μέσο επικοινωνίας, οι ποταμοί ιδίως στον τομέα της διαδρομής Loire-Seine-Saône-Ρήνου-Δούναβη, (ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ) αποκομίζουν δε μεγάλο όφελος από αυτή την κίνηση και να μπορούν να έχουν οι ελίτ των νομάδων την δυνατότητα να αποκτήσουν πολλά αγαθά κύρους που το πιο αξιοσημείωτο είναι αυτά βρέθηκαν θαμμένα σε ταφικά μνημεία όπως το - La Heuneburg Hochdorf στην Γερμανία, ή για παράδειγμα, στο Μπουρζ, Vix και τώρα στην περιοχή Lavau.

Η ΑΝΑΣΚΑΦΗ 

Αναζήτηση στο περιεχόμενο ενός κεραμικού δοχείου από τον πριγκιπικό τάφο

ΠΗΓΗ: http://ellinondiktyo.blogspot.gr

Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται πάνω στον τάφο της Αμφίπολης

ΓΙΑΤΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ - ΠΩΣ ΟΙ Κ.ΣΗΜΙΤΗΣ, Θ.ΠΑΓΚΑΛΟΣ & Ε.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΑΜΠΟΤΑΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΤΗΣ Λ.ΣΟΥΒΑΛΤΖΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Το πολιτικό παιχνίδι αντιπερισπασμού που παίζεται από την κυβέρνηση πάνω στο τάφο της Αμφίπολης

Μεγάλο πολιτικό παιχνίδι φαίνεται ότι παίχθηκε και παίζεται γύρω από τις ανασκαφές τόσο της ομάδας της αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη στην Αμφίπολη, όσο και της αρχαιολόγου Λιάνας Σουβαλτζή στην όαση Σίουα της Αιγύπτου μέχρι το 1996.

Η μεν τελευταία πλέον κανονικά καταγγέλλει τους Κ.Σημίτη, Θ..Πάγκαλο και Ε.Βενιζέλο ότι την εποχή εκείνη σαμποτάρισαν την ανασκαφή στην Αίγυπτο προκειμένου να μην αποκαλυφθεί, πιθανόν, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διότι "Θα ειχαμε έξαρση του εθνικισμού στην Ελλάδα ειδικά στο θέμα των Σκοπίων" (!) όπως της είπε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θ.Πάγκαλος.

Η δε, πρόσφατη αποκάλυψη του τάφου-τύμβου στην Αμφίπολη από την Κ.Περιστέρη, τελικά φαίνεται ότι χρησιμοποιείται πολιτικά από την κυβέρνηση για να στρεψει αλλού την προσοχή των πολιτών και ειδικά του συντηρητικού-πατριωτικού χώρου, ενώ από την αρχή γνωρίζουν ότι ο τάφος ΔΕΝ είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Είναι βασιλικός τάφος της εποχής, είναι τεράστιας σημασίας αρχαιολογικό εύρημα, ακόμα και αν έχει συληθεί, όπως όλα δείχνουν (το defencenet.gr πρώτο είπε ότι ο τάφος έχει συληθεί μεταδίδοντας την έγκυρη πληροφόρηση που είχε από αρχαιολόγους που συμμετέχουν στην ανασκαφή), αλλά δεν είναι, δυστυχώς, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το σόου που στήθηκε με τον πρωθυπουργό Α.Σαμαρά σε όλες τις πρώτες φωτογραφίες με τον Α.Σαμαρά που δόθηκαν στην δημοσιότητα από την είσοδο του τάφου σε ένα κοινό πολιτών που διψούσε για πληροφόρηση και εικόνες από έναν τάφο όπου πιθανόν να είχε μέσα ως τελευταίο κάτοικο τον Ελληνα Μακεδόνα "Βασιλέα των Βασιλέων", ξέσπασε ακριβώς την στιγμή που ψηφίστηκε στην Βουλή ο εξοντωτικός φόρος ακινήτων του ΕΝΦΙΑ!

Και τελείως τυχαία θα έχουμε το άνοιγμα του τάφου και τα τελικά συμπεράσματα τις ημέρες που θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ, ο Α.Σαμαράς!

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ανακοινώσεις για την ανακάλυψη του τάφου έγιναν τον ... Μάρτιο στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, που διεξήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου από την Κ.Περιστέρη!

Και η παρουσίαση ήταν λεπτομερής και τα είχε όλα: Τις προσπάθειες των δύο τελευταίων ετών στον λόφο Καστά, του μεγέθους του που αγγίζει τα πεντακόσια περίπου μέτρα, με ακριβείς αναλογίες ύψους τριών μέτρων και συνολικού μήκους 497 μέτρων.

Αλλά τότε ουδείς δεν ασχολήθηκε με το θέμα, μέχρι που οι επικοινωνολόγοι της κυβέρνησης ανακάλυψαν ... ότι "η Γη είναι σφαιρική" και ότι η Α.Σαμαράς μπορεί να φωτογραφηθεί μπροστά στην ... σφίγγα ως έτερη ζωντανή σφίγγα!

Γιατί όλα αυτά; Για να υπάρξει βελτίωση της εικόνας του ίδιου του πρωθυπουργού και να υπάρξει αντιπερισπασμός στο θέμα του ΕΝΦΙΑ.

Και οι δηλώσεις του Α.Σαμαρά και του υπουργού Πολιτισμού Κ.Τασούλα "φούντωσαν" το ζήτημα, ενώ όλοι ξέρουν ότι ο τάφος είναι μεν βασιλικός (ίσως είναι θαμμένος και κάποιος αντιβασιλέας της περιόδου) αλλά δεν είναι του Μ.Αλεξάνδρου για μία σειρά λόγων και αντικειμενικών ευρημάτων.

Ανεξάρτητα, επαναλαμβάνουμε, με την ήδη τεράστια αρχαιολογική επιτυχία του ευρήματος και της αξία για την κατάδειξη της συνέχειας της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας από τους αρχαίους χρόνους, την οποία εμπεριέχει.

Ακριβώς τα αντίθετα ήταν τα κίνητρα της κυβέρνησης Σημίτη που οδήγησαν στο σαμποτάρισμα της πολύ σοβαρής ανασκαφής στην Αιγυπτο της γνωστής αρχιολόγου Λιάνα Σουβαλτζή, που από το 1989 μέχρι το 1996 προχώρησε σε ανακαλύψεις που πιθανόν να σχετίζονται με τον τάφο του Βασιλέα των Βασιλέων αλλά σταμάτησαν κατ΄πιν απαίτησης της κυβέρνησης Σημίτη για να μην υπάρξει "άνοδος του εθνικισμού".

Οπως αναφέρει σε συνέντευξή της οι έρευνες της εποχής στην Αιγυπτο, που γίνονταν με αυτοχρηματοδότηση, είχαν ως αποτέλεσμα την εύρεση ενός τάφου.

«Βρήκαμε έναν υπέργειο ναόσχημο μακεδονικό τάφο με εμβαδόν 525 τετραγωνικά μέτρα ενώ ο χώρος που ανήκει ο τάφος ξεπερνά τα 12.000 τετραγωνικά μέτρα. Βρέθηκαν μάλιστα 4 αγάλματα λεόντων που φύλαγαν την είσοδο του τάφου» διηγείται η αρχαιολόγος που υποστηρίζει ότι ανακάλυψε και ελληνικές επιγραφές, η πρώτη εκ των οποίων έγραφε: «Αλέξανδρος Άμμωνος Ρα».

Κατόπιν επεμβάσεως της τότε κυβέρνησης, όπως είπε η κ. Σουλβατζή, με απόφαση του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη σταμάτησε το έργο, παρόλο που η κυβέρνηση της Αιγύπτου είχε ανακοινώσει επίσημα ότι είχε βρεθεί ο τάφος του Αλέξανδρου.

Σύμφωνα με την ίδια ο τάφος που έφερε στο φως συγκεντρώνει υψηλές πιθανότητες να ήταν του Αλεξάνδρου όμως η διακοπή των ανασκαφών δεν επέτρεψαν να αποδειχθεί. 

Η κ. Σουβαλτζή, σε παλαιότερη συνέντευξή της, χωρίς να μασά τα λόγια της, είχε κατακεραυνώσει εκτός από τον κ. Σημίτη, τον τότε Υπουργό Πολιτισμού, Ευάγγελο Βενιζέλο και τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θόδωρο Πάγκαλο για παρεμπόδιση στο ερευνητικό της έργο.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε πριν από ένα χρόνο σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από ένα χρόνο στο arcadiavoice.gr ο τάφος που βρέθηκε στην όαση είναι ένας “τεράστιος, βασιλικός, μακεδονικός τάφος... 525 τ.μ. ενώ ο χώρος που τον περιβάλει ξεπερνά τα 12.000 τ.μ., όταν στην Ελλάδα ο μεγαλύτερος τάφος είναι του Φιλίππου που μαζί με τον χώρο που ορίζει δεν ξεπερνά τα 40 τ.μ.. Και μόνο από το μέγεθος καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ο τάφος για κάποιον ηγεμονίσκο ή κάποιο αξιωματούχο.”

Η επέμβαση, όπως μου ανακοίνωσαν τότε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου έγινε από τον τότε πρωθυπουργό τον κ. Σημίτη ο οποίος έστειλε τον θανόντα πλέον Μοσκώφ, που ήταν μορφωτικός σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας, να ζητήσει από την αιγυπτιακή πλευρά να σταματήσει το έργο και να μην μας δώσουν τις άδειες (σ.σ. τις άδειες που αφορούσαν το τελευταίο στάδιο των ανασκαφών που πιθανόν να έφερναν στο φως το ταριχευμένο σώμα του Αλέξανδρου).

Η αιγυπτιακή πλευρά μου το ανέφερε αυτό. Μου είπαν κατά λέξη: "Κυρία Σουβαλτζή, είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στα χρονικά η ίδια σας η χώρα να ζητάει κάτι τέτοιο. Πηγαίνετε να τα βρείτε και τα λέμε”.

Συνεχίζοντας αναφέρει ότι "παίχτηκαν πάρα πολλά παιχνίδια τα οποία δεν γνωρίζει καθώς δεν είναι ούτε πολιτικός ούτε διπλωμάτης αλλά αρχαιολόγος: “Εκείνη η εποχή ήταν μία εποχή έντονων αντιδράσεων για το θέμα του ονόματος των Σκοπίων.

Ήταν πάλι προσπάθειες να πάρουν τα Σκόπια το όνομα Μακεδονία...

Ο κ. Πάγκαλος με είχε καλέσει – όλοι ξέρουμε πόσο ελεύθερα μιλάει - και μου είπε δεν είναι τόσο οι ζήλίες των αρχαιολόγων, αυτές υπάρχουν, αλλά αυτό το θέμα δημιουργούσε έναν εθνικισμό, και ότι πρέπει οι τόνοι να είναι χαμηλοί.

Δηλαδή να μην μιλάμε για τάφο Αλέξανδρου αλλά για ένα ελληνικό μνημείο. Να μην μιλάμε για να μην ανεβεί το φρόνημα των Ελλήνων. Ίσως εκείνη την εποχή να γινόταν παζάρια για το όνομα”.

Συνεχίζοντας αναφέρει ότι για την συγκεκριμένη ανασκαφή στην Αίγυπτο είχαν παιχθεί πολλά παιχνίδια. “Βέβαια εκείνη την εποχή στην κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία ήταν αντιπολίτευση. Όλοι στην Νέα Δημοκρατία ξέρανε το θέμα και όλοι υπόσχονταν ότι θα το ταχτοποιούσαν όταν έρχονταν στην εξουσία. Και ήρθαν φυσικά στην εξουσία, αν τακτοποίησαν τίποτα, πείτε το μου και εμένα. Τίποτα δεν έγινε απολύτως”.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ζήτησε να συνομιλήσει ακόμη και με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή χωρίς όμως να τα καταφέρει καθώς υπήρχε απροθυμία από το ιδιαίτερο γραφείο του.

Τέλος η κ. Σουβαλτζή κάνει αναφορά στην συνάντηση της με τον πρέσβη του Ισραήλ στην Αίγυπτο που επισκέφθηκε κατά την διάρκεια των ανασκαφών στην όαση: “Είναι μία συνάντηση που δεν μπορεί να την σβήσει κάποιος εύκολα από την μνήμη του, διότι παραδέχθηκε – είχε έρθει με μία ομάδα επιστημόνων - ότι είναι ένα πολύ μεγάλο εύρημα το οποίο, όπως μου είπε, θα άλλαζε όχι μόνο τη μοίρα της όασης και γενικότερα της Αιγύπτου, αλλά και κατά κάποιο τρόπο όλου του κόσμου. Κάποια στιγμή υπήρξε κάποια διαμάχη μεταξύ μας γιατί μου ανέφερε ότι ο Αλέξανδρος ήταν μέθυσος, κίναιδος, τα γνωστά.

Και του είπα δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο διότι εάν ήταν κάποιος κίναιδος δεν θα έκανε αυτά τα μεγάλα έργα αλλά θα ήταν δέσμιος του πάθους του και ότι τα περί μέθυσου ήταν ιστορίες που δημιουργήθηκαν στην ρωμαϊκή εποχή όταν η Ρώμη ήθελε να δείξει ότι από εκείνη ξεκίνησε ο πολιτισμός... Μου είπε κάποια στιγμή (σ.σ. ο πρέσβης του Ισραήλ) ότι ο Αλέξανδρος προσκύνησε τον αρχιερέα στην Ιερουσαλήμ.

Και του είπα “κ. Πρέσβη αυτά τα γράφει ένας Εβραίος ιστορικός και δεν ευσταθούν καθώς ο Αλέξανδρος δεν πέρασε από την Ιερουσαλήμ. Αν μου λέγατε ότι ο αρχιερέας προσκύνησε τον Αλέξανδρο, αυτό να το πιστέψω. Αλλά να μου πείτε ότι ότι ένας Αλέξανδρος να πήγε ειδικά να προσκυνήσει τον αρχιερέα αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει ποτέ”.

Και μου είπε ότι είχα θάρρος, και όποιος έχει θάρρος κάποια στιγμή το πληρώνει”. Φεύγοντας ο πρέσβης του Ισραήλ την συνεχάρη για την ανασκαφή: “Εύχομαι να πάνε όλα καλά, εάν σας αφήσουν να συνεχίσετε”.

ΠΗΓΗ: http://www.defencenet.gr

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ: Υψίστης σημασίας εθνικό θέμα ... ΑΛΛΑ όποιος λέει την αλήθεια το πληρώνει ...

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ VIDEO στο τέλος του άρθρου, είναι πολύ σημαντικό ... 

ΒΟΜΒΑ: «ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» – ΛΙΑΝΑ ΣΟΥΒΑΛΤΖΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΔΩ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΘΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΝ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΟΤΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ;

Σοβαρότατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης Σημίτη της περιόδου του 1996 αλλά και εναντίον του ίδιου του τότε πρωθυπουργού οι οποίες εγείρουν μείζον εθνικό θέμα, είχε κάνει και εξακολουθεί να πιστεύει με δηλώσεις της η γνωστή αρχαιολόγος Λιάνα Σουβαλτζή, επικεφαλής από το 1989 μέχρι το 1996 των πολυσυζητημένων αρχαιολογικών ανασκαφών για την ανακάλυψη του Τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η κ. Σουβαλτζή χωρίς να μασά τα λόγια της κατακεραυνώνει εκτός από τον κ. Σημίτη, τον τότε Υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο και τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θόδωρο Πάγκαλο για παρεμπόδιση στο ερευνητικό της έργο. Αφήνει να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση Σημίτη επηρεαζόταν ή πιεζόταν από τον εβραϊκό παράγοντα της Αιγύπτου που δεν ήθελε την πρόοδο των ανασκαφών στη έρημο Σίουα ενώ ξεκάθαρα αναφέρει ότι ο κ.Πάγκαλος της είχε πει να καθίσει φρόνιμα και να μην σκαλίζει το θέμα με τον Μέγα Αλέξανδρο γιατί ανεβάζει το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων και δημιουργεί προβλήματα με το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων που τότε ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Ανεξαρτήτως εαν η αρχαιολογική σκαπάνη της Λιάνας Σουβαλτζή έφερε στο φως τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή κάποιον άλλο επιβλητικό βασιλικό μακεδονικό τάφο, όλοι ανεξαιρέτως έχουν επαινέσει την τεράστια προσπάθεια στην Αίγυπτο που καλύφθηκε από ίδιους πόρους χωρίς καμία κυβερνητική βοήθεια.

Πάγκαλος, Βενιζέλος και Παντερμαλής

Αφορμή για τη συζήτηση με την γνωστή αρχαιολόγο αποτέλεσε η αποκαλυπτική συνέντευξη που έδωσε πριν από λίγο καιρό στo ειδησεογραφικό site arcadiavoice του δημοσιογράφου Γιώργου Μαντά, που πράγματι βγάζει ειδήσεις. «O τότε Υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν εναντίον αυτής της προσπάθειας. Τότε μάλιστα είχε γίνει επερώτηση στη Βουλή από τον αντιπρόεδρο της Βουλής, τον κ. Κατσαρό, ζητώντας του να φέρει όλα τα στοιχεία στο φως. Δεν παρουσίασε τίποτα και έθαψε το θέμα. Ο κ. Βενιζέλος ήθελε να βγω από την μέση για να αναλάβει την ανασκαφή ο Παντερμαλής(σ.σ ο κ. Δημήτριος Παντερμαλής είναι Καθηγητής Αρχαιολογίας. Υπήρξε επίσης βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ το 1996. Είναι περισσότερο γνωστός ως υπεύθυνος των ανασκαφών στο αρχαίο Δίον τις οποίες είχε ξεκινήσει ο καθηγητής Μανόλης Ανδρόνικος. Είναι διευθυντής του νέου μουσείου της Ακρόπολης και είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο κ. Άννα Παναγιωταρέα). «Καμία στήριξη δεν υπήρξε και από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο κ. Στεφανόπουλος είχε πει ότι δεν είχε αρμοδιότητες», τονίζει η κ. Σουβαλτζή.

Από τα πυρά της αρχαιολόγου δεν ξεφεύγει και ο Θόδωρος Πάγκαλος για τον οποίον αποκαλύπτονται εξωφρενικές λεπτομέρειες. «Με είχε καλέσει ο κ. Πάγκαλος στο γραφείο του. Τον ξέρουμε όλοι ότι μιλάει ελεύθερα. Είναι γνωστό. Μου είπε ότι δεν είναι τόσο οι ζήλιες των αρχαιολόγων(που σταμάτησε το έργο), αυτές υπήρχαν, αλλά αυτό το θέμα δημιουργούσε έναν εθνισμό και ότι έπρεπε να είναι οι τόνοι χαμηλοί. Δηλαδή να μην μιλάμε για τάφο Αλεξάνδρου αλλά για ένα ελληνικό μνημείο. Το συνδύασε με την διεκδίκηση των Σκοπίων για το όνομα «Μακεδονία», θέμα που τότε είχε οξυνθεί».

Ο Σημίτης

Για την διακοπή των εργασιών στην έρημο Σίουα το 1996, η Ελληνίδα αρχαιολόγος θεωρεί αποκλειστικά υπεύθυνο τον πρωθυπουργό των Ιμίων Κώστα Σημίτη. «Η επέμβαση, όπως μου ανακοίνωσαν από το Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου, έγινε από τον τότε πρωθυπουργό, τον κ. Σημίτη, ο οποίος έστειλε τον θανόντα Μοσκώφ( τότε μορφωτικός σύμβουλος της Ελληνικής πρεσβείας)να ζητήσει να σταματήσει το έργο και να μην μας δώσουνε τις άδειες. Μου είπαν επί λέξει: «Κυρία Σουβαλτζή είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που η ίδια σας η χώρα ζητά κάτι τέτοιο. Πηγαίνετε να τα βρείτε και τα λέμε».

Παίχτηκαν προφανώς πάρα πολλά παιχνίδια. Εγώ δεν είμαι ούτε πολιτικός ούτε διπλωμάτης. Έκανα την δουλειά μου. Δεν πίστευα ότι τέτοια αποκάλυψη θα είχε τέτοιες επιπτώσεις. Ήταν τότε μια εποχή έντονων αντιδράσεων για το θέμα του ονόματος των Σκοπίων, είχε μεσολαβήσει ένα μεγάλο συλλαλητήριο που είχε γίνει στην Αθήνα.

Εμείς εκείνη τη εποχή, δεν είχαμε ούτε τηλέφωνο. Δεν ξέραμε τι γινόταν στην Ελλάδα. Όταν γυρίσαμε πίσω προσπαθήσαμε να βρούμε την άκρη. Τότε καταλάβαμε ότι το έργο αυτό είχε φέρει φοβερή αναστάτωση».

Οι Εβραίοι

Αξέχαστη, όπως λέει η Λιάνα Σουβαλτζή, θα της μείνει η συνάντηση που είχε με την εβραϊκή αντιπροσωπεία στην Αίγυπτο, λίγο καιρό πριν την πραξικοπηματική εντολή για παύση των εργασιών. «Ήταν μια συνάντηση που δεν μπορώ να την σβήσω από την μνήμη μου. Παραδέχτηκε όντως ο Ισραηλινός πρέσβης ότι αυτό θα άλλαζε την μοίρα της Αιγύπτου και όλου του κόσμου. Περιέργως όμως μου ανέφερε ότι δεν θα έπρεπε να τελειώσει η ανασκαφή γιατί ο Αλέξανδρος ήταν ένας μέθυσος και κίναιδος, τα γνωστά δηλαδή. Του είπα ότι αυτό δεν συμβαίνει γιατί ο Αλέξανδρος δεν θα έκανε τέτοιο έργο και ότι όλα είναι ιστορίες που δημιουργήθηκαν στην Ρωμαϊκή Εποχή. Μου είχε πει επίσης ο τότε ισραηλινός πρέσβης: «Κι όμως ο Αλέξανδρος προσκύνησε τον Μεγάλο Αρχιερέα στην Ιερουσαλήμ». Και του απάντησα, κύριε πρέσβη αυτά τα γράφει ένας Εβραίος ιστορικός, ο Ιώσηπος Φλάβιος και ότι ο Αλέξανδρος δεν πέρασε από την Ιερουσαλήμ. Και αν μου λέγατε ότι ο αρχιερέας προσκύνησε τον Αλέξανδρο θα το πίστευα. Αλλά ένας Αλέξανδρος τον αρχιερέα αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει ποτέ. Ο Εβραίος διπλωμάτης φεύγοντας μου αποκρίθηκε: « Έχετε θάρρος που μιλάτε έτσι, λέτε την αλήθεια κι όποιος λέει την αλήθεια το πληρώνει. Εύχομαι να πάνε όλα καλά, εάν σας αφήσουν να συνεχίσετε».

VIDEO εδώ

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/08/o-simitis-me-empodise-na-vro-ton-tafo-tou-megalou-alexandrou.html#.U-9Hj8WSzKF

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΗ ΒΗΘΑΝΙΑ

"Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται, αλλά πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω αὐτόν ... Λάζαρε, δεῦρο ἔξω" (Ιωαν. ια΄, 11-43). 

Οι φωτογραφίες που παραθέτουμε εμφανίζουν το μνημείο στη σημερινή του μορφή, το οποίο έχει αρκετό βάθος, οπότε για να φθάσει κάποιος στο χώρο της κρύπτης πρέπει να κατέλθει αρκετά σκαλοπάτια. Είναι μνημείο σπηλαιώδους μορφής και το πρώτο στοιχείο που μας δίνει ο ευαγγελιστής Ιωάννης είναι ότι αυτό το ταφικό μνημείο του αγίου Λαζάρου «ἦν δέ σπήλαιον», όπου μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι την εποχή του Χριστού υπήρχαν τέτοια μνημεία στην αγία Γη και ότι ο τάφος του αγίου πρέπει να έμοιαζε με αυτόν, διότι από τις φωτογραφίες διαφαίνεται ότι θεωρείται ως ο τάφος του Λαζάρου, ο οποίος ευρίσκεται στο βάθος του μνημείου υπό μορφήν ταφικού δωματίου, ενώ ο χώρος του σπηλαίου ήταν διαμορφωμένος κατάλληλα προκειμένου να δεχθεί τον νεκρό. Οι Εβραίοι δε, απαγόρευαν την εκταφή επειδή θεωρούσαν ότι ήταν βεβήλωση για τον νεκρό, ενώ συνέλεγαν τα οστά και τα τοποθετούσαν σε λίθινα ή πήλινα οστεοφυλάκια, επομένως, οι χώροι ταφής μεγάλων οικογενειών ήταν και ευρύχωροι αλλά και με πολλές θέσεις απόθεσης νεκρών.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ (8 ημέρες πριν το άγιο Πάσχα)

"Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται, αλλά πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω αὐτόν ... Λάζαρε, δεῦρο ἔξω" (Ιωαν. ια΄, 11-43). 

Θρηνεῖς Ἰησοῦ, τοῦτο θνητῆς οὐσίας.

Ζωοῖς φίλον σου, τοῦτο θείας Ἰσχύος.

Γράφει η Ελένη Δραμπάλα

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού, ενώ ο ίδιος φιλοξενήθηκε αρκετές φορές από τις αδελφές του Μάρθα και Μαρία στη Βηθανία πλησίον των Ιεροσολύμων, όπως αναφέρει ο Λουκάς στο Ευαγγέλιό του («γυνή δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν εἰς τόν οἶκον αὐτῆς. καί τῇδε ἦν ἀδελφή καλουμένη Μαρία ἥ καί παρακαθίσασα παρά τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἤκουε τόν λόγον αὐτοῦ. ἡ δέ Μάρθα περιεσπᾶτο περί πολλήν διακονίαν ...» Λουκ. ι΄, 38-40,), ο δε Ιωάννης ο Ευαγγελιστής αναφέρει το γεγονός της ανάστασης της Λαζάρου και την διακονία των δύο αδελφών («οὖν Ἰησοῦς πρό ἕξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὅν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καί ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δέ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σύν αὐτῷ. ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ και ἐξέμαξε ταῖς θριξίν αὐτῆς τούς πόδας αὐτοῦ· ἡ δέ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου» Ιωαν. ιβ΄, 1-3). Φθάνοντας ο Ιησούς στη Βηθανία και παρηγορώντας τις αδελφές του νεκρού επί τέσσερις ημέρες Λαζάρου, ζήτησε να του δείξουν τον τάφο του. Δακρυσμένος διέταξε να μετακινήσουν την ταφόπλακα και ευχαριστώντας τον Θεό και Πατέρα φώναξε δυνατά «Λάζαρε, δεῦρο ἔξω» (Ιωαν. ια΄ 43). Τότε ο επί τετραήμερον νεκρός εμφανίστηκε μπροστά στο πλήθος με τα σάβανα, ενώ ο Ιησούς διέταξε να τον λύσουν και να τον αφήσουν να πάει σπίτι του μόνος χωρίς βοηθούς («καί ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκώς δεδεμένος τούς πόδας καί τάς χεῖρας κειρίαις, καί ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· λύσατε αὐτόν καί ἄφετε ὑπάγειν» Ιωαν. ια΄, 44). 

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ 

(1) Η Βηθανία (ἑβραϊστί Beth-Hini) βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Όρους των Ελαιών και περίπου 3 χλμ ανατολικά της Ιερουσαλήμ, ενώ δεν σχετίζεται με την «πέραν του Ιορδάνου» Βηθανία (αναφορά του Ιωάννη στο Ευαγγέλιο 1, 28). Ταυτίζεται, όμως, με την el-Azariyeh, το Λαζάριον του 5ου μ.Χ. αιώνα (Παλλαδίου, Λαυσιακόν 44,5), όπου υπάρχουν αρκετοί λαξευτοί τάφοι, μεταξύ των οποίων «δείκνυται εἰσέτι καί νῦν ὁ Λαζάρου τόπος» (Εὐσεβίου, Ὀνομαστικόν 58). 

(2) Το «ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς» ενδεχομένως ήταν μια μικρή σφραγισμένη φιάλη με άρωμα μιας δόσης, το οποίο χρησιμοποιούσαν σπάζοντας το φιαλίδιο. Συνήθιζαν να αρωματίζουν τους συνδαιτυμόνες στα δείπνα («ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τήν κεφαλήν μου ...» πρβλ. Ψαλμοί κβ΄, 5). 

(3) Η «νάρδος» είναι αρωματικό φυτό της συνομοταξίας βαλεριάνας, αυτοφυές στις Ινδίες, από τις ρίζες του οποίου παρήγετο αρωματικό λάδι. 

(4) Η «πιστική» ενδεχομένως να σημαίνει «γνήσια», είναι όμως πιθανό να είναι η ίδια ονομασία του μύρου («πιστικήν νάρδον νοεῖ ἤτοι εἶδος νάρδου οὕτω λεγόμενον πιστικήν ἤ τήν ἄδολον νάρδον», Θεοφύλακτος, PG 123, 645b), πιθανώς μια παραφθορά του spicatum (Γαληνού, Περί συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατά τόπους 12, 604: ’’τά πολυτελῆ μύρα τῶν γυναικῶν, ἅ καλοῦσιν αὗται σπικάτα καί φουλιάτα’’) ή «πιστική» (ἀραμαϊστί pistaqa = πιστάκια), που προέρχεται είτε από το δένδρο pistachio, είτε από τον ινδικό όνομα της νάρδου picçita (βλ. BDAG). 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ 

Οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι θορυβήθηκαν με το γεγονός της Ανάστασης και αποφάσισαν να σκοτώσουν τον Ιησού («συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον καί ἔλεγον· τί ποιοῦμεν, ὅτι οὗτος πολλά σημεῖα ποιεῖ; ... δεδώκεισαν δέ οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι ἐντολήν ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἐστι, μηνύσῃ, ὅπως πιάσωσιν αὐτόν» Ιωαν. ια΄, 46-57), αλλά και τον Λάζαρο («ἐβουλεύσαντο δέ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καί τόν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν» Ιωαν. ιβ΄, 10). 

Όπως παραδίδεται από τον Άγιο Επιφάνιο επίσκοπο Κωνσταντίας της Κύπρου (367-403), ο δίκαιος Λάζαρος ήταν τότε 30 ετών και έζησε άλλα 30 χρόνια μετά την ανάστασή του. Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Λάζαρος κατέφυγε στο Κίτιο της Κύπρου το 33 μ.Χ., προκειμένου να αποφύγει το μίσος των αρχιερέων και εκεί συναντήθηκε με τους αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα, οι οποίοι τότε μετέβαιναν από τη Σαλαμίνα στην Πάφο, και χειροτόνησαν τον Λάζαρο ως πρώτο επίσκοπο Κιτίου, Εκκλησία την οποία είχε ιδρύσει ο ίδιος και ως στοργικός ποιμένας πρόσφερε την αγάπη του 18 χρόνια, δηλ. μέχρι το τέλος της ζωής του. Άλλες πάλι παραδόσεις θεωρούν ότι ήταν σκυθρωπός και αγέλαστος, υπονοώντας ότι αυτό οφείλετο σ’ αυτά που είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη. Σύμφωνα με τις ίδιες παραδόσεις, αναφέρεται επίσης ότι δεν γέλασε ποτέ στη ζωή του παρά μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο και σχολίασε εν είδει αποφθέγματος: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο». 

Ο βίος του στη γη έλαβε τέλος στην Κύπρο το έτος 63 μ.Χ., ενώ οι πιστοί τον έκλαψαν και τον κήδεψαν με τιμές σε μια σαρκοφάγο από κυπριακό μάρμαρο, στην οποία έγραψαν εβραϊστί: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος Χριστού». Πάνω απ’ αυτή τη σαρκοφάγο έκτισαν έναν ωραιότατο ναό, ο οποίος ανακαινίστηκε γύρω στα 1750 μ.Χ. 

Η ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Λαζάρου έγινε από το Κίτιο στην Κωνσταντινούπολη το έτος 890 μ.Χ. και τιμάται από την Εκκλησία τη 17η Οκτωβρίου, μετά από εντολή του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού, του οποίου σύνθεση είναι τα ιδιόμελα στον εσπερινό του Λαζάρου. Ο αυτοκράτορας, ως αντάλλαγμα της μεταφοράς του λειψάνου στην Κωνσταντινούπολη, έστειλε χρήματα και τεχνίτες στην Κύπρο, όπου έκτισαν το μεγαλοπρεπή ναό του αγίου, ο οποίος διατηρείται μέχρι σήμερα στη Λάρνακα. Οικοδόμησε δε στην Κωνσταντινούπολη μονή επ' ονόματι του Λαζάρου, όπου εναπόθεσε το ιερό λείψανο. Στην ίδια μονή μεταφέρθηκε αργότερα από την Έφεσο και το λείψανο της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, ενώ κατά τους βυζαντινούς χρόνους υπήρχε η συνήθεια να εκκλησιάζεται στη μονή το Σάββατο του Λαζάρου ο ίδιος ο αυτοκράτορας. 

ΕΥΡΗΜΑTA ΛΕΙΨΑΝΩΝ 

Την 23η Νοεμβρίου 1972, ένας επιστάτης του Τμήματος Αρχαιοτήτων βρήκε μία σαρκοφάγο με οστά κάτω από την κολώνα η οποία στήριζε την πλάκα της Αγίας Τράπεζας. Τα οστά ευρίσκοντο σ’ ένα κιβώτιο ξύλινο, τοποθετημένα στη σαρκοφάγο και είχε χαραχθεί η λέξη "ΦΙΛΙΟΥ". Αυτό το πολύτιμο εύρημα επιβεβαιώνει την παράδοση, ότι δηλαδή δαπάναις του Λέοντα Στ' του Σοφού κτίστηκε ο μεγαλοπρεπής ναός του αγίου στη Λάρνακα, περί το 390 μ.Χ., όπως και στην Κωνσταντινούπολη δεν πήρε όλα τα λείψανα, αλλά μέρος αυτών κι ότι εκείνα τα ευρήματα λειψάνων ανήκουν στον άγιο Λάζαρο. Η θέση, πάντως, που βρέθηκαν τα οστά αποτελεί αυθεντική μαρτυρία και απόδειξη του γεγονότος αυτού. 

Επιπλέον και ο Αρέθας στους Λόγους του αναφέρεται σε «οστά » και «κόνιν» και όχι σε άφθαρτο σκήνωμα, ενώ ρωσική πηγή στη βιβλιοθήκη της Οξφόρδης αναφέρει ότι ένας Ρώσος μοναχός από το Μοναστήρι του Πσκώβ, που επισκέφθηκε κατά το 16ο αιώνα την πόλη της Λάρνακας, προσκύνησε τα οστά του αγίου Λαζάρου και πήρε μαζί του μικρό τεμάχιο από αυτά. Το τεμάχιο διαφυλάσσεται ως σήμερα στο παρεκκλήσιο του αγίου Λαζάρου, στη μονή Πσκώβ. Η δυνατότητα την οποία είχε ο Ρώσος μοναχός να προσκυνήσει τον Άγιο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η λάρνακα με τα εναπομείναντα λείψανα ήταν θεατή στους προσκυνητές τουλάχιστον μέχρι τον 16ο αιώνα. Αργότερα σε απροσδιόριστο χρόνο, οι Κιτιείς τα έκρυψαν κάτω από την αγία Τράπεζα όπου παρέμεινε μέχρι την ανεύρεσή της το έτος 1972. 

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΣΤΗ ΒΗΘΑΝΙΑ

"Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται, αλλά πορεύομαι ἵνα ἐξυπνήσω αὐτόν ... Λάζαρε, δεῦρο ἔξω" (Ιωαν. ια΄, 11-43). 

Στη σημερινή του μορφή το μνημείο έχει αρκετό βάθος και για να φθάσει κάποιος στο χώρο της κρύπτης πρέπει να κατέλθει αρκετά σκαλοπάτια. Είναι μνημείο σπηλαιώδους μορφής και το πρώτο στοιχείο που μας δίνει ο ευαγγελιστής Ιωάννης είναι ότι αυτό το ταφικό μνημείο του αγίου Λαζάρου «ἦν δέ σπήλαιον», όπου μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι την εποχή του Χριστού υπήρχαν τέτοια μνημεία στην αγία Γη και ότι ο τάφος του αγίου πρέπει να έμοιαζε με αυτόν, διότι από τις φωτογραφίες διαφαίνεται ότι θεωρείται ως ο τάφος του Λαζάρου, ο οποίος ευρίσκεται στο βάθος του μνημείου υπό μορφήν ταφικού δωματίου, ενώ ο χώρος του σπηλαίου ήταν διαμορφωμένος κατάλληλα προκειμένου να δεχθεί τον νεκρό. Οι Εβραίοι δε, απαγόρευαν την εκταφή επειδή θεωρούσαν ότι ήταν βεβήλωση για τον νεκρό, ενώ συνέλεγαν τα οστά και τα τοποθετούσαν σε λίθινα ή πήλινα οστεοφυλάκια, επομένως, οι χώροι ταφής μεγάλων οικογενειών ήταν και ευρύχωροι αλλά και με πολλές θέσεις απόθεσης νεκρών.

________________________________________________

Ἀπολυτίκιον 

Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου. 

Κοντάκιον 

Ἡ πάντων χαρά, Χριστὸς ἡ ἀλήθεια, τὸ φῶς ἡ ζωή, τοῦ κόσμου ἡ ἀνάστασις, τοῖς ἐν γῇ πεφανέρωται, τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι, καὶ γέγονε τύπος τῆς Ἀναστάσεως, τοῖς πᾶσι παρέχων θείαν ἄφεσιν. 

Ὁ Οἶκος 

Τοῖς Μαθηταῖς ὁ Κτίστης τῶν ὅλων, προηγόρευσε λέγων· Ἀδελφοὶ καὶ γνωστοί, ἡμῶν ὁ φίλος κεκοίμηται, τούτοις προλέγων καὶ ἐκδιδάσκων, ὅτι πάντα γινώσκεις ὡς Κτίστης πάντων· ἄγωμεν οὖν πορευθῶμεν, καὶ ἴδωμεν ξένην ταφήν, καὶ θρῆνον τὸν τῆς Μαρίας, καὶ τὸν τάφον Λαζάρου ὀψώμεθα· ἐκεῖ γὰρ μέλλω θαυματουργεῖν, ἐκτελῶν τοῦ Σταυροῦ τὰ προοίμια, καὶ πᾶσι παρέχων θείαν ἄφεσιν. 

Μεγαλυνάριον 

Ἤγειρας Σωτήρ μου ἐκ τῶν νεκρῶν, Λάζαρον σὸν φίλον, τετραήμερον ὡς Θεός· ὅθεν Ἰουδαίων, ἐξέστησαν οἱ δῆμοι, τῆς δόξης σου Σωτήρ μου, τὸ μεγαλούργημα.

Ελένη Δραμπάλα